Opinie Bewaar

Ach, Yuri - daar hang je dan

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Ach, Yuri - daar hang je dan.

Op mijn veertigste, - ik leefde toen nog intensief - dacht ik dat ik nog wel een helft zou kunnen voetballen. Op mijn zestigste stelde ik vast dat ik slechts een halve minuut mee kon doen.

Nu kan ik net langs de lijn wandelen, dankzij de bloedverdunners, de hartkloppingendempers en nog wat meer chemische wondermiddelen.
Ik kijk en luister naar jullie, de olympiërs, en denk voortdurend: is het niet heerlijk dat ik sport altijd heb gehaat?

Sport - je hangt in de ringen, je zwaait door de lucht, maar een slingeraap zul je nooit worden. Nou ja, je kunt net zo dom worden - dat wel!

Ik kijk graag naar sport, Yuri, maar ik heb er een afschuw van om het zelf te doen. Weet je waarom? Ik heb niet het juiste karakter. Ik bedoel: ik denk dat ik wel discipline heb, maar daarvoor hoef ik me niet elke dag, acht uur lang, lichamelijk uit te putten. Zoals jij.

In de ringen zwaai je door de lucht, maar een slingeraap zul je nooit worden

Toen ik op de piano toonladders moest studeren (waar ik ook een hekel aan had, toonladders leren is zoiets als doorgekookte spruitjes eten), pakte ik een Suske en Wiske of een Kuifje en oefende met links twee octaven - heen en terug - terwijl ik met rechts de bladen omsloeg - en vervolgens toonladderde ik met rechts, terwijl ik sierlijk en in het juiste ritme met mijn linkerhand Suske en Wiske eer aan deed.

Ik stopte er van de ene op de andere dag mee toen de muziekjuffrouw me begon te vernederen en ik welbewust het kopje thee dat ik kreeg, aan diggelen gooide.

Een weeffout in mijn karakter. Herken je dat, weeffouten in een karakter?
Zijn het wel weeffouten, of is het verzet tegen zinloosheid? Wat is de zin van jullie sisy­fus­ar­beid, om maar eens een existentialistische vraag te stellen.

"De hel, dat is het Heineken Huis." Je traint tientallen jaren om als zwaantje in een gymzaal te hangen, met meer kans op geen medaille dan wel, terwijl het ware goud op het strand van Copacabana gewillig in een te kleine monokini naar je smacht met een caipirinha in haar hand.

Daar hoef je geen mooie afsprong voor te maken. Kijk uit, dat je straks niet aan de ringen gaat hangen, Yuri. Toen je het bekrompen olympische dorp verliet om lam te worden, nam je de juiste beslissing.

Lees ook James Worthy: Als TeamNL echt een team was, pakte iedereen zijn spullen

Reageren? t.holman@parool.nl