Plus

Zo gaan 70-plussers eenzaamheid tegen: 'Fuck de geraniums'

Om zeventigplussers in Noord uit hun isolement te halen, richtte Nienke Algra (55) de club Sweet 70 op. Het motto? 'Fuck de geraniums.'

Fred Vos: 'Na afloop stuur ik de foto's naar mijn vier zonen. Kijken of ze me herkennen.' Beeld Dingena Mol

Zo'n vier jaar geleden zat Nienke Algra buiten op een bankje een boterham te eten, toen een bejaarde vrouw met rollator naast haar kwam zitten. De twee raakten aan de praat en na afloop zei de vrouw: "Jij bent de enige met wie ik de afgelopen weken heb gesproken."

Die ontmoeting greep Algra aan. Ze besloot een community op te zetten om eenzaamheid tegen te gaan: Sweet 70. Daarmee wil ze ouderen betrekken bij de maatschappij in plaats van wegstoppen in bejaardenhuizen, zegt ze. "Wij denken te weten wat ouderen leuk vinden, wat ze kunnen en niet meer kunnen, maar een bingomiddag is geen medicijn tegen eenzaamheid. Je moet ouderen zelf uitjes en activiteiten laten organiseren, ze deel laten uitmaken van een betrokken, actieve community."

Met die insteek is Algra in 2015 begonnen. Inmiddels zijn ruim honderd ouderen lid van Sweet 70, dat als motto heeft 'Fuck de geraniums.'
De Sweet 70-activiteiten worden georganiseerd in de ­Modestraat, een broedplaats op het Buikslotermeerplein in Noord.

Vandaag op de agenda: de make-over. Dat is de reden dat Fred Vos (75) in een krap, geïmproviseerd ­pashokje zit. Om zijn romp hangt een te krappe jurk, zijn ­behaarde benen zijn verstopt in een huidskleurige panty. Styliste Marianne Noorlander (58) schudt haar hoofd. "Deze past ook niet, Fred. Je bent nogal... groot." Vos: "Ik zei het nog, ik heb maatje XXXL."

Verkleedpartijtje

Een tussenwand scheidt het pashokje, waar Vos zich nu probeert te ontdoen van zijn jurk, van de fotostudio die ­fotograaf Michiel van Abbe (40) aan het klaarmaken is. Daar wordt Vos, net als Marja Bomas (65) en Marty Jager (79), straks professioneel vastgelegd op camera. Maar ­zover is het nog niet. De make-over, die veel wegheeft van een verkleedpartijtje, is pas net begonnen. "Normaal ­trekt de make-over vooral dames die zich mooi willen laten ­opmaken of er willen uitzien als een filmster. Dat is deze keer een beetje anders," zegt Algra.

Nienke Algra doet de make-up voor de make-over van Fred Vos. Beeld Dingena Mol

Terwijl Vos door Noorlander in een nieuwe jurk wordt gehesen, ontfermt Algra zich over Bomas. Ze werkt in het lunchrestaurant van Sweet 70 en is dat zo leuk gaan ­vinden, dat ze besefte dat ze het verkeerde beroep had ­gekozen.

Bomas werkte als chauffeur. Vandaag gaat ze als kok op de foto, als man die kok is. "Dat had ik eigenlijk altijd willen zijn." Algra staat al klaar met baard en snor, om te beginnen.

Jager aanschouwt de verkleedpartij met veel interesse, rolt met haar rollator naar Vos, dan weer terug naar ­Bomas. Nu lacht ze nog, maar straks is zij aan de beurt voor haar make-over.

"Mijn hoofd hoeft er niet op, hoor. Ik sta nooit mooi op foto's, ik kijk altijd net verkeerd." Fotograaf Van Abbe stelt haar gerust: "Nee joh, je bent altijd zo ­kritisch op jezelf. Dat is toch helemaal niet nodig. Het ­worden prachtige foto's."

Positieve verandering
De Modestraat fungeert onder meer als ontmoetingsplaats voor de ouderen van Sweet 70. Centrale plekken zijn het lunchrestaurant, waar Bomas om de week wat lekkers maakt, en de koffiehoek Bakkie Noord, waar dagelijks de hele buurt in en uit loopt.

Geregeld zijn er tijdens de lunch ­activiteiten, zoals 'rugzakje', waar ouderen vertellen over iets dat hun leven positief heeft veranderd. Maar het is vooral een gezellig samenzijn. Veel ouderen, ook ­Bomas, Vos en Jager, wonen alleen. Door Sweet 70 zijn ze weer onder de mensen, horen ze bij een groep.

Wie verder de broedplaats in loopt, komt uit bij de wisselboetiek. Dat is een soort kledingruilwinkel, gerund door een Sweet 70-lid. Kleding die je niet meer draagt, kun je hier ruilen voor iets nieuws. De tientallen rekken hangen vol dames-, heren- en kinderkleding. De boetiek is in trek bij de ouderen, maar ook buurtbewoners komen regelmatig langs om te ruilen of om tassen vol kleding af te leveren.

Bij Sweet 70 wordt af en toe gesjoeld, gebreid of een pot bingo gespeeld. Liever organiseren Algra en de ouderen activiteiten die langer bijblijven. Zoals de make-over van vandaag, maar ook de memory trips waarbij ouderen samen met een vrijwilliger een plek bezoeken waar ze graag nog een keer herinneringen willen ophalen. Of de testrit die een aantal Sweet 70-leden vorig jaar mocht maken in de Noord/Zuidlijn. En laatst werd het danspaleis geopend: een festival in de openlucht, waar ook ouderen konden swingen.

Styliste Marianne Noorlander zoekt een jurk uit voor Fred. Beeld Dingena Mol

Algra's favoriet blijft de make-over, die dit jaar nog negen keer georganiseerd wordt. "Die ouderen een dagje in de watten leggen en aandacht geven. Met zijn allen om de lunchtafel zitten is gezellig, maar vaak wordt vergeten hoe belangrijk intensieve, persoonlijke aandacht is."

Sweet 70 combineert Algra met haar werk als grimeur en pruikenmaker. Dat is goed te combineren, al is het soms wel druk. Soms is het twee weken rustig, dan zijn er plots drie activiteiten in een week. "Maar Sweet 70 geeft me ­ontzettend veel vreugde en energie."

Rebellenclub
Noorlander heeft eindelijk een jurk voor Vos gevonden die past. En dat niet alleen: naast de jurk en panty draagt Vos nu vrouwenborsten, een pruik en baard, een kleedje en lint om zijn middel. Niemand weet eigenlijk wat Vos is ­geworden. Ja, een vrouw met een baard, dat was het idee.

"Een zigeuner," stelt Vos. Waarom koos hij eigenlijk voor deze metamorfose? "Het leek me gewoon lachen. Eens gek doen. Hoe excentrieker, hoe beter. Ik ga na afloop de foto's naar mijn vier zonen sturen. En dan niets zeggen, hè. ­Kijken of ze me herkennen."

Maar Vos is nog niet klaar. Noorlander stuurt hem naar Algra voor de make-up. "Wat zie je er charmant uit, Fred," zegt Algra. "Noem me maar Frieda," zegt Vos. "Wie had dat gedacht, ben ik na 75 jaar toch nog knap geworden."

Vos heeft gewerkt bij de rijksrecherche en daarna 31 jaar bij de brandweer Amsterdam. Hij is al een tijdje met pensioen en woont in een seniorenflat in de buurt van het Buikslotermeerplein. "Ik mis mijn maatje, mijn vrouw. Ze is tien jaar geleden overleden. Ik kom hier regelmatig een hapje eten voor de gezelligheid, of ik ga naar het Leger des Heils."

Aan de andere kant van de broedplaats is de rebellenclub bij elkaar gekomen: de harde kern van Sweet 70. Ze hebben een vergadering, de Macbooks staan opengeklapt op tafel. "Met die club ben ik ontzettend blij," zegt Algra. "Zij ­nemen het voortouw bij het organiseren van activiteiten. Ze maken reisjes, organiseren spelmiddagen, creatieve middagen of uitstapjes naar het theater of een feestje."

Een beetje zwoel
Terwijl Bomas zich bij Noorlander mag melden voor een koksoutfit, weet Jager hoe laat het is. Ze neemt plaats ­achter de spiegel bij Algra. "Ik heb geen idee wat er gaat ­gebeuren," zegt Jager. "Maar ik vind het wel leuk, geloof ik." Jager wordt onder handen genomen met oogschaduw, eyeliner, lippenstift, blush en foundation. Ook krijgt ze voor het eerst in haar leven nepwimpers. Bomas: "Wauw, je ziet eruit als een filmster!"

Vos is inmiddels bij Van Abbe gearriveerd in de fotostudio. Hij neemt plaats op de grond, zijn handen schieten theatraal de lucht in. Hij volgt de aanwijzingen van Van Abbe: verleidelijke blik, een beetje zwoel, nu het gezicht schuin houden. "Heel mooi", zegt Van Abbe. Klik. Klik. Klik.

Vos is gesloopt. Noorlander en Algra zijn uren met hem bezig geweest. Hij ploft neer op de bank in de koffieruimte, de pruik gaat af. "Zo, dit streep ik weer af van mijn lijstje. Wat een rijke ervaring."

Algra doet de make-up voor de make-over van Fred Vos. Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.