Column

Ze staan achter Erdogan omdat hij tegenstanders de mond snoert

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Theodor Holman Beeld Wolff

Het blijft vreemd: al die staatshoofden die beweren achter Erdogan te staan 'omdat hij op een democratische manier' is gekozen.

Al die staatshoofden kennen hun geschiedenis en weten dat iemand die democratisch is gekozen en vervolgens de rechtstaat grotendeels ­afschaft in feite misbruik heeft gemaakt van die verkiezingen en alles behalve democraat is.

Hij heeft de democratie afgeschaft, en al schrijft hij verkiezingen uit en wordt hij weer met een grote meerderheid gekozen - dictators worden trouwens altijd met een gigantische meerderheid door hun volk herkozen - het wordt er niet democratischer door. Hij heeft vele journalisten, ­rechters, militairen en anderen achter de tralies heeft ­gezet, en dreigt ze nu zelfs te executeren.

Wat is dan de reden dat de staatshoofden de sultan blijven steunen? Uiteraard zit daar veel eigenbelang bij, (de vluchtelingenproblematiek, de strijd tegen IS, etc.) maar er is ook nog iets anders wat de oude Grieken al wisten.

Een dictator krijg je alleen weg door hem te vermoorden. Hem eerst gevangen nemen, is niet verstandig. (Zie Napoleon op Elba, en ook de gevangenschap van Hitler was geen succes.)

Je moet de Et tu, Brute?-­methode toepassen. Maar aan die moord op Julius Caesar zie je meteen wat het probleem is; toen de senaat in vergadering bijeen was, teneinde een einde aan het leven van de keizer te maken, durfde niemand daadwerkelijk het vonnis te voltrekken.

Uiteindelijk zijn ze met z'n allen maar een beetje op hem gaan insteken. Sommige moorden vereisen moed.

Erdogan kan nog meer dictator worden dan hij nu al is. Hij zal voortdurend denken dat wat hij doet, goed is voor zijn volk. Ze staan immers in groten getale achter hem. Maar ze staan achter hem omdat hij tegenstanders de mond snoert.

De democratie van Erdogan bestaat alleen als woord op een verkeersbord dat de ­verkeerde kant op wijst. En ­iedere keer dat hij iets flikt en de internationale gemeenschap hem daarop wil aanspreken, wijst hij naar dat bord en zegt: 'maar ik ben democraat.'

En die internationale gemeenschap is dan naïef uit berekening.

Laat mij even voor augur spelen, de vogelwichelaar van Erdogan en hem wat waarzeggen: je kunt een coup één keer, misschien twee keer neerslaan en alle coupplegers ­oppakken, maar hoe meer rechters, journalisten en militairen je arresteert, hoe meer tegenstanders je kweekt.

Brutus is nooit ver weg.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden