Opinie Bewaar

'Ik wil best een hapje eten met Daniele Gatti'

Daniele Gatti
Daniele Gatti © ANP

Paroollezer Frenkie Kruiswijk leeft mee met de onlangs ontslagen dirigent Daniele Gatti en bepleit een mildere aanpak. 'We hebben elkaar ten slotte nodig om te overleven.'

Met afschuw nam ik kennis van het bericht in Het Parool van 2 augustus dat de sterdirigent van het Concertgebouworkest, Daniele Gatti (56), is ontslagen. Weer, naar verluidt, zo'n typische heteroman aan de top die zijn positie heeft misbruikt tegenover de weerloze muziek makende dames van het orkest.

Ik word er moedeloos van. Zelf ben ik helaas nooit door deze ­uiterst getalenteerde man met een vinger aangeraakt. Ook heeft hij nooit enige avances in mijn ­richting gemaakt. Ik werk dan ook niet in het Concertgebouw en ik bespeel geen enkel instrument. Misschien heeft dat er iets mee te maken.

Twee beschuldigende vingers uit 1996 en 2000, niet van gisteren, blijken de aanleiding te zijn geweest van een journalistieke aanklacht in The Washington Post en hopla, na nog een kleine navraag onder de meisjes van dit orkest moest Barbertje hangen.

Misschien is het gek, maar ik leef met de man mee

Doortastend optreden wordt dat genoemd. Levenswerk naar de knoppen. Geen orkest raakt de man nog aan, wordt er verlekkerd geschreven in de berichten over dit drama.

Misschien is het gek, maar ik leef met de man mee. Het is toch afschuwelijk hoe steeds meer mannen (het is wachten op de eerste vrouw) via de publieke morele verontwaardiging naar de slachtbank worden gebracht. Je hebt geen schijn van kans.

Juist doordat iedereen die zich weleens heeft vergaloppeerd op het amoureuze vlak potentieel slachtoffer is, en wie heeft dat niet gedaan, vallen de 'echte viezeriken voor wie je echt bang moet zijn' niet meer op. Als je iedereen een racist noemt, komen de echte racisten ermee weg, zei onze kersverse burgemeester Halsema. En zo is het maar net.

Ik vind het nu wel welletjes. Ik bepleit een wat mildere en genuanceerde benadering van deze oorlog tussen de seksen. We hebben elkaar ten slotte nodig om te overleven.

En meneer Gatti, beste Daniele, ik vind je er echt heel knap uitzien en ga te allen tijde graag een hapje met je eten.

Frenkie Kruiswijk, Amsterdam