Zeker 50% van de Kortjakjes gaat ziek worden

PlusTheodor Holman

Ik weet niet hoe het met u is, lezer, maar hebt u ook zo’n zin in het goede van de mens?

Mijn balkon heb ik al met bloemen versierd voor als de lockdown een feit is en ik onze straat tot meerstemmig zingen ga bewegen. Ik denk aan het Wilhelmus en Psalm 23. Maar ook aan Altijd is Kortjakje ziek, want zeker vijftig procent van de Kortjakjes gaat ziek worden.

Maar wij zingen, want we zijn goede mensen.

Uiteraard ga ik ook lang en staand applaudisseren voor de werkers en de werklozen, de jongeren en de ouderen en alles daartussenin. Omdat ik een héél goed mens wil zijn en wil tonen dat in mijn borstkas een gouden hart klopt voor offer en dankbaarheid.

“Wat heeft u van node, bejaarde?” zal ik vragen. (Hoewel ik natuurlijk zelf ook al wat op leeftijd ben, maar ik cijfer mezelf totaal weg.)

“Wilt u mijn boodschappen doen en betalen?”

“Jazeker!”zeg ik.

Met goede daden hoop ik de corona-tseetsee weg te jagen. Ja, ik ben wel cynisch in normale tijden, maar dit zijn geen normale tijden. Nu ben ik solidair! Met wie maar wil.

En als ik nog even iets mag zeggen: “WE MOETEN NU IN DEZE TIJD EENS OPHOUDEN MEKAAR DE MAAT TE NEMEN! ZO WINNEN WIJ VAN HET VIRUS!”

Kortom: ik ga gratis lesgeven achter mijn keukenraam en ik maak een videoles over lief­dadigheid voor kinderen en grootouders. Omdat de goedheid in mij ontwaakt is. Vooral als anderen naar mij kijken. Vooral als ik op de radio of tv ben. Vooral als ik in de krant schrijf.

Zal ik u eens wat vertellen: de inborst is niet echt goed. We zijn bang. Voor het virus uit marcheert de angst in ons lichaam. We zijn bang dat wij het virus oplopen. Er gaan namelijk veel mensen dood. Heel veel.

Dat maakt mij angstig. Ik ben bevreesd voor het lijden en de dood. Ik zing en applaudisseer omdat ik gered wil worden.

Hoe benauwder ik word, hoe egocentrischer. Als ik medicijnen zou moeten stelen, doe ik dat. Als ik genees door een ander te laten sterven, laat ik die ander sterven. (Tenzij het familie is.)

Paniek vreet onze moraal weg. En daarom is de mens, als het er op aankomt, een door- en doorslecht wezen!

Ons gouden hart is van geblakerd lood!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden