Plus

Zoveel moeite kost het niet-westerse mbo'ers een stage te vinden

Mbo-leerlingen van niet-westerse komaf hebben veel moeite met het vinden van een stage, blijkt uit een recent rapport. 'Ik heb wel vijftien bedrijven benaderd zonder een reactie te krijgen. Dat komt bij een 17-jarige heel hard aan.'

Joshua Antwi loopt stage bij Bruynesteyn Beeld Dingena Mol

'Kijk nou naar Joshua. Die doet hard zijn best, is leergierig en stelt de juiste vragen. Wat wil je nog meer?"

Aan het woord is Ernie Maes, de stagebegeleider van Joshua Antwi (19). Al bijna een jaar loopt Antwi stage bij loodgietersbedrijf Bruynesteyn. Hij is geboren in Ghana en kwam tweeënhalf jaar geleden naar Nederland. Voor hij bij Bruynesteyn solliciteerde, werd hij voor vijf stages afgewezen.

Hij is niet de enige. Minder dan de helft van de ­studenten van niet-westerse komaf vindt in één keer een geschikte stageplaats. Ter vergelijking: 70 procent van de ­autochtone studenten lukt dat wel, blijkt uit een onderzoek dat eind ­vorige maand werd gepresenteerd door minister ­Ingrid van Engelshoven van Onderwijs.

Selecteren
Bedrijven zouden selecteren op naam, meisjes met een hoofddoek weren en jongeren van ­Marokkaanse komaf beschouwen als risicovol. "Enkel en alleen vooroordelen," zegt Raymond Bruijnesteijn, bedrijfsleider van familiebedrijf Bruynesteyn. "Laatst hebben we nog drie ­autochtone jongeren naar huis gestuurd. Ze kwamen te laat en liepen de kantjes ervan af. ­Afkomst zegt niets over prestaties."

Jelle Oskam van Nubis, een mediabedrijf in Amsterdam-Noord, is het met hem eens. "Het is een verrijking voor je bedrijf om werknemers met verschillende achtergronden te hebben. Je klanten zijn immers ook divers."

Mbo-studenten moeten een stage lopen om hun diploma te halen. Die stage moeten ze zelf vinden. Lukt ze dat niet binnen tien weken, dan worden ze door de stagecoördinator ergens ­geplaatst.

Het huidige economische klimaat werkt gunstig, denkt Lester de Ceuninck van ­Capelle, stagecoördinator elektro- en installatietechniek op het MBO College Westpoort. Volgens hem hadden studenten met een andere culturele achtergrond voorheen grotere problemen een stage te vinden.

"Tien jaar geleden ­gaven bedrijven soms aan dat ze geen Marokkaanse jongeren wilden, dat ­gebeurt nu eigenlijk niet meer. ­Iedereen zit te schreeuwen om personeel in de techniek, als je op tijd kunt ­komen, ben je al aangenomen."

"Op de middelbare school wilde ik al de techniek in gaan en hier in Nederland waren meer kansen." Joshua Antwi (19) is tweeënhalf jaar geleden met zijn moeder naar Nederland gekomen en woont nu in Zuidoost. Zijn broer en zus wonen nog met hun vader in ­Ghana.

"Het is heel leuk om hier te werken. Ik kom op veel plekken, ontmoet veel verschillende mensen en leer zo snel de taal."

Voor zijn mbo-opleiding installatietechniek loopt hij nu al bijna een jaar stage bij Bruynesteyn. Hiervoor heeft hij verschillende bedrijven benaderd, zonder succes. "Persoonlijk langsgaan betekende dat ik in ieder geval een reactie kreeg. E-mailen en bellen werkten helemaal niet. Uiteindelijk ben ik alsnog vijf keer afgewezen voordat ik hier terechtkon."

"Ik wil misschien eerst nog doorstromen naar mbo-niveau 4. Anders hoop ik dat ik bij Bruynesteyn kan blijven."

Joshua Antwi. Beeld Dingena Mol

"De ANWB was eigenlijk mijn laatste keuze," zegt Peach Leissious (17). "Ik heb eerst ongeveer vijf hotels gebeld en gemaild. Ze zouden mijn aanvraag in behandeling nemen, maar ik kreeg nooit een reactie."

Uiteindelijk liep ze zes maanden fulltime stage in de ANWB-winkel in Amstelveen. "Dit is echt een superwinkel. Mijn collega's waren erg leuk, de diensten bevielen goed en de klanten waren heel aardig. Tenminste, de meesten dan."

Leissious woont bij haar tante in Zuidoost en is bezig aan haar tweede jaar travel hospitality aan het roc. "School probeerde mij echt te helpen met het vinden van een stageplek. Net als mijn tante, maar zij is hier zelf niet bekend mee."

Vanaf volgende week moet Leissious op zoek naar een stageplek voor volgend jaar. "Het liefst zou ik op Schiphol stagelopen, bij KLM of ­Transavia. Ik wil stewardess worden, maar ik moet eerst nog een stageplek vinden."

Peach Leissious. Beeld Dingena Mol

"Ik heb wel vijftien bedrijven benaderd zonder een reactie te krijgen. Dat komt bij een 17-jarige heel hard aan." Zakaria Makhlouf (24) volgde de opleiding marketing en communicatie aan ROC Top. Voor deze opleiding moest hij twee stages lopen.
"Omdat ik geen reacties kreeg, heb ik uiteindelijk mijn e-mailadres veranderd van Zakaria naar Zacharias. Dat is een bijbelse naam en ik hoopte dat dit verschil zou maken. Belachelijk eigenlijk."

Uiteindelijk kwam hij terecht bij mediabedrijf Nubis. "Na al die afwijzingen gaf iemand mij eindelijk een kans. Ik kreeg direct veel verantwoordelijkheid en vooral het zelfvertrouwen dat ik nodig had. Mijn tweede stage mocht ik ook hier lopen waardoor ik niet weer de stress had van een stageplek moeten zoeken."

Makhlouf doet nu de opleiding communicatie aan de HvA en loopt stage bij Travelbird. "De juiste stage en begeleiding doen veel voor je zelfvertrouwen. Dit was me nooit gelukt zonder Jelle en Nubis."

Zakaria Makhlouf. Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden