Opinie Bewaar

'De wereld verbeteren; het kan elke dag weer'

Poster gemaakt door politiek tekenaar Opland (Rob Wout, 1928-2001) voor de antikernwapendemonstratie van 1981.
Poster gemaakt door politiek tekenaar Opland (Rob Wout, 1928-2001) voor de antikernwapendemonstratie van 1981. © Opland

Trump, terreur, vluchtelingen. We leven in een dreigende wereld. Maar zo ziet Marianne Lamers het niet, schrijft zij woensdag in Het Parool in een brief aan haar dochter

Lieve Janne, de boze wolf is in jouw leventje nu het engste wat er is. Soms ook is het de wind die plotseling aan je rode bolletjesparaplu trekt. Of, als het tijd is om te gaan slapen, een donkere kamer zonder lichtgevende eekhoorn.

Tegen de tijd dat je deze brief zelf kunt lezen, zul je langzaam gaan ontdekken dat er meer enge dingen zijn in de wereld dan boze wolven of donkere kamers. In de krant zul je lezen over oorlogen en klimaatverandering. Op je tablet zul je beelden zien over honger en ongelijkheid en de radio zal het laatste nieuws over terreur en vluchtelingen in je oor tetteren.

Protest tegen kernwapens
Laat je niets wijs maken, lieve Janne. Ellende is van alle tijden, maar de oplossingen die we er als mensen voor vinden, gelukkig ook. Toen ik zelf nog in de wieg lag, waren mijn vooruitzichten minder goed dan die van jou nu. Ik kwam midden in de Koude Oorlog ter wereld. Opa en oma maakten zich geen zorgen over Trump, klimaatverandering of terrorisme. Zij protesteerden tegen kernwapens, waren bang voor 'de bom', maakten zich druk over de zure regen en het gat in de ozonlaag.

Marianne Lamers

Journalist, werkt onder meer bij World's Best News, een journalistieke organisatie die de Week van de Vooruitgang (t/m 17 september) organiseert.

Maar de ruziemakers van de Koude Oorlog maakten het weer goed met elkaar. Die bom, die viel hier nooit. De Amerikanen en Russen brachten 85 procent van hun kernwapens naar de schroothoop. En de zure regen en de steeds dunner wordende ozonlaag? Daar hebben we, nu we met zijn allen geen vieze cfk's meer gebruiken, geen last meer van.

Kinderen wereldwijd waren er in mijn geboortejaar 1980 een stuk slechter aan toe dan tegenwoordig. Bijna 2,6 miljoen kinderen gingen in 1980 nog dood aan mazelen, een ziekte waar we nu allebei tegen zijn ingeënt.

Daarom stierven in 2015 veel minder kinderen aan deze ziekte, nog maar 134.000. In 1980 was bijna de helft van de wereld heel erg arm, nu is dat nog geen tien procent. Als het ons gelukt is zo veel mensen uit de armoede te laten ontsnappen, dan lukt dat ons toch ook met die laatste tien procent?

Minder kindersterfte
En ja, er is oorlog en terrorisme, maar ten opzichte van de vorige eeuw lukte het om het aantal slachtoffers van oorlog en terrorisme fors te laten slinken. En ja, het klimaat verandert, maar we vangen de gevolgen ervan steeds beter op. En ja, kinderen sterven nog steeds aan malaria en ondervoeding, maar ook de kindersterfte verminderde sinds mijn eigen geboorte met meer dan de helft. Zeker, schoon drinkwater is schaars, maar sinds de jaren tachtig kregen maar liefst 2,6 miljard mensen toegang tot schoon water.

Toen ik zelf nog in de wieg lag, waren mijn voorzuitzichten minder goed dan die van jou nu

En nog steeds gaan er te veel kinderen niet naar school, maar anno 2017 hebben we het wel voor elkaar dat 91 procent van alle kinderen ter wereld wél naar de basisschool gaat.

Al deze vooruitgang kwam er niet zomaar. Dat gebeurde, lieve Janne, door onze inzet. Door regeringen, door ontwikkelingsorganisaties en door gewone mensen zoals jij en ik die willen dat er iets verandert. Die zich niet laten ontmoedigen door de problemen waarover we dagelijks in de krant lezen, maar die zich laten inspireren door de vooruitgang die we tot nu toe hebben geboekt.

Natuurlijk zijn we er nog lang niet en mag jij nog lekker heel lang klein en onbezorgd blijven, maar de wereld verbeteren, het kán. Iedere dag weer opnieuw.