Opinie Bewaar

'Probeert ze ons op te naaien met die vlag?'

James Worthy
James Worthy © Agata Nowicka

Dit is het eerste deel van een driedelige column.
-> Lees hier deel 2 en deel 3.

In de Marco Polostraat staat een huis. Op tweehoog woont Emre, op eenhoog woont Samira en in het benedenhuis woont Jaap. In de tuin van Jaap staan twee onthoofde tuinkabouters, zes lege kratjes pils en een kapotte scootmobiel.

De kabouters zijn van zijn vrouw die er niet meer is. Op de dag dat ze wegging, sloeg hij hun koppen eraf met een heggenschaar. De scherven heeft hij nooit opgeruimd. Zo'n drie keer per jaar loopt hij door de scherven en vervloekt hij zijn ­ex-vrouw.

Hij zag haar gisteren lopen op de Ten Katemarkt. Ze liep hand in hand met een andere man. De andere man at zo'n grote, warme stroopwafel. Jaap hoopte dat hij zijn mond zou verbranden, maar dit ­gebeurde niet. Toen kocht hij, om zichzelf te troosten, ook zo'n grote, warme stroopwafel en verbrandde zijn mond.

Ook Emre is alleenstaand. Zijn ex-vrouw woont in Turkije en zijn twee kinderen ook. Hij heeft een stomerij. Elke week stuurt hij driekwart van wat hij heeft verdiend naar Turkije. Hij heeft zelf niet veel nodig.

Emre eet vijf keer per week wittebonensalade en soms koopt hij een treintje. In de kamer waar zijn kinderen ooit sliepen, staat zijn treinset. Hij heeft niets met treinen, maar hij heeft meer met treinen dan met lege slaap­kamers.

Emre en Jaap hebben weinig zin in het WK, omdat Turkije en Nederland niet meedoen. Dus als ze elkaar op straat tegenkomen mopperen ze in canon en wijzen ze naar eenhoog. Naar de Marokkaanse vlag die voor het keukenraam hangt.

Ik heb die uitdrukking nooit begrepen. Spek en ­bonen zijn heerlijk.

"Ik vind dit onnodig, hoor. Probeert ze ons op te naaien met die vlag?" vraagt Emre.

"Ik hoop dat ze er in de eerste ronde uitvliegen."

"Ja, dat ze voor spek en bonen meedoen."

"Ik heb die uitdrukking nooit begrepen. Spek en ­bonen zijn heerlijk. Of niet dan? Spek en bonen smaken ongetwijfeld lekkerder dan goud. Hoe gaat het met je treintjes? Heb je nog nieuwe treinen gekocht?"

"Gisteren kreeg ik een Japanse kogeltrein binnen. Eentje uit 1972. Het is een mooi dingetje, maar ik denk toch dat ik iets anders met die kamer moet gaan doen. Misschien kan ik twee draaitafels en een mixer kopen."

"Ik weet niet of de wereld op een 58-jarige dj zit te wachten, Emre."

"Ik ben 57, ome Jaap."

"O, nou, dan zou ik vandaag nog die draaitafels en die mixer kopen."

"Haha, je bent en blijft een vuile bloedhond, ome Jaap. Heb je je ex-vrouw de laatste tijd nog gezien?"

"Ik zag haar gisteren op de markt. Ze was met een ­andere man."

Weet je, ome Jaap, ik vind dat wij simpelweg recht hebben op een WK

"Jezus, die Ans laat er ook geen gras over groeien, hè?"

"Nee, ze gaat sneller dan een Japanse kogeltrein."

"Weet je, ome Jaap, ik vind dat wij simpelweg recht hebben op een WK. Kijk even naar onze levens. Wij hebben afleiding nodig. Euforie, hoop, iets om voor te juichen."

"Ja, maar Nederland en Turkije doen niet mee, Emre."

"Dan doet niemand mee, toch? Wij gaan er samen voor zorgen dat niemand in deze buurt naar het WK kan kijken. Ik heb drie afstandsbedieningen, hoeveel heb jij er?"

"Vier volgens mij, maar een daarvan is van de dvd-speler, die gebruik ik nooit. Dus we gaan met zes ­afstandsbedieningen langs de huizen lopen en als we voetbal zien, drukken we op zes uitknoppen?"

"Ja!"

"Dit is het beste plan ooit. Uitdoen is belangrijker dan winnen," zegt Jaap met een verbrande onderlip.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

james@parool.nl