Opinie Bewaar

'Het liefst wilde ze mijn geest in de afwasmachine stoppen'

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

"Mijn moeder wist het, maar wilde het niet. Als ik tegen haar zei: 'Maar ik hou nou eenmaal niet van meisjes,' zei ze: 'Dan heb je de juiste niet ontmoet.' 

En dan zei ik dat ik er niet aan moest denken om met een meisje naar bed te gaan of die te zoenen. 'Dat is normaal,' zei ze dan,' Ik wilde ook niet meteen met je vader vrijen.' 

En dan liep ze naar de keuken. Het liefst wilde ze mijn geest in de afwasmachine stoppen, dacht ik. Op een keer zei ik tegen haar: 'Ik ben nu echt verliefd, mam. Op een jongen en die heet toevallig ook Henk.' 

'Je bent niet verliefd, want verliefdheid is tussen een jongen en een meisje. Het is hoogstens een hele goede vriend.' 

Door haar eigen definities te hanteren, kon ze haar wereld overzichtelijk inrichten. En toen ik Henk aan mijn moeder voorstelde, keek ze hem niet aan. Ze reageerde op alles als een vis in een ijsklomp. 

Het was alsof ze iets losliet, maar daardoor juist droeviger werd

Het was een tijd van schaamte en ruzie, van kousenvoeten en leugens om bestwil. Tot ik op mijn twintigste mijn oom Bert tegenkwam, de jongere broer van mijn vader. Hij vertelde dat hij mijn vader op zijn sterfbed had bezocht.

Toen schijnt mijn vader te hebben gezegd: 'Ik denk dat Henk homo is, maar dat wil Tanja niet.' Oom Bert zei: 'Ik vroeg aan je vader waarom Tanja het niet wilde, waarop je vader zacht zei: 'Tanja heeft waarschijnlijk gemerkt dat ik ook beter met mannen kan optrekken dan met vrouwen.'

Meer zei je vader niet, maar ik begreep hem. We waren broers, al was er een groot leeftijdsverschil tussen ons'. Ik vertelde mijn moeder dat ik oom Bert was tegengekomen, maar zei niet wat hij had verteld.

Maar ik denk dat ze het raadde. Het was alsof ze iets losliet, maar daardoor juist droeviger werd. Ze ging weer naar de kerk, zoals in haar jeugd. En ik wist wel wat ze aan God vroeg.

'God maakt me alleen maar nog doller op de boys, mam,' zei ik. Het contact was toen toch al weg. Twee weken geleden overleed ze. Ik zag haar in het ziekenhuisbed liggen. En toen wilde ik haar kussen, omdat ze ineens was zoals ze moest zijn. Lief en mooi."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl