Opinie Bewaar

Demonen zijn noodzakelijke schurken in onze verbeelding

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Terwijl Koning tevergeefs probeerde Koosje 'zit' en 'wacht' aan te leren, hoor ik opeens vragen: "Wat hebben jullie met Moor gedaan toen hij dood was?"

Ik probeerde nog tijd te winnen door 'Hoe bedoel je?' te vragen, maar daar trapte hij niet in.

"Hebben jullie Moor ergens begraven?"

"Nee, we hebben laten cremeren."

En dan krijg je zo'n dialoog waarin je niks hebt aan je schrijverschap.

"Wat is cremeren?"

"Nou... dan gaat de hond een oven in en komt hij eruit als as... Hé, ik heb nog drop. Wil jij ook drop? Dit is heel lekkere drop."

"In een oven?"

"Ja, dat is een speciale oven voor dode hondjes en katten. Je moet wel goed op Koosje letten hoor. Je moet heel duidelijk 'Zit!' zeggen."

"Ik snap het niet, opa. Waarom in een oven, waarom hebben jullie Moor niet begraven?"

"Cremeren is netter... Let nou op Koos, Koning, je let niet op! Kijk, je moet heel streng zeggen: 'Zit!' Zeg dan."

"En Helder? Heb je Helder ook in een oven gestopt?" Z'n gezicht staat op afgrijzen.

"Eh... Ja...Goed zo, Koos! Goed zo, Koos! Zie je, hij is nu uitzichzelf gaan zitten. Dat moet je meteen waarderen. Zo train je hem."

Als jij dood bent, stoppen we je in de oven en gaan we koekjes van je maken. Met kak, pies en snot

"Dus net als je koekjes in de oven stopt, of avondeten."

"Kijk, als je heel streng bent, doet Koos wat je zegt! Nee, het is een speciale oven voor dode dieren. Dus: Koos! Zit! En dan gaat hij zitten."

"En als jij dood gaat?"

Ik moet hier doorheen.

"Ik word ook gecremeerd."

"Dus dan ga je de oven in?"

"Ja... "

"En oma?"

"Ook."

Hij wil het van alle familieleden weten, en ik antwoord dat ik het niet weet.

Ondertussen kwispelt Koos levenslustig door de kamer om elke losse schoen te apporteren, met het oogmerk die kapot te knagen.

In Konings bijna zevenjarige hoofd ontwikkelen zich morbide fantasieën en ik weet dat ik die niet kan tegenhouden; ik herinner me dat ik moest horen dat mijn grootvader was onthoofd, waar ik destijds niet van kon slapen.

Demonen zijn noodzakelijke schurken in onze verbeelding. Noodzakelijk omdat ze je later iets leren.

"Als jij dood bent, stoppen we je in de oven en gaan we koekjes van je maken. Met kak, pies en snot."

"Ga jij die dan opeten?"

Daar had hij even niet aan gedacht.

Hij komt op m'n schoot zitten.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl