Plus

Zingende kroegbaas Hessel van der Kooij is een ster in spijkerbroek

In eigen kroeg of de Ziggo Dome: kroegbaas Hessel van der Kooij (61) en dochter Tess zijn een begrip op Terschelling en ver daarbuiten. 'We hebben geen doelgroep.'

'Hessel van ­Terschelling' en zijn dochter Tess zijn en blijven echte eilanders. Hessel: 'Dat zoute water in het bloed krijg je er niet uitgespoeld' Beeld Glenn Wassenbergh

Vrijdagavond 20 januari, 22.30 uur. Twee verliefde stelletjes die de stad zijn ontvlucht, wat pensionado's met wandelplannen en zo'n acht beschonken mannen van middelbare leeftijd die luidkeels vieren dat ze als voetbalteam uit Urk hier 25 jaar geleden voor het eerst kwamen. Verder veel lege tafeltjes, want het is laagseizoen.

Het kan hem niet deren. Hessel van der Kooij, eigenaar van café De Groene Weide in Hoorn en bij de eilandbezoekende Nederlander bekend als 'Hessel van Terschelling', treedt vanavond net als elke vrijdag en zaterdag gewoon op met zijn dochter Tess.

En net als alle andere 279 avonden van het jaar, laat hij ook vanavond bij het nummer Terug naar Terschelling de op schaal nagebouwde vuurtoren de Brandaris om de vijf seconden rondschijnen in zijn kroeg.

Zichzelf op de gitaar begeleidend zingt hij: 'En ik was laatst bij Bruce Springsteen/Die mij gitaarles gaf/Hij vroeg me bij z'n bandje/Maar dat sloeg ik netjes af/Want ik wilde/Terug naar Terschelling.'

Hoe vaak moet hij het nummer niet hebben gezongen?

Hij wil het niet weten, maar 24 maart viert hij dat hij exact 45 jaar geleden, als zestienjarige jongen, de deuren opende van zijn café De Groene Weide in Hoorn, waar hij afgelopen oktober alweer zijn tienduizendste optreden gaf.

Genoeg redenen om groots uit te pakken en daarom geeft hij zaterdag een liveoptreden in de Ziggo Dome. Samen met Tess.

Alle lagen van de bevolking
De aftelklok hiervoor die een beamer op de muur van het café projecteert stond ooit op 589 dagen. Na een jaar van nadenken, dromen, filmen, repeteren, opnemen en monteren zijn deze laatste twee weken er nog om de puntjes op de i te zetten. Bovendien gaat het werk gewoon door.

Naast het café runnen vader en dochter nog de ­verhuur en onderhoud van zeven panden op het eiland. Druk, druk, druk? Welnee. Een sms van Tess: "Geef even door met welke boot je aankomt, dan haalt mijn pa je
op."

Wie met Hessel in een auto zit, is verzekerd van verhalen. Veel verhalen. Over zijn eiland, dat hij op zijn duimpje kent. Wist u bijvoorbeeld dat er voor 1927 geen enkele boom op Terschelling stond? En dat zeehonden in werkelijkheid een stuk minder lief zijn dan ze ogen?

Iedere tegenligger wordt begroet met een klein handgebaar. De nauwelijks vijfduizend inwoners van het eiland zijn dan ook waarschijnlijk allemaal weleens bij hem over de vloer geweest. En dan zijn er nog de grote drommen toeristen die elk jaar weer naar het eiland komen, waardoor ze inmiddels zo'n 75.000 mensen per jaar ontvangen in hun café.

Hessel heeft er een simpele verklaring voor: "We hebben geen doelgroep. Iedereen die het hier leuk vindt is de doelgroep."

Uitverkocht Ahoy
En die groep enthousiastelingen is niet alleen groot, hij bestaat bovendien uit mensen uit alle lagen van de bevolking. Jong, oud, hoog- en laagopgeleid.

Tess: "Ik zou het verschrikkelijk vinden als dit een trendy tent zou worden. Trendy is tijdelijk en je sluit er een grote groep mensen mee buiten die veel interessanter zijn dan mensen die ergens proberen bij te horen."

Iedereen komt naar Hessel, en blijft terugkomen. Hessel: "Wubbo Ockels heeft hier 25 jaar lang zijn verjaardag gevierd. Toen hij overleed heb ik nog voor hem opgetreden in de Westerkerk. Born to be wild van Steppenwolf, zie je het voor je? De Mariabeeldjes rammelden van de wanden."

Tijdens een weekendje Terschelling lijkt een bezoek aan Hessel net zo'n verplicht nummer als de strandwandeling en de huurfiets. Wie durft, mag het podium op. "Zo heeft Frits Wester hier vaak opgetreden. Laatst was hij hier met Emile Roemer. Toen raadde hij hem wel af om hetzelfde te doen. Met die mobiele telefoons van tegenwoordig beland je zo als zingende dronkenlap op het internet."

Een rondleiding over het terrein toont aan hoeveel er is veranderd sinds de deuren van De Groene Weide openden in 1972. Waar het begon met twee gammele gietijzeren terrastafeltjes voor de deur, is nu een volledig overdekt winterterras met houtkachel. Ook bouwde Hessel achter het café een muziekstudio en een artiestenverblijf die verhuurd kunnen worden.

Van kroegbaasje van zestien, dat uit verveling met gitaarspelen begon, is hij uitgegroeid tot een artiest die dagelijks liveoptredens geeft in zijn café en landelijke bekendheid geniet, met meerdere Top 40-hits en optredens in Thialf, de Heineken Music Hall en in 1991 zelfs tweemaal in een uitverkocht Ahoy.

Hessel was de eerste Nederlandse artiest na Lee Towers die daar optrad. Hij huurde de ruimte af voor twee avonden en besloot meteen voor 25.000 gulden de horeca af te kopen zodat hij zijn eigen bar kon voeren.

"Ik was bij het concert van Toto gaan kijken om te zien hoe het eraan toeging. Hadden ze maar vier lullige bierpunten. Dat zet toch geen zoden aan de dijk? Ik installeerde links en rechts een bar in de volledige lengte van de zaal. We verkochten voor 585.000 gulden aan bier. Tegenwoordig werken alle grote concertzalen en stadions met dit systeem."

Hessel in de jaren zeventig in zijn café De Groene Weide, waar hij 'uit verveling' met gitaarspelen begon Beeld Archief Hessel van der Kooij
Hessel: 'Als mensen mij willen adoreren, dan mogen ze dat, maar het is niet waarom ik doe wat ik doe of ben zoals ik ben' Beeld Archief Hessel van der Kooij

In april 1991, een maand na de optredens in Ahoy, tekende Hessel een contract bij Polydor, de platenmaatschappij waar Marco Borsato zich bijna tegelijkertijd bij aansloot.

"Ze probeerden me om te lullen Nederlands te gaan zingen, maar ik had daar geen oren naar. Toch liet ik me overhalen een tekst te lezen voor een nieuw liedje dat ze hadden liggen. 'De meeste dromen zijn bedrog, maar als ik wakker wordt naast jou dan droom ik nog.' Ik zei: dat krijg ik toch nooit mijn strot uit. Marco zong in die tijd alleen Italiaans, maar dat liep voor geen meter. Dus zei ik: weet je wat je moet doen? Geef het aan Marco, want met die Italiaanse kutnummers wordt het nooit wat, haha. Hij heeft zijn carrière aan mij te danken."

Puntschoenen
Zichzelf voor zijn kop slaan? Welnee. Hij kan er wel om lachen. "Maar mijn vrouw heeft wel even alles bij elkaar gevloekt, hoor. Toch weet ik: ze hadden mij nooit zo in de plooi kunnen strijken zoals ze dat met hem hebben gedaan. Zo hadden ze eens voor me geregeld dat ik in Ron's Honeymoonquiz mocht optreden, zo'n beetje het hoogst haalbare op televisie in die tijd voor een artiest.

Zei ik doodleuk: 'Ik krijg al de schijterij als ik het programma zie, dan ga ik er toch niet optreden.' Dat viel niet in goede aarde, maar als ik daar met een uitgestreken gezicht mijn kunstje had moeten vertonen, had ik me net een NSB'er gevoeld."

Over zijn bekendheid is hij dan ook nuchter. "Ik wil niet groter of indrukwekkender zijn dan wie dan ook. Als mensen mij willen adoreren, dan mogen ze dat, maar het is niet waarom ik doe wat ik doe of ben zoals ik ben."

Starquality op het podium zit hem volgens Hessel niet in een glitterpak, blijkt ook uit het optreden deze avond. In dezelfde spijkerbroek waarin hij vanmiddag nog even wat zaakjes moest regelen, stapt hij het podium op. Gewoon als Hessel.

"Terwijl ik het meteen zie als hier een artiest binnenkomt. Puntschoenen, vaak met iets artistiekerigs en ze reageren meestal nergens op. Een artiest klapt niet, die luistert. Jett Rebel is daar een schoolvoorbeeld van. Buiten dat het een geweldige muzikant is, versterkt zijn banale gedrag en kledingstijl dat artiestengevoel.

Imagebuilding noemen ze dat. Dat is dus niets voor mij. Als ik ergens binnenkom, ziet niemand een artiest."

Toch zit die 'normaalheid' hem en Tess soms in de weg, geeft hij toe. Ook zij willen hun concert in de Ziggo Dome promoten, maar aanschuiven bij De wereld draait door of RTL Late Night blijkt lastig en dan is de afstand tussen Terschelling en de grachtengordel of Hilversum moeilijk te overbruggen. Terwijl de ironie wil dat in het artiestenverblijf en de studio achter hun café al vele bekende tv-tafelgasten verbleven. Artiesten als Typhoon, Akwasi en Rob Dekay kwamen allemaal langs in hun studio.

"Kensington heeft hier het eerste album opgenomen. Zoals alle beginnende artiesten zaten ze op zwart zaad, dus zei ik: kom maar, als het wat wordt met die plaat dan hoor ik wel weer van jullie. Nou, die hebben zelfs geen tijd meer om te kakken, zo druk zijn ze. Wij steunen artiesten en vervolgens scoren ze als een gek en zien we mensen die bij ons de deur platlopen aanschuiven in DWDD. En met alle respect, iemand die in Paradiso staat, wordt al uitgenodigd. Daar gaat 1500 man in. Dat hebben wij hier elke twee weken."

Twee verschillende artiesten
Zulke verstokte eilanders zijn Hessel en Tess nou ook weer niet. Zo was Hessels moeder een ras-Amsterdamse uit Tuindorp Oostzaan en gaf zijn vader, van wie hij het muzikale talent heeft geërfd, jarenlang dansles bij dansinstituut Van Beek op de Stadshouderskade.

Tess woonde zo'n negen jaar in Amsterdam, waar ze een baan had in de marketing voor grote bedrijven als Sony. Tess: "Mooie jaren, maar ik ben toch wel echt een eilandmeisje." "Jaja," vult Hessel aan, "dat zoute water in het bloed krijg je er niet uitgespoeld."

Wij steunen artiesten en vervolgens scoren ze als een gek en zien we mensen die bij ons de deur platlopen aanschuiven in DWDD Beeld Glenn Wassenbergh

En zo kwam het dat Tess in de voetsporen van haar vader trad en nu op haar 36ste in de Ziggo Dome staat. "Maar we zijn geen Nick en Simon," waarschuwt Hessel. Tess doet haar ding en Hessel het zijne.

"Vroeger deed ik alles zelf. Ik merk dat ik gemakzuchtiger word. Ook hier in de zaak is zij de baas en doe ik de uitvoering. Zij doet de administratie, ik timmer de kozijnen. Bovendien is het goed voor mannen van mijn leeftijd om je te realiseren dat je niet meer de ankertjes hebt naar wat nu eigenlijk hip is. Dingen als Facebook, daar schoolt zij mij een beetje in bij."

M­aar de microfoon definitief overgeven is er nog niet bij. "Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. 280 avonden per jaar optreden klinkt pittig zeg je, maar ik heb geen reistijd, hè?"

Het zal zaterdag een trip down memorylane worden, waar naast nieuwe nummers de klassiekers niet kunnen ontbreken. "De Stones hebben Satisfaction, wij hebben Terug naar Terschelling."

Voor het eilandgevoel is er 15 kuub zand besteld om een strand te creëren in de concert­hal. En na afloop door naar een afterparty in een bruin café in Amsterdam? Welnee, net als in 1991 bij Ahoy is er speciaal vervoer geregeld naar Harlingen en gaat er een feestboot - u voelt hem al: terug naar Terschelling.

Hessel en Tess, Ziggo Dome, zaterdag 4 februari, 20.00 uur.
Er zijn nog kaarten beschikbaar, vanaf 40 euro.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden