Plus

Zonnepanelen op andermans dak, de trend is onmiskenbaar

De trend is onmiskenbaar: stedelingen leggen hun zonnepanelen op daken van bouwmarkten, broedplaatsen en hostels. Waarom doen ze dat?

Ook als je geen eigen dak hebt, kun je als Amsterdammer voor 330 euro genieten van een eigen zonnepaneel Beeld Getty Images

Samen vormen ze een energiecoöperatie, een beweging van energiepioniers, de 31 Amsterdammers uit Oost die 220 zonnepanelen op het dak leggen van The Student Hotel in de voormalige drukkerij van deze krant in de Wibautstraat. "We kennen elkaar verder niet," zegt Simone van Riel (34). "En toch geeft het een soort Oostgevoel," zegt Esther Gaarlandt (38).

"Leuk toch, dat als je straks naar buiten kijkt en de zon schijnt, je dan wéét dat de zon hier ook schijnt," zegt Van Riel. Ze wijst naar de studentenaccomodatie, niet ver van haar portiekflat in de Oosterparkbuurt, waar later dit jaar haar vier zonnepanelen komen. Als je er langsfietst, is er de veilige wetenschap dat ze daarboven ergens liggen. Paul Vreuls (65), die acht panelen kocht: "Even zwaaien naar je zonnepanelen."

Postcoderoosregeling
Van Riel, Gaarlandt en Vreuls zijn deze zomer ingegaan op het aanbod voor de zonnepanelen van energiecoöperatie Amsterdam Energie. Zoals zoveel Amsterdammers delen ze hun dak met andere bewoners van het pand waarin zij wonen, waardoor het thuis vaak niet gaat. "Ik heb het geprobeerd met de vereniging van eigenaren, maar nu zijn we zes jaar verder en er ligt nog niets," zegt Van Riel. "Je moet iedereen mee krijgen. En de helft van de woningen is van Stadgenoot, dat houdt alles op. Maar ik wilde ze wel heel graag en toen kwam dit op mijn pad."

Per paneel zijn ze 330 euro kwijt. Zonne-energie van eigen dak is lucratiever, maar door de zogeheten Postcoderoosregeling zijn dit soort buurtdaken ook niet onaantrekkelijk. De investering is in elf jaar terugverdiend, schat Amsterdam Energie, door de opbrengst van de stroom én omdat de kopers voor elk opgewekt kilowattuur minder energiebelasting betalen over hun elektriciteitsverbruik thuis.

Voorwaarde is alleen dat ze in één van de omliggende postcodegebieden wonen. En omdat Amsterdam Energie het dak van The Student Hotel voor twintig jaar least, leveren de panelen ook nog negen jaar geld op.

Simone van Riel: sociotherapeut, vier zonnepanelen Beeld Eva Plevier

Gaarlandt, die met haar gezin liefst achttien zonnepanelen koopt, zag al aankomen dat een bouwvergunning voor het pannendak van hun bovenwoning in de Watergraafsmeer een slepende kwestie zou worden. Ook de cultureel programmamaker zit in een vereniging van eigenaren(VvE).

"Toen we hier twee jaar geleden kwamen wonen, hebben we er wel naar gekeken, het was een hoop gedoe. En toen kwam dit voorbij. Het past heel makkelijk in mijn leven, omdat ik het zelf niet hoef te regelen. En ik hou van deze manier van pionieren."

Lokale energie
Voor Amsterdam Energie, dat aan 475 leden in en om de stad opgewekte duurzame stroom verkoopt, telt daarbij ook het ideaal van lokale, eigen energieproductie. "Ons gesleep met energie brengt overal problemen met zich mee," zegt directeur Rolf Steenwinkel. "In het Midden-Oosten worden hele oorlogen gefinancierd door de olie die wij daar kopen. Poetin zou niet zo'n grote mond hebben als hij al dat gas niet had. Daarom doen wij het gewoon zelf." En met een weids gebaar naar de zon: "Er is energie genoeg."

Esther Gaarlandt: cultureel programmamaker, achttien zonnepanelen Beeld Eva Plevier

Voor de kopers van de zonnepanelen speelt energiepolitiek geen grote rol. Het begon met idealisme, dat wel. De vader van Van Riel heeft al dertig jaar een natuurvoedingswinkel. "Ook in Oost. Ik ben heel milieubewust opgevoed," zegt de sociotherapeut. Vreuls, journalist, keek uit naar een nieuwe, echt duurzame energieleverancier. Nu hij gaat verhuizen naar nieuwbouw in het Amstelkwartier, moest het er maar eens van komen.

Het is vooral de kleinschaligheid die ze aanspreekt. "De platte structuur, geen aandeelhouders die zo veel mogelijk rendement willen," zegt Vreuls. "Ik heb nog nooit zo makkelijk mijn energieleverancier aan de lijn gekregen," zegt Gaarlandt. "Dat Amsterdam Energie een coöperatie is, vind ik echt een plus. Dat je het uiteindelijk zelf in de hand hebt, omdat je meebeslist."

Rolf Steenwinkel: directeur Amsterdam Energie Beeld Eva Plevier

"Al die energiebedrijven zeggen wel dat ze zo groen zijn, maar wie zegt dat het echt zo is?" zegt Van Riel. "Hier weet je gewoon waar je je geld heen brengt." Vreuls: "Het is geen groot bedrijf met een callcenter. Hier is het: 'Hé Paul!'"

Ideale combinatie
En dan is er nog het rendement dat de investering nu, afgezet tegen de lage spaarrente, extra aantrekkelijk maakt. "Dit is zeker geen daad van grote liefdadigheid," zegt Vreuls. "Het is de ideale combinatie," zegt Gaarlandt. "Ik had geld op een spaarrekening waarvan ik toch al dacht: moet ik niet eens naar een andere bank? Dan is dit een heel logische keuze. Je investeert in iets waar je zelf wat aan hebt."

"Eerlijk gezegd had ik de gedachte: als ik maar quitte speel. Als er dan ook een plusje zit aan het einde, is dat mooi," zegt Vreuls. "Het steunen van dit initiatief, daar zit voor mij de bevrediging in. Je bent lid van een club met een goed verhaal."

Paul Vreuls: journalist, acht zonnepanelen Beeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden