Column

Zo acuut had men darmkanker nog maar zelden gezien

Albert de Lange (57, @deAlbertLange), bijna dertig jaar redacteur bij Het Parool, is 'uitbehandeld'. Hij bericht de komende tijd, ongewis hoe lang, over zijn aangekondigde dood.

Albert de Lange.Beeld Floris Lok

Voor het juiste beeld allereerst dit. We hebben gezeild op de Oostzee, de Middellandse Zee, het IJsselmeer. We zijn half Europa doorgecrost in een oldtimer Mercedes cabrio, aten de beste lunch ooit in de bergen bij München. (We hebben rijke vrienden.) Er is gefeest, gedanst en aan de keukentafel was het nooit stil.

Laat dus niet de indruk ontstaan van een lijdensweg, er is volop geleefd.
Tussendoor gebeurde het volgende.

Bij een concert van Leon Russell in Paradiso, eind maart 2012, hield ik het niet meer vol. Voortijdig naar huis gaan was, tot dan, zeer tegen mijn gewoonte, maar een al enige dagen durende hardlijvigheid dwong me richting bed. Dat was op donderdag.

Op zondag werd de situatie nijpend (verstopping zoekt uitwegen) en de weekendarts aarzelde niet; nog diezelfde middag lag ik in het Lucas Andreasziekenhuis. Maandag ging ik door de molen, dinsdag lag ik op tafel, en die middag werd ik wakker zonder een kwaadaardige golfbal in mijn dikke darm en met een stoma. Zo acuut had men darmkanker nog maar zelden gezien.

Dat is een harde les voor een zelfdokterende zorgmijder die meent dat zijn lichaam oneindig meegaat, maar als je schakelt is in zo'n ziekenhuis heel veel te beleven. Ik heb (uit louter egoïstische motieven; ik wil het zelf plezierig hebben) een vrij bestendig humeur en daar maak je snel vrienden mee in de, mij tot dan onbekende, parallelle wereld van de klinische zorg.

Er waren momenten genoeg dat ik ervan genoot. De contacten met de verpleging (top), met de medepatiënten, de gesprekken, de volstrekt willekeurige ontmoetingen met bijzondere types en opmerkelijke persoonlijkheden. Een staalkaart.

Toen ik weer zin kreeg in een sigaret - dan ben je dus aan de beterende hand - kwam daar nog de bevolking van de rookruimte bij: eenbenigen, rochelaars met een rijdend infuus, borstloze Jordanese vrouwen in kamerjas, bezorgde maar moedige tieners, berustende magere mannen met lelijke plekken.

Wie zestien jaar geleden al is opgegeven - die mensen bestaan en ze roken nog - staat onvermijdelijk losgezongen in het leven. Hier heerst een aangename minachting voor de dood, een moeilijk te benoemen opgewekte gezamenlijkheid. En de probleemloze bereidheid om ziel & zaligheid binnen dertig seconden op tafel te leggen. Een klein aftrapje volstaat, als maar meteen duidelijk is dat je zelf geen jankverhaal kwijt wilt en interesse toont. De moed, de pech, de wijsheid, het overeind blijven - het heeft me vaak sterk aangegrepen.

Ik mocht naar huis, met aansluitend acht keer drie weken chemo en met m'n buitenboordzakje - je kunt ermee leven (zie boven). In februari 2013 keerde ik terug voor een hersteloperatie, het betere loodgieterswerk zal ik maar zeggen, maar dat liep verkeerd af. Met veel extra ongemakken belandde ik thuis in een ziekenhuisbed, weer met een stoma, nu op mijn dunne darm. Daar is veel over te zeggen, laat ik volstaan met: valt zeer sterk af te raden. Dan kun je echt niet zonder een paar weergaloze en lieve stomaverplegers; die hebben ze in het Lucas.

In mei was de verbinding alsnog aan elkaar gegroeid en beleefde ik, 's nachts in een doodstil ziekenhuis, na veertien maanden een eenzame triomf op de pot. Bij het reveil zei de altijd coole verpleger: 'Nou meneer De Lange, u doet het weer.'

Ik had een dag lang geen enkele controle over mijn emoties.


Zaterdag: De ene urgentie is de andere niet.

a.delange@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden