Column

Zwijgen is eigenlijk al gelijk geven

Theodor Holman Beeld Floris Lok
Theodor HolmanBeeld Floris Lok

Waarom maak ik in mijn hoofd fantastisch ruzie, maar komt al dat fraais zelden mijn mond uit?
Ik had gisteren bonje. Althans, ik wist het niet zeker.
'Je bent stil,' zeg ik zacht.
Geen reactie.
'Sorry, heb ik...'
Geen reactie.
'Wil je dan dat ik... Ik ga wel weg.'
Ik loop zachtjes de kamer uit en ga in bed liggen.

'Denk je echt dat zwijgen helpt, lieve schat? Denk je echt dat door dat kinderachtige zwijgen, door niets te zeggen, de zaak wordt opgelost? Ik weet waarom je zwijgt? Je hebt niets te zeggen. Dat is het! Ten eerste heb je daarvoor de vocabulaire niet en in de tweede plaats kun je, als je iets zou beweren, mij alleen maar gelijk geven! Precies, zo is het. Jouw zwijgen is eigenlijk al: mij gelijk geven!'

En zo praat en maal ik maar door in mijn hoofd, terwijl ik dit domweg niet tegen mevrouw durf te zeggen! Ik durf het wel... maar het gaat niet! Ik formuleer schitterende scheldkanonnades, wind me zelf op tot hysterie, ga woedend mijn bed uit, loop de kamer in en zeg:

'Zullen we het dan nu goedmaken?'
Zwijgen.
'Luister... ik zie het in... ik heb me verkeerd gedragen...'
Zwijgen.
'Lieverd, laten we het alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft weer goedmaken. Dit... ik bedoel... o, wat ben ik toch een dommerd geweest. Ik was gewoon fout!'
En ineens hoor ik: 'Dit meen je niet.'

Een gevaarlijke zin. Een reddingsboei in de vorm van een doornenkroon. Toch beetpakken.
'Ik meen het wel,' zeg ik zacht.
Dan gaat de bel en komt de oorzaak van de ruzie gemoedelijk binnenwandelen. Twee kennissen van haar. Ze spreken meteen de zinnen uit die duidelijk maken waarom ik hen vanavond niet wilde zien.

'We waren naar de kerk... Heerlijk,' zegt hij.
'En na de dienst kun je dus in het achterzaaltje yoga doen,' zegt zij. 'Dat is voor de vrouwen, hoor. Voor de mannen is er koor. Ik vind dat we prachtig zingen,' zegt hij.
'Hartstikke leuk,' zeg ik en ik loop de gang op en ga naar de plee. Hoe kom ik deze avond door? Ik was m'n handen en wandel met een brede grijns de kamer binnen.
'Kijk eens wat we hebben gekregen?' hoor ik.
'Ach, wat een prachtige bijbel,' schreeuw ik hartelijk.
'Niet voor jou hoor, voor je kleinzoon...'


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden