Opinie Bewaar

'Je gelijk uitventen met een dure postercampagne'

Een van de Rotterdamse posters
Een van de Rotterdamse posters ©

'Er is veel geld over voor een postercampagne waarvan we niet weten wat die oplevert. Waarom?' vraagt Edien Bartels, onderzoeker aan de Vrije Universiteit, zich af.

Amsterdam krijgt nu ook een postercampagne om vrije partnerkeuze te bevorderen. Net als eerder in Rotterdam. Het kost 25.000 euro. Wat levert dat op? Is de campagne in Rotterdam effectief geweest? Is er zelfs maar één koppel geweest dat nu vrij heeft gekozen of zijn er koppels die nu vrij gaan kiezen, dank zij deze postercampagne?

Dat zou geweldig zijn. Een postercampagne en dan hebben we zelfbeschikking in huwelijken en vriendschap voor iedereen in Nederland bereikt. We kunnen dan misschien het hele land volhangen met posters en dan hebben we weer een probleem opgelost. Waarom doen we dat niet? Een extra voordeel zou zijn dat reclamebureaus en Femmes For Freedom de komende jaren weer aan de slag kunnen.

Helaas is de postercampagne in Rotterdam nooit geëvalueerd. Er is zelfs geen (minimaal) onderzoek geweest om na te gaan wat hulpverleners, buurtwerkers, ­sociaal werkers en docenten in het middelbaar onderwijs, zijn tegengekomen als resultaat van de postercampagne. Toch wordt er weer in Amsterdam 25.000 euro aan uitgegeven.

Amsterdam bezuinigt op projecten voor gedragsverandering

Maar in Amsterdam wordt ook bezuinigd op projecten waarin het bespreekbaar maken van gevoelige onderwerpen als partnerkeuze, achterlating, dwanghuwelijken, familiehuwelijken aan de orde worden gesteld onder ouders en jongeren. Dat zijn projecten die aanzetten tot gedragsverandering in een vertrouwde omgeving; niet heftig beukend, maar overwogen, met respect.

Er is wel veel geld voor een postercampagne waarvan we niet weten wat die oplevert. Waarom? Omdat de Amsterdamse raad zichzelf graag ziet als progressief, van zichzelf denkt dat hij moeilijke onderwerpen niet uit de weg gaat, en vooral dat hij niet aan politieke correctheid doet?

Als we op Twitter de vele meningen voorbij zien komen is duidelijk dat de betekenis van politiek ­correct intussen veranderd is. Politiek correct is verworden tot ­kreten en oneliners over de vermeende politieke correctheid van mensen met ervaring en kennis.

Het artikel over zoenposters in Het Parool en de reacties op sociale media laten zien dat kennis over hoe tot gedragsverandering te komen geen pre is. De boodschap is: daar moet je vooral niet naar luisteren.

Gedragsverandering is niet zo eenvoudig en gaat niet van de ene dag op de andere aan de hand van posters. Maar is dat misschien te complex voor politiek scorende raadsleden van Amsterdam? Die willen vooral hun eigen gelijk uitventen, via een dure postercampagne.  

Edien Bartels, onderzoeker Vrije Universiteit