Opinie Bewaar

Iets om te worden, niet om te zijn

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Rolmodel. Het is een vreemd woord. Het kenmerk van een rol is dat je hem speelt, en dus niet bent. En een model is een vereenvoudigde weergave van de werkelijkheid.

Rolmodellen schijnen we nodig te hebben om te worden wie we zijn, maar hoe dat precies zit, weet ik niet.

Tofik Dibi zei onlangs dat hij het moeilijk vond om als homo uit de kast te komen omdat hij geen moslimhomo's kende, hij had dus geen rolmodellen aan wie hij zich kon optrekken.

Ik dacht: waarom moet een rolmodel precies zijn als jij? Wie waren mijn rolmodellen? Wie wilde ik zijn?

Eerlijk: ik had een groot minderwaardigheidscomplex. Als Indo-hetero werd mijn rolmodel een ex-communistische homoseksuele katholieke auteur: Gerard Reve. En later zijn broer, de ex-communistische hoogleraar Slavische letterkunde Karel van het Reve.

Maar ik trok me ook op aan de zwarte Jimi Hendrix en ik was destijds ook onder de indruk van de Joodse Karl Marx en van de antisemitische Louis Ferdinand Céline.

Waren er Indo's die ik bewonderde? Ja, The Tielman Brothers, maar ik gaf toch de voorkeur aan The Beatles en de Stones.

Rolmodellen hoeven toch niet precies te zijn zoals jij? Je moet ze worden, niet zijn.

En wat betreft mijn seksualiteit? Nou, ik begreep niets van vrouwen, dus ik zocht in de bibliotheek van mijn vader alles op. Ik vond boeken van: Jan Cremer, Paul Léautaud, Henry Miller en Otto Weininger.

Wat ik met dit opschepperige stukje wil zeggen is: rolmodellen hoeven toch niet precies te zijn zoals jij? Je moet ze worden, niet zijn.

Ik speelde dat ik Reve was, of Jimi Hendrix, of Bob Dylan - al hadden die niet dezelfde seksuele voorkeur, geloof of kleur als ik. Je identificeert je met inhoud, toch niet met uiterlijkheden?

Een blanke, ex-katholieke homo (van mijn leeftijd) die ik nu, terwijl ik dit schrijf, in mijn nabijheid heb, identificeerde zich met de zwarte James Baldwin en met Jean-Paul Sartre die een enorme womanizer was. Absoluut niet met Gerard Reve!

Ik lees veel over rolmodellen tegenwoordig. Ik denk dat er eerder te veel zijn dan te weinig.

Ik heb vroeger jongens gekend die zich totaal identificeerden met Nietzsche!

Zouden er jonge verborgen moslimhomo's zijn die nu denken: Ha, ik ga me nu identificeren met Tofik.

Mag ik, als ze dit lezen, ze dan toch wijzen op Gerard Reve?

t.holman@parool.nl