Plus Opinie

Ze vroeg opeens: 'Pap, waar heb jij je vrouwbeeld vandaan?'

Theodor Holman Beeld Wolff

Mijn dochter las iets en vroeg opeens: "Pap, waar heb jij je vrouwbeeld vandaan?"

"Vrouwbeeld? Mijn beeld over vrouwen? Daar kan ik veel over vertellen, maar ik moet allereerst denken aan Bob Dylan met zijn lied It Ain't Me, Babe."

Ik zong: "You say you're lookin' for someone/ Who's never weak but always strong/ To protect you and defend you/ Whether you are right or wrong/ Someone to open each and every door/ But it ain't me babe/ No, no, no, it ain't me ­babe/ It ain't me you're lookin' for, babe''.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik in mijn pubertijd voortdurend meisjes tegenkwam die dus wél wilden dat ik sterk was, en niet zwak, dat ik ze zou ­beschermen en verdedigen en dat ik de deur voor ze zou open houden. En in weerwil van wat Dylan zei, en geholpen door mijn moeder, oma, deed ik dat ook.

Heb ik daardoor een 'onbewuste inprenting' gekregen dat vrouwen zwak zijn?

Integendeel. Want mijn denken over vrouwen werd ook bepaald door oma. Ik ken geen sterkere vrouw. Ze legde in het kamp de lijken af en verrichtte daar wel meer, zo weet ik, kleine heldendaden.

Ofschoon oma - hoe zal ik het zeggen? - gek, neurotisch, hysterisch was en een duidelijk slachtoffer van de oorlog, was ze meer dan 'feministisch'. Maar wat betekende dat in de jaren zeventig?

Mijn beeld werd ook bepaald door de poëzie en de literatuur. Daar heb ik vele voorbeelden van, maar ik zocht naar de Meedogenloze Vrouw, La Belle Dame sans Merci, zoals verwoord door John Keats en verbeeld door John William Waterhouse.

Nog steeds vind ik dat een grandioos schilderij, ofschoon Jan Wolkers het geloof ik kitsch vond. Bekijk het maar eens op internet. De schilders Waterhouse en Lourens Alma Tadema hebben altijd vrouwen geschilderd waarop ik onmiddellijk verliefd werd."

"Je bent een romanticus, pap."

"De romanticus in mij is overleden. Oma zei altijd: 'Je moet een vrouw leiden, en je moet aan een vrouw lijden.' Ik denk dat ze bedoelde dat je een vrouw veel uit handen moest nemen en dat zij hard to get moest spelen. Ik heb veel aan vrouwen geleden. Veel liefdesverdriet. Liefdesverdriet is een bijna dodelijke kwaal die iedereen ooit moet hebben gehad. Nu ik geen ­romanticus meer ben, zal ik nooit meer aan die kwaal ­lijden."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden