PlusInterview

Zo ging het tegen Argentinië in 1978: ‘Het was één grote schoppartij’

Vrijdag staat Nederland-Argentinië weer op het programma. Oud-international Jan Poortvliet blikt terug op de verloren finale in 1978. ‘Ik dacht alleen maar: ik schop die Mario Kempes verrot.’

Daniël Dwarswaard
Oranje voor de finale van het WK 1978 tegen Argentinië.  Staand vlnr: Johnny Rep, Jan Jongbloed, Arie Haan, Ernie Brandts, Johan Neeskens, Ruud Krol. Zitten vlnr: Wim Jansen, Jan Poortvliet, Willy van de Kerkhof, Rene van de Kerkhof en Rob Rensenbrink. Beeld ANP
Oranje voor de finale van het WK 1978 tegen Argentinië. Staand vlnr: Johnny Rep, Jan Jongbloed, Arie Haan, Ernie Brandts, Johan Neeskens, Ruud Krol. Zitten vlnr: Wim Jansen, Jan Poortvliet, Willy van de Kerkhof, Rene van de Kerkhof en Rob Rensenbrink.Beeld ANP

Het was de hardste wedstrijd die hij ooit heeft gespeeld. Jan Poortvliet schiet bijna in de lach als hij terugdenkt aan de finale van 1978 tegen Argentinië. Vanzelfsprekend niet vanwege het verlies, maar wél als hij denkt aan de manier waarop hij als 22-jarige op het veld stond. Met het schuim op zijn bek.

“Het begon al met de busrit naar het stadion. Een stukje van niks, maar we deden er een uur over. Alles vloog tegen de ruiten. Ze ramden op de bus. Toen raakte ik al aardig opgefokt. Daar kwam toen net voor de aftrap gezeik over het manchet van René van de Kerkhof bij. Dan kun je wel nagaan dat ik aardig over de kook aan die wedstrijd begon.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Jan Poortvliet (r) zit Leopoldo Luque op de huid. Beeld Hollandse Hoogte / Imago Sportfotodienst GmbH
Jan Poortvliet (r) zit Leopoldo Luque op de huid.Beeld Hollandse Hoogte / Imago Sportfotodienst GmbH

Oorlog

De wedstrijd zelf, die Nederland na verlenging met 3-1 verliest, is ‘een soort oorlog’, aldus Poortvliet. “Zo mag je het gerust noemen. Als er toen al een VAR was geweest, had er nog maar twee man op het veld gestaan: de keepers. Ik ben nog nooit zo over de kook geweest als toen. Het was één grote schoppartij en tussendoor werd er een beetje gevoetbald. Ik kon ze wel vermoorden. Het enige waar ik aan dacht: ik schop die Mario Kempes verrot.”

De kolkende massa op de tribunes in Buenos Aires schreeuwt en zingt stug door. “Er waren misschien honderd supporters uit Nederland en tienduizenden Argentijnen. Maar we lieten ons niet intimideren. Waarschijnlijk was ik wel té opgefokt. Doodzonde dat we zó dichtbij waren. Ik zie mezelf nog zitten in de kleedkamer. Dan heb je je eigen pijn. Nu blijft de trots bij. Dat ik voor het oog van de wereld een WK-finale heb gespeeld.”

Geen wrok

Een hekel aan Argentinië? Nee, dat heeft Poortvliet zeker niet. “Toen was toen, nu is nu. We hebben een mooie strijd met die gasten gevoerd. We hebben alles gegeven wat in ons zat, maar het was helaas niet genoeg voor de wereldtitel. Maar ik koester totaal geen wrok tegenover die jongens of het land.”

Sterker, Poortvliet is een groot bewonderaar van Lionel Messi. “Ik kijk altijd met zoveel plezier naar die jongen. Ik hoop altijd dat hij wint. Maar nu tegen Nederland uiteraard niet. Al vind ik wel: als we verliezen van Argentinië, laat die gasten dan ook maar wereldkampioen worden. Dat gun ik Messi wel. Het gaat een gelijkwaardige en felle strijd worden. Al zal het natuurlijk anders gaan dan toen in 1978. En dat is misschien maar goed ook.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden