Opinie Bewaar

Als Marco Kroon heeft gemoord, dan was dat een heldendaad

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Marco Kroon is een held! Niet een held omdat hij dingen durft te zeggen, omdat hij tegendraadse standpunten in durft te nemen, omdat hij in zijn vrije tijd oude vrouwtjes helpt met boodschappen doen, nee - hij heeft zijn kameraden in een oorlogssituatie het leven gered. Hij liep daar zelf gevaar bij.

Het kan best dat Kroon nu lijdt aan een posttraumatische stressstoornis, en dat hij van alles verzint.

Ik weet niet hoe de geest van een held werkt.

En dan nog blijft hij een held.

Bedoel ik nou te schrijven dat helden anders moeten worden behandeld dan andere mensen?

Ja!

Echte helden mogen méér.

Je kunt ze promotie geven, een lintje, salarisverhoging - allemaal terecht - maar je moet helden ook gunnen dat ze wat naast de wetten lopen.

Mijn stelling is: wie zich strikt aan de wet houdt, kan nooit een echte held worden.

Niet één verzetsheld in de oorlog hield zich aan de wet. (Die hadden de Duitsers immers bepaald.)

Echte helden verzinnen soms iets wat hun helden­status aantast; het is zelf­mutilatie om iets menselijks te voelen: ik ben een held, maar ook mens

Toen de zwarte Rosa Parks in de bus bleef zitten en niet opstond voor een witte mijnheer, hield zij zich niet aan de wet.

Activisten - ze komen weer op - en links- en rechtsradicalen draaien vaak deze stelling om: door zich niet aan de wet te houden, menen ze dat ze vanzelf held worden. Het was het fundament van de uitspraak van die Rote Armee Fraktion, door mij vorige week nog aangehaald: uw rechtstaat is de mijne niet.

Een moord werd aldus voor hen geen moord maar een heldendaad.

Mocht Marco mensen hebben vermoord, dan was dat ook een heldendaad. Voor ons.

De held van de een is de ­vijand van een ander.

De terrorist die de ruiten van een Joods restaurant ingooit, de deur vernielt en de Israëlische vlag rooft, wordt door pakweg een miljard mensen als een kleine held gezien.

Goed dat hij zich niet aan de Nederlandse wet hield, denken ze.

Marco is onze held.

Misschien is hij door zijn heldendaden gestoord geraakt. Maar dan is zijn stoornis een uitvloeisel van zijn helden­daden.

Als het waar is dat Marco later van alles heeft verzonnen, omdat je vaak een verzinsel wel aankunt wanneer de werkelijkheid te erg is, dan moeten we Marco helpen.

Echte helden verzinnen soms iets wat hun helden­status aantast; het is zelf­mutilatie om iets menselijks te voelen: ik ben een held, maar ook mens.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl