PlusPS

'Zó ver gaan mensen uit dierenliefde'

De Dierenambulance verkeerde financieel in zwaar weer toen Margje de Jong (46) een jaar geleden aantrad als directeur. Hoe gaat het nu? 'Ik strijd voor ons werk.'

Margje de Jong, directeur van de Dieren-ambulance Amsterdam: 'Wij zorgen voor een gezonde stad.' Beeld Rink Hof
Margje de Jong, directeur van de Dieren-ambulance Amsterdam: 'Wij zorgen voor een gezonde stad.'Beeld Rink Hof

Elke ochtend, voordat ze aan een nieuwe werkdag begint, neemt Margje de Jong, directeur van de Dierenambulance Amsterdam, een kijkje in het dierenverblijf.

"Daar zitten de dieren die 's nachts zijn gered en niet meer naar de opvang konden worden gebracht. Het is elke keer weer een verrassing wat ik zal aantreffen. De ene keer is het een vos, dan weer een slang, een konijn of een paar jonge eendjes."

Gedurende de dag komen vrijwilligers van de ambulance vaak haar kamer binnen om te vertellen wat ze nú weer hebben meegemaakt. Met bijvoorbeeld dat arme ijsvogeltje, dat tegen een ruit vloog in Noord.

Een ooievaar, die om onduidelijke redenen zomaar uit de lucht viel en versuft op de grond lag. Of over de redding van een krokodil in een kruipruimte, die later opgezet bleek te zijn.

De Jong is vaak meegeweest in de ambulance. Naast haar bureau staat tegenwoordig een paar hardloopschoenen voor het geval ze meegaat op de wagen of een hond moet uitlaten, en hoge hakken niet zo handig zijn.

Bijzonder was die keer dat ze met de directeur van vogel- en kleine zoogdierenopvang de Toevlucht een vos in de natuur uitzette.

"Die werd gevonden achter een hek van een bouwterrein midden in het centrum. Als hij daar was ­gebleven, was hij zeker doodgegaan. Hoewel het een sterk, wild dier was, was hij ontzettend bang. We hebben hem ­gevangen en vervolgens losgelaten in een gebied tussen Amsterdam en Halfweg. Twee seconden wandelde hij, schuw door zijn voorpoten zakkend, bij ons vandaan. Totdat hij opkeek en leek denken: ah, ik ben thuis! En het struikgewas in schoot. Een prachtig gezicht!" zegt De Jong.

Een pittige uitdaging
Margje de Jong begon vorig jaar april als directeur van de Dierenambulance Amsterdam. Ze was afkomstig van de Blijfgroep, waar ze onder meer meewerkte aan het Oranjehuis, waar vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld openlijk worden opgevangen; een trendbreuk ten opzichte van de traditionele blijf-van-mijn-lijfhuizen, die altijd verborgen bleven.

De Jong was blij dat de mogelijkheid zich voordeed - de banen bij dierenwelzijnsorganisaties liggen niet voor het oprapen - maar besefte ook dat haar een moeilijke taak wachtte.

De organisatie - met 10 vaste medewerkers en 130 vrijwilligers - stond er financieel slecht voor. In drie jaar tijd daalde de subsidie van de gemeente van 465.000 tot 273.000 euro per jaar.

Sindsdien draait de Dierenambulance voortdurend verlies. De Jong moest alle zeilen bijzetten om de boel overeind te houden.

Ze dook meteen diep in de cijfers. Een minder aantrekkelijk klusje dan het loslaten van een vos, maar belangrijker dan ooit. "Ik zag dat het een pittige uitdaging werd, maar ik deinsde er niet voor terug. Vooral omdat ik het verhaal van de Dierenambulance zo graag wil overbrengen: mensen bewust maken van de noodzaak ervan. Strijden om het werk wat wij doen te kunnen behouden."

In totaal komt er nu een miljoen binnen, waarvan circa een kwart donaties.

Beroep doen op de vrijgevigheid
Als kind al ging De Jong, behept met een groot hart voor dieren, de straat op om geld in te zamelen voor het plaatselijke dierenasiel. Diezelfde manier zette ze ook nu in. De vrijwilligers zijn volop bezig geweest nieuwe donateurs te werven, te collecteren en crowdfundingsacties op te starten.

Er is veel nodig: een nieuwe ambulance, nieuwe uniformen, een betere telefooncentrale, actuelere software.

De ambulance kwam er in de zomer, met behulp van een crowdfunding. Om nieuwe, beschermende kleding te kunnen aanschaffen, is er weer een crowdfundingsactie. Die loopt nog tot 21 mei en heeft tot nu toe 5200 euro opgeleverd.

Dankzij de inspanningen van de vrijwilligers zijn er 700 donateurs bijgekomen. De Jong: "Doordat er tegelijkertijd 500 afvielen, betekent dat een stijging van 200. Dat is aardig, maar het gaat me nog niet snel genoeg."

De gemeente heeft eenmalig een ton beschikbaar ­gesteld voor enkele investeringen. De Dierenambulance gebruikt dat onder meer voor die nieuwe telefooncentrale en een deel van de uniformen.

"Natuurlijk ben ik daar blij mee, maar het tekort op de begroting is er nog steeds. Bij elke nieuwe, grote aanschaf moeten we een beroep doen op de vrijgevigheid van Amsterdammers, donateurs, bedrijven en fondsen."

130 vrijwilligers
Een verhoging van de subsidie zit er echter nog niet in. "Ik ga daarom steeds de boer op met mijn plannen en doelen. Zo wil ik de gemeente bewust maken van het belang van de Dierenambulance. Dat dat ook hún belang is."

"Wij zorgen voor een gezonde stad. We halen bijvoorbeeld zieke dieren snel uit de populatie om besmetting te voorkomen. Denk aan vogelgriep en botulisme. Kadavers, die ziektes kunnen verspreiden, verwijderen wij van de weg. Dat zijn dingen die onder de gemeentelijke taken vallen."

Ze hoopt dat de gemeente zal inzien dat de Dierenambulance structurele financiële steun nodig heeft om deze ­taken te kunnen blijven uitvoeren.

"We draaien 105 diensten per week, dus met die 130 vrijwilligers redden we het bijna niet. We hebben er afgelopen halfjaar 20 bijgekregen, maar willen er in totaal 200 hebben."

De Jong is trots op hen. "Ze doen hun werk met zo veel gedrevenheid en passie. Zonder hen zouden we dit mooie werk niet kunnen doen."

Maar hoezeer iedereen ook met hart en ziel bezig is, het mocht van haar nog wel wat professioneler. "Het opleiden van vrijwilligers was een beetje in het slop geraakt. Elke vrijwilliger krijgt nu een gedegen opleiding of een herhalingscursus."

Dierenambulance Amsterdam in cijfers (2016)

100.000 telefonische meldingen
11.025 keer reden de ambulances uit, voor 95 diersoorten.
13 keer was dat voor een slang,
3 keer voor een schorpioen. Het vaakst werd uitgerukt voor een duif (2299 keer)
130 vrijwilligers, die onder meer op de ambulances rijden
10 betaalde krachten, die de chauffeurs ondersteunen
5 ambulances
1 calamiteitenambulance, die uitrukt bij grote rampen
2 boten
70 procent van de dieren in de ­ambulance leeft in het wild: vogels, konijnen, vossen en egels
30 procent is huisdier, verdwaald of gewond

Een medewerker van 112 traint hen in de meldkamer. "Mensen die bellen, zitten vaak hoog in hun emotie. Onze medewerkers leren hoe ze daarmee moeten omgaan en hoe ze hen rustig krijgen."

Ontroerende verhalen
De Jong wandelt door het kantoor van de Dierenambulance op het Voorlandpad in de Watergraafsmeer. Overal zijn dieren. Naast de bureaus van medewerkers staan honden- en kattenmanden, aan de muren hangen foto's van huisdieren.

De Jong knielt bij een grote hond met een donkere, melancholische blik die languit op de grond ligt . "Dit is Wodan. Medewerkster Roos heeft hem gered."

Wodan werd gevonden naast zijn baasje, die al weken dood in huis lag. "De hond was sterk vermagerd en zo verzwakt dat hij niet meer op zijn poten kon staan. Roos keek hem aan en zei: 'Als niemand jou wil, kom je bij mij wonen.'

Dat is ook gebeurd, nadat Wodan eerst weken aan het infuus had gelegen. Sindsdien is de band tussen Roos en Wodan onverbrekelijk. Het is alsof er een navelstreng tussen die twee zit, zo hecht zijn ze."

Bijna elke week hoort De Jong wel zo'n ontroerend verhaal. Veel indruk maakte de moedereend die met haar jongen de A10 dreigde op te lopen.

"Als wij zo'n melding krijgen, bellen we Rijkswaterstaat. Die zet dan een kruis boven de weg aan, zodat wij de dieren veilig kunnen weghalen. Dit keer was een mevrouw ons voor. Ze was met ­gevaar voor eigen leven op de snelweg gestopt om de eendjes het gras in te drijven. De politie heeft haar daarover streng toegesproken. Ik vond het een mooi verhaal. Zó ver gaan mensen uit dierenliefde!"

"Gelukkig zijn wij er om de dieren op een veilige manier te redden. De eendjes hebben bij ons op kantoor in een teiltje gedobberd. Daarna zijn ze gezond en wel teruggezet in de natuur. Het mooie, trotse eenden geworden."

De crowdfundingsactie voor nieuwe uniformen voor de Dierenambulance loopt nog tot 21 mei. Doneren kan via www.voorjebuurt.nl/kleedonsaan

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden