Opinie Bewaar

Luister Macron, ik vertrouw u zeker niet

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Tja, Macron.

Ik zie een welsprekende krijtstreep en een kapsel met goed gepoetste tanden, als u begrijpt wat ik bedoel. Every inch een Fransoos.

Ik wil 'saai' best wel een aanbeveling vinden, maar Macron is niet eens saai. Hij heeft hoogstens saaie verbale neigingen.

Hij pleitte voor een Europese minister van Financiën. En ik dacht: daar gaat mijn vertrouwen. Niet dat ik er verstand van heb - ik ben net als u, en pretendeer niks - maar ik vertrouw sommige lieden niet.

Ik ben dol op Italianen, maar ik vertrouw geen enkele Italiaan mijn geld toe. Trouwens, ook geen Fransoos, en zeker ook geen Griek. En Belgen kunnen niet met geld omgaan en haten ons, dus ik wil ook geen Belg als financieel minister.

Een Spanjaard dan? Sorry - beschuldigt u mij maar van discriminatie - maar ik wil geen Spaanse minister van Financiën, en ook geen Portugese! Ik zou wel een Engelsman vertrouwen, maar dat kan dus niet meer.

Gaat u eens bij uzelf na: vertrouwt u uw geld toe aan een Pool of een Hongaar? Het gaat wel om uw zuurverdiende ­Europese belastingcentjes. Ik ga mijn geld dus echt niet aan een Maltees overmaken, of een Litouwer, of een Cyprioot. En een partij die wel zo'n minister van Financiën wil, krijgt mijn stem niet.

Wantrouwen wordt onderschat, maar levert meer op dan vertrouwen

Macron bleef gisteren maar zeuren over 'vertrouwen' en 'samen' en een grote EU, met een eigen leger zelfs. (Wat zou 'pang, pang' zijn in het Europees?)

Maar ik vermoed dat we veel verder komen met Europa als we elkaar eens gingen wantrouwen en als iedereen zijn eigen financiële boontjes gaat doppen. 

Wantrouwen is een onderschatte houding. Laat mij u vertellen dat hij meer oplevert dan vertrouwen. Ik bedoel, bewijs maar eens dat we elkaar kunnen vertrouwen. 

Hoeveel Fransen en Italianen heb ik niet in mijn leven ontmoet die niet weten waar Nederland ligt? 

Nederlanders worden bijna nergens in Europa serieus genomen. Al dragen we geen klompen meer, men ziet ze nog aan onze voeten. En als ze die niet zien, dan hebben we in Europa de naam onze ouders om te brengen met een handvol MDMA in onze mond. 

Geen Europees land zou een Nederlandse minister van Financiën willen; ze vinden ons te zuinig.

Luister Macron, ik vertrouw mijn eigen regering niet eens. En ik vertrouw u zeker niet.

Een Europese minister van ­Financiën is een farce.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. 

Reageren? t.holman@parool.nl