Plus

Zij doen het werk dat niemand durft

Ze doen werk waar anderen niet aan moeten denken, omdat het griezelig, vies of gevaarlijk is. 'Mijn droom is om ooit de ramen van de Burj Khalifa te lappen.'

Frank van Dijck Beeld Mark van der Zouw

'Ook na jaren kunnen bommen binnen een half uur tot een week nog 'kaboem!' zeggen'

Frank van Dijck (56) is senior deskundige Opsporing Conventionele Explosieven.

"Ik doe dit werk nu twintig jaar, eerst voor de Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) van de luchtmacht. Ik ben onder meer naar Bosnië uitgezonden. Ik heb daar mijnen en boobytraps ontmanteld en een keer heb ik een mijn in een tuin onschadelijk gemaakt met een zelfgemaakte lading."

"Het was avontuurlijk, maar op een gegeven moment was ik er wel klaar mee. Toen ben ik aan de slag gegaan bij Heijmans, een bedrijf dat zich onder meer richt op het aanleggen, verbeteren en onderhouden van weginfrastructuur en de openbare ruimte."

"In Nederland liggen nog duizenden bommen uit de Tweede Wereldoorlog onder de grond. Voor er ergens gebouwd kan worden, sporen wij explosieven op. We doen vooronderzoek, maken een risicoanalyse en zoeken met detectoren naar metalen objecten."

"Het uitgraven is handwerk en gebeurt heel voorzichtig: ook na al die jaren kunnen bommen binnen een half uur tot een week nog 'kaboem!' zeggen. Om de aangetroffen explosieven onschadelijk te maken, komt vervolgens de EOD langs."

"Laatst hadden we een klus in Rijsenhout vlak bij Schiphol. Hier lag in de oorlog een schijnvliegveld dat zwaar gebombardeerd is geweest. We vonden er wel veertig bommen, dat was heel bijzonder."

"Gelukkig gebeuren er vrijwel nooit ongelukken bij de opsporing van conventionele explosieven, maar wel als mensen zelf gaan experimenteren. Als wij ons werk veilig kunnen uitvoeren, kunnen de teams die na ons komen ook veilig aan de slag."

Elroy Kerklaan Beeld Mark van der Zouw

'Ik schrik niet snel ergens van terug, ik heb maar een keer bijna overgegeven'

Elroy Kerklaan (48) is ongediertebestrijder bij Ongediertemeldpunt.nl.

"De eerste keer dat er een kakkerlak over mijn hand liep, in een huis waar er duizenden krioelden, vond ik dat verschrikkelijk. Een kruipruimte in moeten om houtworm te bestrijden en aangestaard worden door rattenoogjes, is ook geen pretje. Net zo min als besprongen worden door honderden vlooien."

"Laatst waren we op een balkon met wel vijftig duiven, er lag een dikke laag duivenpoep, heel vies. Toch schrik ik niet snel ergens van terug en ik heb maar een keer bijna overgegeven: in de woning van een alcoholist die vol lag met lege pakken rosé. Het stonk er zo dat ik alleen met een volgelaatsmasker op verder kon werken."

"Voor ongedierte heb ik geen sympathie, een spitsmuis ziet er hooguit schattig uit, maar ze stinken wel. Lastig om te verdelgen zijn bedwantsen, mensen nemen ze mee in hun koffers na een reis."

"Ze zijn moeilijk te vinden, want ze verstoppen zich niet alleen in het bed, maar ook onder plinten, stopcontacten en in naden en kieren. De grootste plaag deze droge zomer zijn de wespen. Soms krijg ik wel honderd telefoontjes per dag."

"Niet alle klussen zijn leuk, soms is het vies, of onprettig, maar toch vind ik mijn vak fantastisch. We helpen mensen echt, iedereen is dankbaar als we zijn geweest."

‘Ik geniet zo hoog in de lucht vooral van de stilte en de rust’

Danny Tesink (37) is glazenwasser, hij lapt woon -en kantoortorens op de Zuidas.

“Mijn vader, ooms en grootvader waren allen glazenwasser. Na de havo ben ik ook met lappen aan de slag gegaan. De vrijheid van het werk bevalt me en ik ben ook wel een beetje een thrillseeker.”

“Ik lap sinds acht jaar voor Tekke Dienstverlening de ramen van hoge torens op de Zuidas, zoals de Symphony (105 meter), New Amsterdam (90 meter) en Intermezzo (83 meter).”

“Over een toren van 100 meter hoog doen we met twee glazenwassers een dag of acht. Tijdens het lappen hangen we in een bakje aan een installatie op het dak en dragen we een veiligheidsharnas dat aan het bakje is vastgeklikt.”

“Ik voel me nooit onveilig, maar één keer ben ik met bakje en al de hoek omgewaaid. We maakten een klapper tegen de gevel en daarna zwiepten we weer terug. Dat was wel een schrikmomentje. Ik geniet zo hoog in de lucht vooral van de stilte en de rust en het fantastische uitzicht over Amsterdam.”

“Op heldere dagen kan ik Zandvoort zien en soms zelfs de skyline van Rotterdam. Een droom is om ooit nog eens de Rembrandttoren te lappen, of de Burj Khalifa in Dubai, het hoogste gebouw ter wereld. Daar werken ze nog op een zogenoemde bootmansstoel, totaal onveilig, maar daarom juist heel spannend.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden