Opinie Bewaar

Bij GVB heerst een abnormale beloningsstructuur

Michiel Couzy
Michiel Couzy © Wolff

Stel: u bent op zoek naar een baan en GVB heeft een leuke vacature. Bij het vervoersbedrijf kunt u aan de slag als directeur Techniek & Operatie. Een uitdagende baan in een interessante tijd, want de  Noord/Zuidlijn komt eraan.

Bovendien krijgt u een plek in de directie van een van de grootste werkgevers van de stad.

Na enkele prettige en hartelijke gesprekken komt het salaris aan de orde. U hoort dat voor deze baan een maximum geldt van 179.000 euro. Hetzelfde salaris als de minister-president!

Zou u weigeren?

De vier geselecteerde kandidaten voor deze functie weigerden wel. Zij vonden het salaris te laag. De commissarissen van het GVB, die over de benoeming gaan, hadden kunnen zeggen: 'Bedankt voor uw komst, wij gaan verder zoeken', maar in plaats daarvan vroegen ze de gemeente een uitzondering te maken, waardoor de nieuwe directeur Techniek & Operatie meer verdient dan de wettelijke norm.

Wethouder Kajsa Ollongren had kunnen weigeren. Amsterdam is eigenaar van GVB en heeft vorig jaar vastgesteld dat de beloningsnorm ook voor deelnemingen geldt. Maar zij stemde in.

Ilhame Saadi van de PvdA, die de beloning aan de orde stelde, betreurde de uitzondering op de norm. "Het gaat om een publieke taak, betaald met publiek geld." Jasper Groen (GroenLinks) sprak van chantage. "We houden het systeem in stand."

Topvrouw Van Huffelen verdient beduidend meer dan Mark Rutte, die geen bedrijf van 3500 mensen leidt, maar een land met 17 miljoen inwoners

Die analyse klopt als een bus. Hier wordt een systeem in stand gehouden dat niet deugt. Bij GVB heerst een abnormale beloningsstructuur.

Topvrouw Alexandra van Huffelen verdient, inclusief extraatjes, 213.000 euro per jaar. Ver boven de norm en beduidend meer dan Mark Rutte, die geen bedrijf van 3500 mensen leidt, maar een land met 17 miljoen inwoners.

De nummer twee, Tom Middelkoop, is goed voor 199.000 euro.
Over de beloning van voormalig topman Bart Schmeink ontstond ook ophef. Zijn inkomen kon oplopen tot 318.000 euro en bij zijn vertrek bleek dat hij zelfs 334.000 euro incasseerde.

Zij tekenden hun contract voordat de norm in werking trad en mogen dus meer verdienen. Maar hun beloningen zijn wel tekenend voor de cultuur in de top van het vervoersbedrijf. Zelfs in tijden van bezuinigingen en minder zitplaatsen in de tram,  blijft het topsalarissen uitkeren.

Door deze nieuwe uitzondering toe te staan, staat de deur wagenwijd open voor nog meer overschrijdingen van de norm. Als Van Huffelen besluit te vertrekken, zal haar opvolger dan genoegen nemen met een salaris onder de 179.000 euro, in de wetenschap dat de twee andere, ondergeschikte directeuren veel meer verdienen? Dacht het niet.

Daarom had Ollongren 'nee' moeten zeggen tegen de commissarissen: zoek maar verder.

De wethouder heeft zich tot dusverre een hartstochtelijk pleitbezorger betoond van sobere salarissen bij de deelnemingen. Ze gaat zelfs, in opdracht van de gemeenteraad, bij grootverdieners langs om hen te bewegen genoegen te nemen met minder.

Maar als aandeelhouder gaat ze niet over beloningen. De gemeente heeft wél iets te zeggen over de benoeming van commissarissen, die de beloningen vaststellen.

Het zou goed zijn als Ollongren van de nieuwe toezichthouders eist dat ze de salarisnorm heilig verklaren. Het is tijd dat de wethouder de mores van het old boys' network doorbreekt.

Politiek verslaggevers Roelf Jan Duin en Michiel Couzy belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? m.couzy@parool.nl