Opinie Bewaar

Dit wordt een afschuwelijke oudemannencolumn

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Dit wordt een afschuwelijke oudemannencolumn, want ik ga nu schrijven dat ik heel erg val voor de 22-jarige Anne Fleur Dekker, sinds gisteren niet meer van GroenLinks.

Anne Fleur was bij Pauw, omdat ze stenen wilde gooien naar Wilders, ze Baudet een fascist vindt en ze keihard wil optreden tegen rechts. Geweld sluit ze niet helemaal uit, geloof ik.

Mijn hart bonkte van verliefdheid, want ik zag Gudrun Ensslin (1940-1977) van de Rote Armee Fraktion. Ik heb Gudrun gekend (zie mijn boek De plant die muziek maakte).

Freud schijnt eens beweerd te hebben dat de eerste vrouw die je ziet ook je eerste grote liefde is. En dat je later in andere vrouwen altijd iets zal zoeken van je moeder.

Mijn moeder was ook een Gudrun en een Anne Fleur. Had mijn moeder wapens gehad, dan had ze die zeker gebruikt. Zag ze een Japanner op straat, dan had ze zin die 'net zo te martelen' als de 'Jappen' haar hadden gemarteld. Mamma was volstrekt radicaal.

Had mijn moeder nog geleefd, was zij 22 jaar en had zij getwitterd, dan was zij een vriendin geweest van Anne Fleur Dekker

Toen de Japanse keizer Hirohito in Nederland was, konden we mijn moeder ternauwernood afhouden van het meenemen van tomaten en eieren die ze naar de keizer wilde werpen.

Met mijn moeder kon je ook goed praten, maar je moest wel goed weten dat een redenering met een andere uitkomst dan die zij voor ogen had, per definitie voor haar een vorm van fascisme was. Had mijn moeder nog geleefd, was zij 22 jaar en had zij getwitterd, dan was zij een vriendin geweest van Anne Fleur Dekker.

Uiteraard was ik destijds ook radicaal als de pest en ik weet dat dit soort meisjes ideologische seks bedreven. (Ik probeer het zo netjes, antiseksistisch mogelijk te schrijven.) Ze wilden alleen maar neuken met iemand die ze konden bewonderen en in feite nog gevaarlijker was dan zijzelf. Ze wilden soldaten. En van de soldaten uiteraard de generaals. Die mochten dom zijn, als ze maar gevaarlijk waren.

Maar na verloop van tijd gebeurde dan het verschrikkelijke: ze koesterden zo'n haat tegen de fascistische corpsbal die ze zelfs een gevaar voor de wereldvrede vonden dat ze daarmee opeens in bed belandden, ons achterlatend met een slap klappertjespistool.

Als hij wil geef ik Thierry een goede kans bij Anne Fleur Ensslin, maar ik zou mezelf bij haar toch ook beleefd willen aanbevelen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl