Column

Zo moe

THEODOR HOLMAN

Ik ben debatmoe. Zodra ik weer een paar politici in beeld krijg, overvalt mij die moeheid.

In mijn volière
spelen de roodborstjes
voor Buitenhof

dichtte ik als De Dikke Man. En ik moest toen natuurlijk denken aan Ischa Meijer, die op 14 februari alweer vijftien jaar dood was. Ik mis Ischa's manier van interviewen, die nu zo hard nodig is.

Niet dat er nu niet hard & leuk & gedegen & diep wordt geïnterviewd, maar het ontbeert allemaal die uitzonderlijke Ischatoon.

Ik kijk naar Buitenhof en krijg eerst groot medelijden met Peter van Ingen, die Femke Halsema (lieveling van de grachtengordel), Agnes Kant ('Doe mooizit, Agnes! Mooizit! En nu af! Af!') en Mariëtte Hamer (net de moeder van Marc Marie Huijbrechts, maar dan met pruik) moet interviewen.

Een groot interviewer is Van Ingen niet, maar hij haalt altijd net een vijfplus omdat hij de goede vragen van zijn redactie zonder haperen opleest. Al doet hij dat om een of andere reden altijd met een blik van ik-snap-er-zelf-werkelijk-helemaal-niets-van.

Met het rood front van de dames zag je hem problemen hebben. Maar ik dacht ook: tja, eigen schuld dikke bult, Van Ingen, het is ook volstrekt niet interessant.

Ik ging met de hond wandelen. In het Vondelpark - waar het feest zou zijn, maar ik zag alleen maar een moeras en zompige voetpaden - kwam ik zowaar twee mensen tegen die mij een flyer gaven van GroenLinks en zeiden: ''Femke heeft gisteren een Twitterfeestje gegeven, en vandaag heeft ze dertigduizend followers.''

''Een Twitterfeestje, goh, geweldig... leuk hoor.''

En weer werd ik moe. Hoewel, ik herinnerde mij wel - het moet in 1969 zijn geweest - dat de CPN een feestje gaf. Ik was zestien, zeventien. Ik kwam een pand binnen en het eerste wat ik zag, waren de blote borsten van een meisje dat van T-shirt wisselde. Ze trok een shirt met het Provo?logo uit en een shirt met 'Stem CPN' aan.

Dat werd nog een heel leuk feest, en ik zou, als ik achttien was, CPN stemmen.

Ze draaiden de hele avond The Outsiders (Lying all the time) en Q65 (The life I live). Het meisje heette Inge.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden