Opinie Bewaar

De souplesse van De Ligt, daar kon Kohler slechts van dromen

Maarten Moll
Maarten Moll © Wolff

De laatste keer dat ik een centrale verdediger iets heel moois zag doen was in de zomer van 1998. En dat was in het oude Parc des Princes in Parijs.

Zijn naam? Jürgen Kohler. De Duitse breker van enkels (zie Marco van Basten). Een heerlijk houterige voetballer die aan Uli Stielike deed denken (zie hun snorren).

Ik had Kohler nooit iets anders zien doen dan duwen, trekken, ellebogen. Even op de voet van de tegenstander gaan staan, het shirtje vastpakken, schoffelen. En maar heen en weer rennend in zijn eigen strafschopgebied om indringers er weer heel hard uit te schoppen.