Opinie Bewaar

'Stel diversiteit centraal als subsidievoorwaarde'

Inwoners van Geuzen­veld in een ruimte op sportpark Ookmeer. Segregatie in deze gemêleerde wijk kan worden bestreden door diversiteit in het beleid te benadrukken.
Inwoners van Geuzen­veld in een ruimte op sportpark Ookmeer. Segregatie in deze gemêleerde wijk kan worden bestreden door diversiteit in het beleid te benadrukken. © Amaury Miller

Segregatie maakt van Geuzenveld en Slotermeer een sociaal kruitvat, stelt Richard Gerritsen. Met een beter subsidiebeleid is daar wat aan te doen.

Om in cultureel diverse wijken de segregatie te verminderen is ander beleid nodig. Veelal vereist het ook een ­lange adem. Gemengde scholen bijvoorbeeld, of een divers woningaanbod. Maar als we de ­criteria voor subsidieverstrekking verbeteren, boeken we ­direct resultaat.

Jarenlang heb ik mij als sociaal ondernemer hard gemaakt voor een plek waar activiteiten werden opgezet op basis van interesse en niet op basis van afkomst. Het zorgde voor grote ­bezoekersaantallen en enthousiaste deelnemers, ook al waren zij zich vaak niet heel ­bewust van de unieke samenstelling van het ­publiek.

Overige erkenning kregen we veelal van onderzoekers. Dat is zeker noemenswaardig, maar lang niet genoeg in een moeras van segregerende tegenhangers.

Uit ervaring weet ik dat dit soort initiatieven tegenstellingen zichtbaar maakt die bij enquêtes en onderzoeken structureel onderbelicht blijven. Een Turkse man die het heeft over 'schilderen op z'n Surinaams' bijvoorbeeld. Of een Antilliaanse vrouw die zegt dat moslims de buurt overnemen.

Een Surinaamse die claimt dat Turkse vrouwen een dominante man gewend zijn. Een Marokkaanse man die de nieuwkomers uit Syrië niet welkom heet. Of een ambtenaar die het heeft over 'de harem' van de stadsdeelvoorzitter, doelend op de groep Marokkaanse medewerkers.

Multiculturele samenleving
Stuk voor stuk geven de voorbeelden aan dat discriminatie in Geuzenveld en Slotermeer alom aanwezig is. Intussen wordt gewerkt aan de bestrijding van overgewicht, eenzaamheid, zwerfvuil en overlast. Het schrijnendste probleem, de segregatie, wordt echter steeds vermeden.

Als we het tij niet keren, zijn het zulke wijken waar de sociale onrust zal escaleren bij de eerstvolgende economische stagnatie. We hebben het probleem met beleid veroorzaakt, dus we kunnen het ongedaan maken.

Al in de jaren negentig van de vorige eeuw vierde de term 'een muliticulturele samenleving' hoogtij. Je identificeerde groepen in de samenleving aan de hand van huidskleur, afkomst, taal of gewoonten en tradities die hen onderscheiden van de 'rest'. Vervolgens faciliteerde je deze groepen met de nodige middelen, zodat zij hun cultuur konden uitoefenen.

Begin deze eeuw kwamen leiders van Europese landen tot de conclusie dat de multiculturele samenleving was mislukt. Dat wekt de onjuiste indruk dat daarmee het hoofdstuk was gesloten.

Het is alsof je poogt een toren te bouwe en wegloopt nadat die instort wegens constructiefouten. Als je de puinhoop die je achterlaat niet opruimt, kunnen anderen ermee aan de haal gaan, met alle gevolgen van dien.

Als acht jaar Paars voor puinhopen heeft gezorgd, dan was dit de grootste. En niemand heeft het opgeruimd.

Meer segregatie en discriminatie leveren populisten alleen maar meer stemmen op

Het was een voedzame bodem voor populisten. Zij zijn met de puinhoop aan de haal gegaan en hebben de achtergebleven stukken opgepakt en tot wapens gemaakt, terwijl de veroorzakers zich afvragen waar al dat materiaal toch vandaan komt.

De populisten zullen het probleem niet oplossen of tegengaan, want meer segregatie en discriminatie levert hun alleen maar meer stemmen op. De urgentie om het probleem nu aan te pakken is dan ook enorm.

Diversiteit centraal
Talloze organisaties faciliteren dagelijks activiteiten waarbij afkomst bepalend is, terwijl zij afhankelijk zijn van subsidie.

Ik pleit niet voor het afschaffen van Turks volksdansen, Surinaams koken of bingo voor Hollandse ouderen, maar het is niet een taak van subsidieverstrekkers dat te ­faciliteren. Net als de religieuze zondagsschool dat niet is. Een zoektocht naar betalende deelnemers zou de activiteiten zelfs diverser kunnen maken.

Onwetendheid en angst om segregatie als probleem te erkennen, leiden ertoe dat beleid steeds mislukt en goede initiatieven in de kiem worden gesmoord. Stel daarom diversiteit centraal als subsidievoorwaarde en steun initiatieven die al divers zijn, om versplintering in de maatschappij een halt toe te ­roepen.