Opinie Bewaar

'Het is hier mooi, maar ik mis lijn 9'

'Het is hier mooi, maar ik mis lijn 9'
© ANP

'Elk tramnummer had een eigen verhaal,' schrijft Egbert Schutte in een Lezersbrief. 'Jarenlang was ik gewend en verknocht geraakt aan de nummering van de voorbijrijdende Combino's.'

Tramlijn 9, voor mijn deur, is opgeheven. De tram waarvan ik, op de meest afgelegen, idyllische plekken op de wereld altijd zei: "Het is hier mooi, maar ik mis lijn 9."

Natuurlijk werden we ruimschoots op tijd op de hoogte gebracht van de opgeheven lijnen, veranderende nummers, nieuwe routes. Ik had mij er op ingesteld. Maar in alle euforie over de Noord/Zuidlijn stonden wij tramreizigers ergens op de achtergrond. We zouden nieuwe tramlijnen krijgen, maar veel zou bij het oude blijven.

Niet vermeld werd dat we in de ­Linnaeusstraat, met de nieuwe lijn 19, zouden worden opgescheept met oude 12G-rijtuigen, die 35 jaar oude rammelbakken beginnend met 800. Het is niet zozeer de tram zelf, ik hou zelfs van zijn geluid dat doet denken aan een museumtram, maar jarenlang was ik gewend en verknocht geraakt aan de nummering van de voorbijrijdende Combino's.

2111, dat grappige jaartal met al die enen met te veel ruimte ertussen

Die nummers tussen 2000 en 2150, die bijzondere jaartallen in jouw straat: 2048, het jaar dat ik 100 zou (kunnen) worden, 2086, idem mijn dochter, 2019, vijftig jaar getrouwd, 2018, precies nu, 2111, dat grappige jaartal met al die enen met te veel ruimte ertussen. Elk tramnummer had een eigen verhaal. 

Nu moet ik het doen met de 800-­serie. Een tijdperk van niks. Moet ik terug naar de tijd van Karel de Grote. Ik zag dat hij vaak getrouwd is geweest en ook nog bijvrouwen had met veel nakomelingen: Hludowic, Theodrada, Rotrudis, Ruothild, Drogo, Hugo, Hruodhaid. 

Allemaal geboren of doodgegaan na het jaar 800. Daar ga ik mij nu in verdiepen, zodat ik met hun jaartallen in gedachten over enige tijd weer grip krijg op de tram voor mijn deur. 

Egbert Schutte, Amsterdam