Plus Amsterdamprijs

Zangeres Nora Fischer: 'Ik zuig alle genres op als een spons'

Zangeres Nora Fischer is een vat vol talent én een eigenwijze Amsterdammer. 15 oktober maakt ze kans op de Amsterdamprijs in de categorie stimuleringsprijs.

Nora Fischer: 'Ik weet wat ik de komende 1 à 2 jaar ongeveer zal doen, en daarna zie ik het wel' Beeld Eva Plevier

Nora Fischer is vele zangeressen in het lichaam van één zangeres. Haar stilis­tische veelzijdigheid is groot en die benut ze in vele, uiteenlopende en vaak prikkelende projecten, zoals de prachtige cd Hush, begeleid door de elektrische gitaar van Marnix Dorrestein.

Het resultaat was opmer­kelijk: Purcell en Monteverdi klonken nooit eerder zó poppy. Met evenveel gemak zingt ze werk van nog levende componisten, zoals de intieme cyclus The Harper Songs van Jacob ter Veldhuis, schitterende liederen over de dood.

Fischer, genomineerd in de categorie stimuleringsprijs, is volgens de jury van de Amsterdamprijs 'een vat vol talent én een eigenwijze Amsterdammer'.

"Met haar veelzijdige stem­geluid durft zij het aan klassiek repertoire opnieuw te interpreteren op een manier die sommige traditionele liefhebbers als vloeken in de kerk beschouwen."

Wat kenmerkt uw werk?
"Als zangeres ben ik altijd op zoek naar vrijheid en creativiteit. Ik ben opgeleid als klassiek zangeres, en begeef me nog steeds deels in dat genre, maar ik heb ook een passie voor het ontwikkelen van nieuwe muziek die zich meestal tussen de gelabelde hokjes begeeft."

"In een wereld van internet en globalisering ben ik een beetje verdwaald geraakt tussen alle inspirerende stijlen en genres die ik als een spons in me opzuig, zodat er telkens iets uitkomt dat een soort hybride van dat alles is."

"Door me vele vocale technieken aan te leren streef ik naar een zo groot mogelijke vocale vrijheid om me te kunnen uitdrukken op een eigen manier, en niet de manier die een specifieke muziekstijl van me eist."

"Soms neigt het meer naar klassiek, soms meer naar jazz of pop, soms is het heel complex en experimenteel en soms juist heel simpel en puur. Ik werk ook vaak samen met theatermakers en componisten."

"Ik probeer verhalen te vertellen met mijn eigen stem - dwars door alle genres of stijlen heen - en zo een modus te vinden waardoor elk soort muziek voor een breed publiek toegankelijk wordt."

Hoe manifesteert u zich in Amsterdam?
"Ik werk veel in het buitenland, en ook veel in de rest van Nederland, maar Amsterdam is mijn thuisstad en zal altijd voelen als mijn home base. Omdat ik de stad goed ken, kan ik mezelf hier het beste uitdagen om te proberen een zo uiteenlopend mogelijk publiek te bereiken."

"Door zowel in het Concertgebouw of het Muziekgebouw aan 't IJ te staan, als in Paradiso, Ruigoord, het Vondelparktheater of de Nieuwe Anita, kan ik écht onderzoek doen naar verschillende soorten publiek en de manieren waarop mijn projecten ze wel of niet aanspreken. Daar begint het allemaal mee."

Een van de criteria is 'creatief ondernemend'; wat doet u om uw kunst onder de mensen te krijgen?
"Ik ben relatief veel bezig met een uiteenlopend publiek vinden voor wat ik doe, omdat mijn genre geen eigen naam en identiteit heeft."

"Ik vind het leuk mensen kennis te laten maken met iets dat nieuw voor ze is, of ze te verbinden aan mensen of groepen met wie ze anders niet zo snel in aanraking zouden komen."

"Een voorbeeld is mijn cd Hush, waarbij ik liederen uit de 17de eeuw toegankelijk wilde maken voor het publiek dat niet gewend is aan klassieke muziek."

"Op de albumrelease in Paradiso zat de grote zaal niet alleen bomvol, maar was het ook een mix van pop- en klassiek publiek, die normaal gesproken nooit op zo'n manier samenkomen op één concert - en juist dát vond ik te gek."

"Al met al probeer ik al mijn muziek - complexe of simpelere - toegankelijk te brengen, zonder in te leveren op artistieke kwaliteit. Ik wil niet iets maken dat alleen voor de elite is, maar juist aan veel meer mensen laten zien dat zij ook van dit soort muziek kunnen en mogen genieten."

Wat doet u over vijf jaar?
"Geen idee! Ik ben een aantal jaar geleden gestopt met plannen maken, omdat ik het leuker en spannender vind gewoon te kijken wat er komt."

"Als je altijd bezig bent met wat je wilt bereiken, ben je nooit tevreden omdat je altijd weer met je volgende mijlpaal bezig bent. Ik weet wat ik de komende 1 à 2 jaar ongeveer zal doen, en daarna zie ik het wel. Ik ben ook erg veranderlijk van aard, dus ik kan op geen enkele manier voorspellen waar ik over vijf jaar mee bezig wil zijn."

Wat vindt u van de andere genomineerden voor de Amsterdamprijs?
"Ik ben zelf een keer bij Red Light Radio te gast geweest en vond het een te gek radiostation. Black Archives was nieuw voor mij, maar ik vind het heel belangrijk en een fantastisch initiatief en ben blij dat ik er kennis mee heb gemaakt. Ik heb voor beide veel bewondering."

"Iedereen werkt met zoveel passie en gedreven­­­heid aan zijn idealen en dat is waanzinnig en inspirerend om te zien!"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.