Opinie Bewaar

'Rare mensen met hun smartphones missen de schoonheid van Rembrandt'

'Rare mensen met hun smartphones missen de schoonheid van Rembrandt'
© ANP

Al die mensen in het Rijksmuseum die alleen maar bezig zijn met foto's maken, zien de schoonheid van de schilderijen niet, schrijft Cas Wichers in een ingezonden brief.

Een unieke verzameling Rembrandts bij elkaar in een samenstelling die misschien nooit meer te zien zal zijn. Daar neem je eens even flink de tijd voor, denk je dan. Met je neus bijna op het doek, want dat kan, kijken hoe de grootmeester zijn streken verf op het doek zette. Bam... je wordt geraakt.

Maar het is niet het schilderij zelf dat je meteen raakt. Nee, het is een roekeloze toeschouwer die koste wat het kost een foto zal maken van dát werk... en dat ernaast. In zijn ijver duwt hij je opzij.

Perplex kijk je toe. Geen enkele gêne of bescheidenheid. Hupsakee, even inzoomen en drukken maar. Niet één, niet twee, nee, maar liefst zeven keer ratelt de transportmotor van de camera.

Trekken en duwen
En bij die ene onverlaat blijft het niet. Nee, een ruime meerderheid van de bezoekers, en dat zijn er héél véél op deze openingsdag van Late Rembrandt in het Rijksmuseum, baant zich al duwend en trekkend een weg naar voren, starend door een zoeker van een heel dure spiegelreflexcamera, of turend op het schermpje van een mobiele telefoon.

Wat denken die mensen? Is dit het nieuwe bestaan? Alleen als je kijkt via een elektronisch medium, kun je later zeggen 'Ik was erbij'? Wordt (de late) Rembrandt tegenwoordig niet meer met eigen ogen bekeken? Moet deze meester het doen met megapixels, die dan pas na de tentoonstelling op een scherm tevoorschijn worden getoverd, of in een anonieme map op één of andere pc belanden?

Ze missen alles
Maar ze missen het zo juist allemaal! Die prachtige toets van die Hollandse grootheid. De indringende portretten. De kwetsbaarheid, de trots. De emotie. Rembrandt toont zich letterlijk meester. Als een soort god schildert hij zijn doeken. Wat hij belangrijk vindt, spat van het doek af. De entourage vaak half geschilderd, of met donkere vegen bedekt. Wat je ziet, kan helemaal niet, denk je. Hoe is het mogelijk dat hij textiel, sieraden en gezichtsuitdrukkingen zo fenomenaal afbeeldt in een eigenlijk zo'n 'ruwe' stijl?

Dat missen ze dus, al die rare mensen met camera's en smartphones. Zou directeur Wim Pijbes het ook gezien hebben? Hij liep rond. Dan heeft hij ook gezien dat het wel erg druk was. Hopelijk verandert dat nog als de tentoonstelling wat langer loopt.

Het laatste uur voor sluiting is het Rijksmuseum echter een waar paradijs. Niemand die je meer voor de voeten loopt. Jij en Rembrandt. Bijna alleen. Even later sta je beduusd buiten. Beduusd van zo veel schoonheid. De rest eromheen vergeet je.


Wilt u reageren op deze ingezonden brief? Dat kan! Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen.