Plus

Zo profileren de Amsterdamse politieke partijen zich

De campagne voor de verkiezingen in 2018 gaat woensdag van start met de Algemene Beschouwingen. Partijen zullen dit marathondebat gebruiken om zichzelf te profileren. Wat kunnen we verwachten?

De Stopera vanuit de lucht gezien. Beeld anp

De verkiezingen op 21 maart 2018 geven de algemene beschouwingen van woensdag extra lading. De gemeenteraad debatteert ieder jaar rond deze tijd over de Voorjaarsnota, waarin het college van D66, VVD en SP de financiele contouren presenteert voor het komend seizoen.

Anders dan in andere jaren zullen partijen het debat vooral gebruiken om zich te profileren en onderwerpen te claimen waarmee ze de verkiezingen ingaan.

SP: 6 zetels

De SP ging drie jaar geleden een gewaagd experiment aan. De partij, die zich altijd profileerde met oppositie en protest, stapte in een coalitie met D66 en de VVD. Die coalitie staat nog steeds en gaat vermoedelijk de eindstreep halen.

Wethouder Laurens Ivens en Arjan Vliegenthart probeerden de SP te profileren als een betrouwbare bestuurderspartij en dat is gelukt. Hoe lullig was het dat partijleider Emile Roemer de SP al voor de Kamerverkiezingen buitenspel zette door een kabinet met VVD uit te sluiten. Alle moeite in Amsterdam voor niets geweest.

De SP heeft offers moeten brengen om te besturen, zoals een nieuw erfpachtstelsel en langere openingstijden voor winkeliers. Aan de andere kant heeft de partij vele miljoenen binnengeharkt aan armoedegelden.

Ivens kan als lijsttrekker weer vrijuit hameren op een antikapitalistische agenda en strijden tegen het neoliberalisme, maar zal ook moeten uitleggen waarom de sociale woningbouw is afgenomen en de verschillen tussen arm en rijk zijn gegroeid, terwijl zijn partij aan de knoppen zat.

Beeld Merel Corduwener

VVD: 6 zetels

Het kroonjuweel van de VVD had het nieuwe erfpachtstelsel moeten zijn. Dat stelsel kwam er, maar wethouder Eric van der Burg moest dit voorjaar zijn huiswerk overdoen na massale protesten.

De afschaffing van erfpacht, die de VVD uiteindelijk najaagt, is nog altijd niet bereikt. De partij wil dit onderwerp opnieuw in het verkiezingsprogramma zetten.

Fractievoorzitter Marja Ruigrok wilde strijden tegen overbodige regels, maar moet lijdzaam toezien hoe de stad juist extra regels invoert om drukte, illegale vakantieverhuur en de almaar stijgende huizenprijzen te beteugelen.

Van het voorstel om winkels de mogelijkheid te bieden 24 uur per dag open te zijn, is niets terecht gekomen.

De VVD heeft zich de afgelopen maanden geprofileerd als partij van law-and-order, door miljoenen vrij te spelen voor extra handhaving, een belangrijk thema voor de volgende verkiezingen.

Lijsttrekker Eric van der Burg is zo ongeveer de meest linkse VVD'er van het land, met uitspraken over ruimhartige opvang van asielzoekers.

Raadsleden zorgen voor het rechtse geluid; Marianne Poot met haar strijd tegen krakers en te ruime regelingen voor luie werklozen, Samira Boutchibti met de islamkritische agenda en Rik Torn met zijn gevecht voor parkeerplekken in de stad.

Beeld Merel Corduwener

D66: 14 zetels

D66 onttroonde in 2014 na 68 jaar de PvdA als grootste partij van de stad en dat hebben ze geweten.

Want hoewel het als leider van een roodrechtse coalitie met VVD en SP ambitieus uit de startblokken ging met flinke veranderingen zoals de erfpachthervorming, heeft D66 de beeldvorming sindsdien niet mee.

Niet de grote populariteit van Amsterdam, maar de vrijheid, blijheid van D66 wordt door de oppositie consequent als oorzaak genoemd van de drukte en overlast in delen van de binnenstad.

Bereikte vernieuwingen op het gebied van duurzaamheid, onderwijs en de woningmarkt sneeuwen daardoor onder. Maar D66 geeft nog niet op.

Met een nieuwe lijsttrekker die het aandurft om de voordelen van de groei te benadrukken, hoopt de partij op steun van een zwijgende meerderheid van de kiezers.

Dit zouden de honderdduizenden Amsterdammers buiten het centrum moeten zijn die vooral profiteren van deze vette jaren, en D66 daarvoor gaan belonen.

Beeld Merel Corduwener

CDA: 1 zetel

De eenmansfractie van CDA is meer dan ooit de rechtse buitenboordmotor van de gemeenteraad. Coalitiepartij VVD moet linkse fracties als D66 en de SP te vriend houden, het CDA kan vanuit de oppositie onvervalst rechts zijn.

Raadslid Diederik Boomsma, die vorig jaar het stokje overnam van gematigder politica Marijke Shahsavari, doet dat met overtuiging.

Zo mag hij bijna dagelijks in de Telegraaf ageren tegen de gebreken in de nieuwe erfpachtplannen. Boomsma moet ook wel, want het CDA wordt de komende verkiezingen in het voortbestaan bedreigd.

Het Forum voor Democratie van Thierry Baudet overweegt mee te doen in Amsterdam waarmee het veel rechtse kiezers bij het CDA kan weghalen. Ook de SGP heeft aangekondigd in 2018 hier verkiesbaar te zijn.

De grootste vijand is echter de oprichting van een erfpachterspartij. Dat hangt nadrukkelijk in de lucht. Dit zou overigens erg onverstandig zijn, want met Boomsma heeft deze beweging van boze pachters een deskundig raadslid in de zak.

Beeld Merel Corduwener

Partij van de Ouderen: 1 zetel

De Partij van de Ouderen kan met recht een teleurstelling genoemd worden. De partij krijgt nauwelijks iets voor elkaar en haar volksvertegenwoordigers wekken tijdens debatten eerder medelijden op dan sympathie.

Bovendien heeft Wil van Soest een familiebedrijf gemaakt van de fractie, door haar kleindochters een tijdje in dienst te nemen.

Inmiddels is dat weer voorbij, maar nu is haar zoon als 'hoofd' van de één­koppige fractie betrokken bij het dagelijkse reilen en zeilen van de ouderenpartij.

Ouderenpartijen hebben veel potentie, ook in Amsterdam, maar raadslid Wil van Soest en duo-raadslid Reenze van Brug hebben nauwelijks inbreng.

Voor het aanstippen van problemen rondom ouderen en het oplaten van proefbalonnetjes is voormalig PVV-Kamerlid Richard de Mos aangetrokken. Die bedenkt, schrijft en promoot zich suf.

Ondertussen vond Van Soest het ondanks de royale politieke vakantieperiode's, het onlangs nodig om niet aanwezig te zijn tijdens een raadsvergadering wegens een verblijf in Spanje.

Toch wil Van Soest, inmiddels de tachtig gepasseerd, ook in 2018 weer graag lijsttrekker worden.

Beeld Merel Corduwener

GroenLinks: 6 zetels

Het grootste verschil tussen de linkse oppositiepartijen GroenLinks en PvdA, die elkaar in standpunten nauwelijks ontlopen, is de verwachte omvang van de fracties na de verkiezingen.

GroenLinks maakt kans uit te groeien tot de grootste partij in de gemeenteraad, terwijl voor de PvdA een rol in de marge dreigt.

GroenLinks zal, net als de PvdA, sociale woningbouw en drukte op de agenda zetten. Samengebald in galmend links jargon: 'de uitverkoop van de stad'.

De partij wil een verkiezingsthema maken van de groeiende verschillen tussen arm en rijk in de stad en luidt regelmatig de noodklok over het lot van uitgeprocedeerde vluchtelingen.

Onder leiding van fractievoorzitter en lijsttrekker Rutger Groot Wassink vaart de partij een linksere koers dan de Haagse fractie van Jesse Klaver. Waar Klaver een moderne strijd voert tegen 'economisme', wil Groot Wassink nog gewoon opkomen voor de verworpenen der aarde.

Wat duurzaamheid betreft zal GroenLinks het vooral moeten opnemen tegen D66, die zich met initiatieven nadrukkelijk profileert als progressieve en groene concurrent.

Beeld Merel Corduwener

PvdA: 10 zetels

Drie jaar lang heeft PvdA de historische nederlaag uit 2014 kunnen verwerken. De partij had het in eerste instantie moeilijk met haar rol in de oppositie, maar wist langzamerhand haar draai te vinden door een aantal thema's te kiezen waarop ze zich profileert.

De drukte in de stad is een belangrijke niche voor de PvdA, die hoopt kiezers te trekken die de overvolle binnenstad beu zijn en vinden dat D66 en VVD hun klachten niet serieus nemen.

Het is een opvallende wending van de partij die in haar verkiezingsprogramma in 2014 nog schreef dat de stad 'toerisme blijvend moet stimuleren'.

De PvdA moet nog een lijsttrekker kiezen, maar duidelijk is dat sociale woningbouw, middenhuur en segregatie in het onderwijs hoog op de agenda staan.

De partij toont zich activistischer door, in navolging van de SP, meldpunten te openen waar Amsterdammers klachten kunnen melden over vervuiling en ­betalingsachterstanden door de gemeente.

Beeld Merel Corduwener

Partij voor de Dieren: 1 zetel

Dat een eenmansfractie een succes kan zijn, is de afgelopen jaren bewezen door De Partij voor de Dieren.

Of het nu gaat om de verkoop van levende kreeften in supermarkten of de tragische verdrinkingsdood van katten in Noord, de dierenpartij onder leiding van Johnas van Lammeren haalde er de krantenkoppen mee.

En resultaat, want vanwege die dode katten worden de oevers van sommige sloten nu voorzien van trappetjes, kosten: 560.000 euro (!). En wat te denken van het verbod op koetspaarden op de Dam, dat de Partij voor de Dieren heeft bedacht?

Het paradepaardje van Van ­Lammeren is echter de invoering van de ­
ja-ja-brievenbusstickers, met bijbehorend verbod op het verspreiden van reclamefolders in brievenbussen die niet voorzien zijn van deze nieuwe sticker.

Het huidige systeem omgekeerd. Zo eenvoudig, maar nog nergens in Nederland vertoond. Het voorstel krijgt dan ook navolging in ­diverse andere gemeenten.

Van de kleinste partijen is de PvdD veruit de meest ­succesvolle en het heeft met haalbare voorstellen meer bereikt dan sommige grote oppositiepartijen. Van Lammeren kan vandaag achterover leunen en wachten op een beloning van de kiezer volgend jaar.

Beeld Merel Corduwener

Het Parool: Amsterdam Kiest

Volg om niets meer te missen over de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 Amsterdam Kiest op Facebook

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden