Opinie Bewaar

De mens is kat en muis ineen

De mens is kat en muis ineen
© Wolff

Al in de jaren zeventig meenden wij, die gingen studeren, dat ontgroenen synoniem was aan sadisme.

Vernederen heeft iets heiligs: dichter bij God kun je niet komen. Het is heerlijk iemand iets onmenselijks op te dragen en dat hij of zij dan aan die opdracht voldoet.

De gebiedende wijs is de mooiste muziek tussen mensen onderling. De mens is ervoor geschapen om met anderen te spelen ('En dan nu Dachautje!'). Een mensenkind is kat en muis ineen.

Een eigen mening, opkomen voor jezelf, wordt niet op prijs gesteld

Bij corpora hoor je altijd hetzelfde: 'Het is maar een ritueel. Het is goed voor je persoonlijkheidsvorming, het leert je over je grenzen heen te gaan, je leert iets wat je later in je leven van pas kan komen.'

"Offer je zoon, Abraham," was het ontgroeningsritueel van de Heer; Abraham had het bijna gedaan. Je kunt toch niet negeren wat God je opdraagt? Een eigen mening, opkomen voor jezelf, wordt niet op prijs gesteld.

Omdat elke eerstejaars zich eenzaam en alleen voelt, onderwerpt hij zich en doet hij alles wat de ouderejaars hem opdragen, als hij uiteindelijk maar bij de club mag horen.

Wat een mooie levensles! Onderwerping. Je zou zeggen dat die eerstejaars leren nooit iemand te onderwerpen, maar het jaar daarop mogen zij de novieten ontgroenen. En dat doen ze!

Daar zit logica in: wat leer je van onderwerping? Hoe je moet onderwerpen!
Destijds keken wij op het corps neer. Het sadisme stond ons tegen. We streden een verloren strijd. De mensheid eist ontgroeningen!

Goede vrienden en vriendinnen van mij hielden niet op de zegeningen van hun ontgroeningen te roemen. Met een romantisch verlangen in hun ogen vertelden ze hoe ze destijds werden gekleineerd.

Ik weet nu dat verbieden geen zin heeft. Het spijt me voor de zieken en de zwakkeren, ze zullen eraan onderdoor gaan als ze meedoen; men vindt het enig om astmapuffertjes af te pakken, op hoofden te staan of een hockeybal van je kop te hockeyen. Strafbal! Ben je te slap, dan word je in de gracht gedumpt. 'Het hoort bij het studentenleven.'

Of je nu Hells Angel bent of student, soldaat of kantoorklerk: gij zult worden ontgroend! Het is een tribale rest die zich in ons dna heeft genesteld. Je moest leren te incasseren en te lijden voor de groep, anders betekende je niets voor de kudde.

Worden we al niet genoeg vernederd in het leven? Is ontgroenen dan nog wel de juiste manier om je daartegen te wapenen?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief

Reageren? t.holman@parool.nl