column

Zwarte Piet als 'schuldig erfgoed', dat geloof ik niet

Theodor HolmanBeeld Wolff

Ik laat mijn kleinkinderen - vooral Koning - in iets geloven wat niet bestaat: Sinterklaas.

Eigenlijk is dat vreemd. Ik ben een liefhebber van waarheid, wat dat ook moge zijn. Waarom dan toch gespeeld nerveuzig doen dat Sint over een week of twee 'in het land' komt?

Dat doe ik vooral omdat het Koning gelukkig maakt.

Sint - dat betekent cadeau­tjes. Dat betekent een fijne sfeer, de hele familie bij elkaar, zien dat pappa en mamma en opa en oma gelukkig zijn omdat ze geschenken krijgen.

Later leert mijn kleinkind wel dat hij in een illusie getrapt is. Die illusies hebben wij juist nodig om op latere leeftijd de wereld begrijpelijker te maken.

Ik lees boekjes voor waarin honden en poezen praten, kleine jongetjes vechten met monsters, meisjes toverschoentjes aantrekken waardoor ze opeens schitterend kunnen dansen - en al die boekjes, met al die fantasieën, leren mijn kleinkinderen iets over het leven dat ze later tegen­komen.

In het beste geval vertellen die verhalen iets over goed en kwaad.

Als Koning straks minister-president is, of kunstenaar, moet hij onderhandelen over geld, over wetten, over misdaad en straf, en omdat hij heeft geleerd met fantasieën en fantasiebeestjes en sprookjes te spelen - hij draagt nog steeds een fascistische Supermanpyjama - en die in zijn latere leven heeft kunnen toetsen aan de realiteit, waarin Sinterklazen noch Supermannen bestaan, kan hij in ieder geval een beslissing nemen die misschien juist is of niet.

Kunst is er onder meer voor om iets te begrijpen van het bestaan; kunst voor kinderen - en daar vallen volksverhalen ook onder - zouden hen, als je gelukt hebt, kunnen voorbereiden op het leven; ik ben nog steeds Pietje Bell, een AFC'er, een Pim Pandoer, een Kick Wilstra... Terwijl ik donders goed weet dat ik het niet ben.

Ik ben opgevoed met Sint en Zwarte Piet, door ouders die
in Indië verantwoordelijk ­waren voor een koloniale politiek, later in Nederland hebben meegeholpen het Humanistisch Verbond vorm te geven en zich altijd maatschappelijk betrokken heb-ben betoond.

Geen van hun kinderen discrimineert. Integendeel.

Zwarte Piet wordt nu gezien als 'schuldig erfgoed'. Maar zelfs áls dat zo zou zijn - en dat geloof ik niet - is er geen echte reden om dat te veranderen. (Het mag wel, het is maar een verhaal.) Je moet ook hier de zaken in het juiste perspectief zien.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Reageren? t.holman@parool.nl

Lees ook: RTL geeft een beslissende zet, de commercie vernieuwt Zwarte Piet [+]

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden