Column

Ze schaamt zich voor haar sportkleding. Waarom raadde de cardioloog dit aan?

Kijk, daar bij de ingang Vondelstraat staat de persoonlijke trainer van Marlies (57). Hij heet Rolf. Hij draagt een korte sportbroek. Marlies schaamt zich voor haar dikke, rode sportkleding. Haar ogen speuren angstig het park af of iemand haar toevallig ziet.

'Hoi Marlies,' zegt Rolf, 'we gaan vandaag een beetje hardlopen, maar zodra je iets voelt of als je benauwd wordt, stop je.'

Marlies knikt lachend. Waarom heeft haar cardioloog haar dit aangeraden? Zou dit echt een volgende hartaanval kunnen voorkomen?

Ze beginnen heel zachtjes met de looppas. Na honderd meter stopt Rolf.

'Twee dingen Marlies. Als je loopt, moeten eerst je tenen de grond raken en dan pas je hiel. Tenen... hiel. En je armen... Kijk, jij loopt zo: je armen kruisen je borst, maar je moet je armen recht vooruit bewegen. Snap je?'

'Ja,' zegt Marlies, en ze herhaalt: 'Recht vooruit.'

Rolf en zij gaan weer wat rennen.

'Dit gaat al een stuk beter, Marlies,' zegt Rolf. 'Denk aan je armen... recht. En tenen... hiel, tenen... hiel, tenen... hiel.'

'Tenen... hiel,' herhaalt Marlies. En ze denkt: 'Ik was destijds bijna dood en nu heb ik het idee dat ik tevergeefs voor de dood wegloop. Wat heb ik nog aan mijn leven? Toen mijn tas gisteren viel in het restaurant, rolden er allemaal inlegkruisjes uit. Ik geneerde me zo dat het meer pijn deed dan mijn hartaanval.'

'Wat zeg je, Marlies?' vraagt Rolf?

'Niets... Zei ik wat, Bert?'

'Bert... je noemt me Bert. Ik ben Rolf, toch?'

'O ja... sorry... Rolf,' zegt ze terwijl ze in gedachten luid vloekt. 'Het is een leuke jongen, aardig, zorgzaam, maar verdomme, wat voor kansen heb ik nog? Ik kan toch niet weer een hele avond achter mijn computer zitten op zoek naar een stomme date?'

'Tenen... hiel, tenen... hiel. Gaat heel goed Marlies. En als je moe wordt, even stoppen. Stop maar.'

'Ik kan nog wel verder.'

'Stop maar even,' zegt Rolf.

Marlies krijgt haar gedachten niet gestopt: 'Wat erg dat ik hem Bert heb genoemd. Die is nu ook alweer vijf jaar dood. Het was een klotehuwelijk; gek dat ik pas van hem begon te houden toen hij dood was. Ik mis hem!'

'Ik vind dat je het heel goed doet, Marlies.'

'Dank je, Bert. Rolf, bedoel ik.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden