Plus Filmrecensie

Zonde, al die pretenties in nieuwe versie Suspiria

Suspiria van regisseur Luca Guadagnino is een gemiste kans omdat hoofd- en bijzaken op een hoop zijn gegooid, terwijl de film beschikt over een uitstekend acteursensemble.

Suspiria Beeld -

Dario Argento's Suspiria (1977) oogt en klinkt als een psychedelisch rockconcert. De horrorklassieker is een explosie van delirische kleuren, ­bizarre muziek en uitzinnige ­geweldsuitbarstingen, verbonden door een sprookje over een Amerikaanse ballerina die in een dansacademie in Freiburg op een heksenkring stuit.

Met dramatische locaties in München en barokke studiodecors in Rome schiep Argento een nachtmerrieversie van Duitsland in schitterend technicolor. Suspiria draaide om beeld, geluid en gevoel; het was pure cinema.

Regisseur Luca Guadagnino en scenarioschrijver David Kajganich doen niets met de essentie van Argento's meesterwerk. Hun variant van Suspiria duurt bijna een uur langer en loopt over van plots en subplots, zwaarwichtige thema's en hemeltergende pretenties.

Wikipediasporen
De film is gesitueerd in een grauw en gespleten Berlijn tijdens de herfst van 1977. De dansacademie kijkt uit op de Muur, de terreuraanslagen van de RAF domineren het nieuws, schuld en schaamte over de Holocaust voeden subplot en subtekst.

Dit is geen griezelsprookje in een fantasieversie van Duitsland, maar een verzameling Wikipediasporen waarmee de makers een horrorfilm van diepgang willen voorzien.

Ze hakten drie jaar geleden ook met dit bijltje, toen ze de zinderende Franse thriller La Piscine (1969) tot de arthousehit A Bigger Splash bewerkten en er de vluchtelingencrisis aan toevoegden. Dat kan en mag, maar het duo heeft de neiging om hoofd- en bijzaken op een hoop te gooien.

Gemiste kans
Dat laatste breekt Suspiria op: er zijn verbanden te bedenken tussen een machtsstrijd in een heksenkring, de RAF en het Duitse verleden, maar ­ondanks een lengte van 153 minuten komen Guadagnino en Kajganich daar niet aan toe.

Een gemiste kans, temeer omdat de film over een uitstekend acteursensemble beschikt en er bij vlagen een intense onderhuidse spanning wordt opgewekt.

Dankzij de Belgische choreograaf Damien Jalet ontstijgen de dansscènes het gehuppel in Argento's film, maar de schaarse gruwelmomenten spelen leentjebuur bij Japanse spookvrouwenfilms en ontberen de barokke excessen die het origineel onvergetelijk maakten.

Wat rest is een verzameling fraaie en amusante scènes, waarin sterke ­actrices onder aanvoering van Tilda Swinton een occult matriarchaat tot leven brengen en ­alle bijzaken voor even tot ballast worden gedegradeerd.

Suspiria

Regie Luca Guadagnino
Met Dakota Johnson, Tilda Swinton, Mia Goth, Angela Winkler
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, FC Hyena, Kriterion, Lab111

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden