Plus

Zij vieren dit jaar geen Kerstmis: 'Ik ben maar alleen'

De meeste Nederlanders vieren kerst thuis met familie rondom een feestelijke eettafel. Maar niet iedereen is in staat het zo te vieren. 'Samen de kerstboom versieren, daar zijn we nu totaal niet mee bezig.'

Jethro Tahapary en hond Chill Beeld Friso Keuris

Jethro Tahapary (40) en hond Chill (12) vieren kerst op straat.

"Voor mij geen kerst met cadeautjes onder de boom," zegt Jethro Tahapary. Sinds hij in 2014 dakloos werd, brengt hij de feestdagen door op straat. Als het warm is slaapt hij met zijn hond Chill buiten, bij een witte kerst in de winteropvang.

Overdag struint hij, net als alle andere dagen van het jaar, door de stad. "Ik vind de verlichting er gezellig uitzien, maar ik vier kerst niet echt. Ik ben maar alleen."

Toch gaat hij waarschijnlijk even langs bij inloophuis De Kloof van De Regenboog Groep, waar hij dikwijls achter de bar werkt. "De mensen zijn er vriendelijk en in de stemming om er iets van te maken." Voorgaande jaren heeft hij er met kerst nog gesjoeld, hij won een paar sokken.

Backpack
De laatste kerst in zijn eigen huis was in 2013, in Breda, hij ging gourmetten met de familie. "Hartstikke gezellig," herinnert hij zich. Het jaar daarna overleed zijn broer, kort daarna zijn moeder. Zijn vader verloor Tahapary al op zijn zevende.

Hij heeft nog wel drie schoonzussen en vier neefjes en nichtjes in Brabant bij wie hij zou kunnen aanschuiven. "Maar zij hebben allemaal kinderen en een kerstboompje, ik heb het gevoel dat ik hen dan stoor. Het is hun dag, dus ik denk: ga het maar lekker samen vieren."

Het is ook lastig, met zo'n grote backpack en zijn hond in de trein. "Ik ben er niet ongelukkig van hoor, maar kerst met familie is het leukste. Dat mis ik wel."

Emil, Marijke en Jasmijn Büscher Beeld Friso Keuris

Emil (48), Marijke (37) en Jasmijn (6) Büscher vieren kerst waarschijnlijk in het ziekenhuis bij Wessel (4).

Het enige wat de familie Büscher zeker weet, is met wie ze kerst vieren. Het 'waar' zal tot op de dag zelf spannend blijven. Zoontje Wessel heeft een zeldzame chromosoomafwijking waardoor zijn longfunctie slecht is en hij soms acuut stopt met ademen. De trauma­helikopter rukte al zeven keer voor hem uit.

"Vorig jaar waren we net voor kerst thuis, maar met oudejaarsavond zaten we weer in het ziekenhuis, het jaar ervoor werd hij op kerstavond opgenomen," herinnert Marijke zich.

Wessel ligt ook nu weer in het AMC, zijn ouders verblijven dicht bij hem in het Ronald McDonald Huis. Het heeft het kerstgevoel wel veranderd. Marijke: "De aanloop naar kerst vond ik altijd heel leuk, samen de kerstboom versieren, maar daar zijn we nu totaal niet mee bezig."

"Alles wordt relatief," vult Emil aan, "kerst is maar kerst."

Goede vrienden
Toch maken ze er het beste van. Met Jasmijn pakken ze de metro naar de binnenstad om te kijken naar de verlichte grachten of ze gaan lekker uit eten. Ze genieten bewuster.

Als Wessel weer even opknapt bijvoorbeeld, en van het feit dat ze, ondanks alles, nog bij elkaar zijn. Ze zijn goede vriendschappen meer gaan waarderen, maar verdoen hun tijd niet meer met het schrijven van kerstkaarten aan mensen van wie ze toch nooit wat horen.

En doordat ze de afgelopen jaren zo veel tijd doorbrachten in het Ronald McDonald Huis, konden ze de zitbank daar uitgebreid testen. Die zat zo lekker dat ze hem ook hebben besteld voor thuis.

Helmine Pronk-de Graaff en Wesley Beeld Friso Keuris

Wesley (47) viert kerst in de gevangenis in Zaanstad.

"Een Pools voorgerecht met tonijn, Surinaamse roti als hoofdgerecht en een Hollands toetje." Wesley leest het kerstmenu voor aan diaconaal pastor Helmine Pronk-de Graaff. Als voorzitter van de gedetineerdencommissie overlegt hij vaak met haar over activiteiten voor 'de jongens', zodat ze hun energie een beetje kwijt kunnen.

Met de feestdagen organiseert hij een kerstdiner. "We trekken iedereen uit zijn cel met kerst," verzekert hij, "want je kunt beter met z'n allen gezamenlijk eten dan de hele dag achter die deur zitten."

Het is de eerste keer dat Wesley kerst viert in de gevangenis. Vorig jaar zat hij net opgesloten en stond zijn hoofd er niet naar, nu probeert hij er het beste van te maken. "Ik zit hier nu toch."

Maar twee dagen
Misschien bezoekt hij ook nog de kerstdienst van Pronk-de Graaff. Verhalen over God helpen hem om zijn hoofd leeg te maken, dan gaat het eens over iets anders dan 'ik zit hiervoor' en 'ik moet nog zo en zo lang'.

Toch heeft Wesley niet echt een kerstgevoel, want aan het einde van de dag wordt hij toch weer opgesloten. Daarnaast mist hij zijn familieleden en de cadeautjes bij de schoorsteen. Ze wilden wel langs­komen, maar Wesley is hen liever niet tot last. "Ik zit vast, zij niet." Natuurlijk is dat wel moeilijk, maar kerst duurt uiteindelijk maar twee dagen.

Om privacyredenen is de naam Wesley gefingeerd.

Marc Daniel van Biemen Beeld Friso Keuris

Marc Daniel van Biemen (32) speelt eerste kerstdag in de kerstmatinee van het Concertgebouworkest.

Als andere mensen vrij zijn, moet eerste violist Marc Daniel van Biemen vaak werken. Met de feestdagen is dat niet anders. Op kerstavond speelt hij met een klein gezelschap Mozarts Gran Partita in Paradiso, op eerste kerstdag met het hele Concertgebouworkest De notenkraker van Tsjaikovski.

Vervelend vindt hij het niet, hij is het gewend; Van Biemen speelt al viool sinds zijn zesde. "Mijn hele leven bestaat uit onregelmatigheid en dingen op andere tijdstippen doen dan anderen. Maar ik krijg mijn momentje wel."

Met een goede voorbereiding kom je bovendien al een heel eind: zo zet een bevriend orkestlid vlak voor de matinee de kalkoen in de oven. Tegen de tijd dat ze klaar zijn met spelen, kunnen ze in concertkleding aanschuiven voor een gaar gesudderd kerstdiner.

Niet heel chill
Toch is één feestdag echt heilig voor Van Biemen: oudejaarsavond. "Die vier ik groot en uitbundig met vrienden." Dat hij de dag erna ook maar beter vrij kan nemen, ondervond hij vorig jaar toen hij op nieuwjaarsdag moest spelen in Berlijn.

"Ik lag om acht uur 's ochtends in mijn bed en moest om twee uur vliegen, dat was niet heel chill." Sindsdien slaat Van Biemen ook verzoeken voor nieuwjaarsconcerten pertinent af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden