Opinie Bewaar

Ik wil met duizenden mannen naar de nieuwe Woody Allen

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Woensdagavond werd er een bijzonder record gebroken.

In alle commerciële bioscopen (arthouses deden er niet aan mee) werd er een Ladies Night georganiseerd met Fifty Shades Freed. Dat is een film met zwabberende tepels, knetterende zweepjes, spijkerharde handboeien, romige billen en glimmend leer ... Dat werk. Al de derde opvolger van de film Fifty Shades of Grey.

Ik haal dit uit recensies, want die porno is mij te weinig opwindend en vooral voor dames bedoeld.

Die Ladies Night trok ... meer dan honderdduizend vrouwen!

Honderdduizend!!

Die gingen met z'n allen (kaartje inclusief glaasje prosecco) naar die seksfilm kijken.

Nou leven wij in het #MeToo-tijdperk.

Ik dacht: stel dat dit eens andersom zou zijn.

Ik bedoel: honderdduizend geile mannen gaan samen kijken naar een seksfilm van het soort 'Nee, nee!... Ik bedoel ja, jaaa!!' (Kaartje inclusief biertje. Gijp als master of ceremonies.)

Is het vreemd als ik vermoed dat het huis dan te klein zou zijn?

Je suis Woody Allen.

Is mijn vermoeden dan gerechtvaardigd dat Jinek een van de organisatoren (en een advocaat natuurlijk) zou hebben uitgenodigd dit eens onder de loep te nemen?

En zou Jesse Klaver (eikeltjes­pyjama), de man die het eens was met het 'peoplekind' van premier Trudeau (terwijl dat inmiddels een mislukte grap blijkt te zijn), niet onmiddellijk vragen stellen in de Tweede Kamer? (En dat alleen Thierry Baudet dan het verzoek voor een debat ondersteunt. Die heeft namelijk wel iets over dit soort films te melden.)

Nu zie ik mezelf ook niet met honderdduizend mannen naar zo'n seksfilm gaan, maar ik heb wel een alternatief bedacht.

Ik wil met honderdduizend mannen naar de nieuwe film van Woody Allen: A Rainy Day in New York. Laat die film hier in première gaan.

De 82-jarige regisseur - die mijn leven met zijn films misschien meer heeft beïnvloed dan welke schrijver ook - wordt ervan ­beschuldigd met zijn stiefkind te hebben geknoeid.

Alle processen daarover heeft hij gewonnen, nooit is er iets be­wezen, maar een overijverige journalist met een hekel aan Woody Allen heeft in zijn oude papieren gesnuffeld (door Woody zelf afgestaan) en heeft ontdekt dat hij 'aantekeningen' had gemaakt voor een film waarin Woody een fantasie had dat hij het met twee teenagers wilde doen ...

En dus was Woody fout volgens deze journalist, die zelf uiteraard alleen maar keurige fantasieën heeft.

Je suis Woody Allen.

Ach, was ik hem maar...

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief

t.holman@parool.nl