Column

Zielige ondernemer en een gemene rechter, dus ik zat al op de fiets

Eva HoekeBeeld Ivo van der Bent

Olga de Mey aan de lijn: of ik interesse had in een misstand jegens een kleine Amsterdamse ondernemer? Ik leerde Olga (58) kennen toen patisserie Kuyt op de Utrechtsestraat met de gemeente in de clinch lag over het plaatsen van een tussendeur. Als VVD-gemeenteraadslid had Olga zich fel voor de deur, en tegen betutteling van ondernemers uitgesproken. Die tussendeur was er gekomen, en dankzij mijn verslag in deze krant zat ik sindsdien in haar kaartenbak van journalisten die je kon bellen als het ging om misstanden jegens de kleine Amsterdamse ondernemer.

Olga: 'Het gaat om meneer Singh op de Haarlemmerstraat. Hij heeft daar een wasserette, hij zit er al 28 jaar, maar nu hebben ze zijn huur met zestig procent verhoogd. Zes-tig procent! Hij is naar de rechter gestapt, maar die heeft de huisbaas in het gelijk gesteld omdat de Haarlemmerstraat een AA locatie is geworden. Maar ja - hoeveel wassen kan een mens draaien? Ga eens kijken als je wilt, het is zo'n aardige vent.'
Zielige ondernemer, gemene rechter - ik zat al op de fiets.

In de wasserette van meneer Singh zat meneer Singh inderdaad te balen van zijn nieuwe huur en van de 90.000 euro huurachterstand die hij in afwachting van het vonnis had opgebouwd. Ter illustratie wees hij op zijn kasboek: maandag, 184 euro verdiend, dinsdag 278, woensdag 80 - die 90.000 euro moest van ver komen. Letterlijk: zijn broers in India hadden het bedrag voorgeschoten.
'Niet leuk.'

Maar wat meneer Singh nog het meest dwars zat, was het ontbreken van een fatsoenlijke betaalregeling en vooral de deurwaarder die de makelaar - een dag voor kerst nota bene - op hem af had gestuurd. Verontwaardigd: 'Gaan we zo met elkaar om in Nederland?'
Ook niet leuk.

Maar een echte misstand? Dat dan toch ook weer niet. Meneer Singh bleek namelijk niet alleen de wasserette, maar ook het aanpalende restaurant én de drie appartementen erboven te huren, die hij op zijn beurt óók weer verhuurde. Na verhoging met zestig procent was de totale huur komen te staan op 5170,16 euro. Voor vijf panden. Meneer Singh: 'Daarom heb ik ook gewoon betaald.'

Ik weer Olga bellen.
'O,' zei ze. 'Dat wist ik niet. Dat is inderdaad niet veel.'
Ik: 'Ik betaal 1500 voor één appartement. Bij Diemen.'
Olga: 'Heel vervelend.'

Maar ze zat meer met Meneer Singh. 'Straks verdwijnt er dus wéér een kleine ondernemer. Dan kun je op de Haarlemmerstraat alleen nog maar terecht voor dure koffie. Ik moest laatst 3,75 betalen voor een latte!'
Ik: 'Maar dat is vrijemarktwerking, daar zijn jullie toch voor?'

Olga: 'O, maar ik zit niet meer bij de VVD. Ik ben nu lijsttrekker voor 50 Plus. En voor die mensen is het heel erg dat er geen normale winkels meer zijn. Wat heeft een oudere nou aan dure lingerie? Ik snap best dat toeristen goed zijn voor de economie, maar inmiddels word je tureluurs van al die rolkoffers door de straat.'

En zo was Olga als lijsttrekker van 50 Plus strijdbaar aan het nieuwe jaar begonnen. Ze ging zich keihard inzetten voor ouderen en kleine ondernemers. Vooral als die in de omgeving van de Haarlemmerstraat zaten, want daar woonde ze zelf toevallig ook.


e.hoeke@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden