Plus

Zombies, tienerleed en het nieuwe China op Aziatisch filmfestival CinemAsia

In Azië komen de bioscoopsuccessen vooral van eigen bodem. Festival CinemAsia toont een selectie van de grootste hits, ingetogen arthouse en documentaires.

A Quiet Dream Beeld -
A Quiet DreamBeeld -

Het zijn cijfers waarvan we in Nederland alleen maar kunnen dromen. In Zuid-Korea werd vorig jaar ruim tweehonderd miljoen keer de bioscoop bezocht. Dat komt neer op gemiddeld vier bezoeken per inwoner. In Nederland is dat cijfer twee, de helft. Maar er is nog een verschil. In de top tien van best bezochte films in Korea stonden acht (!) films van eigen bodem. In Nederland waren dat vorig jaar alleen Hollywoodfilms.

Het is het verschil tussen een florerende nationale filmcultuur en een nationale filmcultuur die sinds mensenheugenis tegen de klippen op vecht. Bijzonder voor de Aziatische cinema is ook dat ze over de hele breedte succesvol is: naast succesvolle blockbusters zijn er even succesvolle arthousefilms.

Zo bracht Park Chan-wooks erotische arthousethriller The Handmaiden, die in de Nederlandse filmtheaters is te zien, in Korea ruim 30 miljoen dollar op - succescijfers die bij Nederlandse arthousefilms ondenkbaar zijn.

Het festival CinemAsia richt zich op beide polen van de Aziatische filmcultuur. Dat is bijzonder, want er zullen weinig festivals zijn waar je een Koreaanse megablockbuster als Train to Busan kunt laten volgen door een Japans arthousedrama als After the Storm.

Train to Busan is een zombiefilm die in Korea een record van 11,5 miljoen bezoekers trok; After the Storm is een subtiel arthousedrama over verstoorde familiebanden van de internationaal gerespecteerde Japanse filmmaker Hirokazu Kore-eda.

Discriminatie en uitsluiting
CinemAsia opent met het melodrama Mad World, over een zoon met een bipolaire stoornis die na een verblijf in een psychiatrische inrichting bij zijn vader intrekt. De film van de Hongkongse regisseur Chun Wong schetst de moeizame terugkeer van de zoon in een maatschappij, waarin vooroordelen over psychische aandoeningen tot grove discriminatie en uitsluiting leiden.

Hebei Taipei Beeld -
Hebei TaipeiBeeld -

Maar de zoon heeft ook nog een rekening te vereffenen met zijn vader, die zijn vrouw in de steek liet toen zij mentaal aftakelde. De zoon nam de volledige zorg voor zijn moeder op zich, met desastreuze gevolgen. Mad World is geen vernieuwend, maar wel een goed geacteerd melodrama, dat een lans breekt voor de acceptatie van ex-psychiatrische patiënten.

Versierpoging
Origineler is A Quiet Dream, de slotfilm van het festival en het speelfilmdebuut van de Koreaanse regisseur Lu Zhang. Het innemende zwartwitdrama voert in een armoedige buitenwijk van Seoul drie dolende vrienden op die hun dagen slijten met rondhangen en leuteren in een straatbarretje.

Alle drie hebben ze een oogje op de eigenaresse van het barretje, maar ze zijn zo weinig doortastend dat het bij flirten blijft. Als één van hen al een serieuze versierpoging durft te ondernemen, zorgen de anderen er wel voor dat die mislukt, omdat ze zelf dromen van een liefdesrelatie met deze vrouw.

A Quiet Dream is een prettig kabbelende drentelfilm over in vicieuze cirkels rondraaiende mannen, die te laat beseffen dat apathie en sloomheid nergens toe leiden. De film, die een beetje doet denken aan Paterson van Jim Jarmusch, zoekt het niet in groot, maar in subtiel en onderkoeld humoristisch drama.

Tieners en toekomstdromen
Naast speelfilms vertoont het festival documentaires over ouderen en jongeren in Aziatische landen. In de combinatie van fictie en documentaire #BKKY (Nontawat Numbenchapol) praten Thaise tieners over hun leven.

Een fictief verhaal over een voorzichtig opbloeiende liefde tussen twee middelbare scholieren wordt gecombineerd met interviewfragmenten met tieners die openhartig praten over de torenhoge verwachtingen van hun ouders en hun toekomstdromen. De conclusie kan zijn dat tieners in hun onzekerheid en zoektocht naar een identiteit overal op de wereld op elkaar lijken.

Mad World Beeld -
Mad WorldBeeld -

In de Taiwanese documentaire Hebei, Taipei portretteert filmmaakster Li Nien-hsiu het bizarre leven van haar kleurrijke vader tegen de achtergrond van de turbulente en bloedige Chinese geschiedenis. Haar in 1927 in China geboren vader was tien toen zijn vader door de troepen van een warlord werd vermoord.

Onherkenbaar veranderd
In latere jaren vocht hij zowel aan de kant van communisten als nationalisten, waarna hij in 1954 in Taiwan belandde. Hij trouwde, scheidde en vervreemdde van zijn dochter, die hem jaren later met de camera opzoekt en in China zonder hem een reis naar zijn verleden maakt.

De niet verrassende, maar onontkoombare conclusie: China is onherkenbaar veranderd. Het verleden is begraven. Dat geldt niet voor de Aziatische cinema, want die is springlevend.

CinemAsia, 7 t/m 12 maart in Kriterion en Rialto.

#BKKY Beeld -
#BKKYBeeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden