Opinie Bewaar

Bernard Haitink leek van perkament te zijn

Gijs Groenteman
Gijs Groenteman © Linda Stulic

Donderdagavond was ik in het Concertgebouw om mee te maken hoe Bernard Haitink het Concertgebouworkest in de ­negende van Mahler dirigeerde. Ik verheugde me, want Haitink en het Concertgebouworkest ­samen zien spelen is net zoiets als The Rolling Stones nog een keer samen zien.

De zaal was lekker afgeladen. Alle mannen met lintjes, ballen met hun dates en gepassioneerde muziekliefhebbers met partituren op hun schoot zaten al een kwartier voor aanvang lustig kwekkend op hun plek. Om kwart over acht ging het licht uit, rechts van het podium zwaaide de deur open: Bernard Haitink kwam binnen schuifelen, niet die enorme trap af, maar vanaf de zijkant.