PlusKlapstoel

Yvette van Boven: 'Ik zal nooit een gematigd mens worden'

Yvette van Boven (1968) is televisiekok en culinair journalist. Ze schreef vier kookboeken, waaronder de bestseller Home made. Maandag begint bij de VPRO het nieuwe seizoen van haar programma Koken met Van Boven.

null Beeld Harmen De Jong
Beeld Harmen De Jong

Ierland

'Ja, geboren in Dún Laoghaire. Zoek dat maar eens op. Mijn ouders vertrokken uit Nederland omdat mijn vader landschapsarchitect was en landschap was daar genoeg. Hij maakte ontwerpen voor landgoederen en parken en werkte vaak boven in de zolderkamer."

"Op gigantische A0-vellen maakte hij met pastelkrijtjes zijn ontwerpen. Mijn zusje en ik mochten aan een eigen tafeltje kleuren met de restjes krijt. Later, als hij stress had bij het opleveren van tekeningen, hielpen we hem met het inkleuren van struiken."

Roerei

"Het eerste recept dat ik ooit optekende in een boekje. Ik denk dat ik een jaar of vier was, want omdat ik nog niet echt kon schrijven heb ik het met tekeningetjes uitgelegd. Mijn moeder maakte altijd roerei in zo'n jarenzeventig blauw emaillen pannetje met bloemetjes."

"De eerste zin die ik ooit schreef was dus: Men neme het blauwe pannetje. Nu denk ik eigenlijk: wat een stom pannetje. Roerei maak je toch in een koekenpan?"

Kookprogramma spelen

"Met mijn zusje. We maakten ook radioprogramma's die we op cassettebandjes opnamen en speelden journaaltje. In de keuken maakten we ons kookprogramma. Een gele keukentegel voor het fornuis van mijn moeder was de camera."

"Als we gingen koken voor het gezin - want dat deden wij al vanaf heel jonge leeftijd - dan richtten wij ons via die tegel tot fictieve kijkers. 'Kijk, zo maak je spaghetti.' Gênant eigenlijk."

Interieurarchitect

"Ik heb er astronomisch lang over gedaan een studie op te pakken. Zo deed ik een jaar museologie, werkte veel in de horeca en wilde een blauwe maandag zelfs naar de toneelschool. Nu heb ik gigantische faalangst, dus durfde ik überhaupt die toelating niet te doen. Mensen om mij heen gingen al bijna afstuderen toen ik interieurarchitectuur ontdekte."

"Ik dacht eerst dat er een kunstenaar in mij school. Was niet zo. Op de kunstacademie in Antwerpen ontdekte ik dat ik de techniek wel beheerste, maar dat ik dichtsloeg als ik voor een leeg vel stond."

"Waar anderen kunstenaars zich bevrijd voelden, sloeg ik compleet dicht. Ik heb wel de bravoure, maar krijg altijd spijt. Dan zeg ik: dat doe ik wel, wat belachelijk dat die anderen dat niet durven. En uiteindelijk kan ik het ook niet."

Aan de Amstel

"Een restaurant runnen is iets minder ­romantisch dan ik mij had voorgesteld. De vijf uurtjes dat je open bent voor klanten, dan is het vlammen en dat is heel tof. Overdag ben je kwijt aan voorbereiding maar na sluiting moet je nog opruimen."

"En hoe klein je restaurant ook is: er gaat altijd wel wat kapot en er is altijd wel iemand ziek. Vaak midden in de drukte. Het is ongelooflijk leuk om samen in de keuken te staan, maar ik heb me helemaal kapot gewerkt."

Grens

"Daar ben absoluut overheen gegaan. Mijn rug begaf het, waardoor ik niet meer kon terugkeren in de keuken en een paar jaar moest revalideren. Ik wou dat ik een gematigd mens was, maar dat zal ik nooit worden."

"Dat geldt voor uit eten gaan en wijn drinken tot aan een boek maken. Dan wil ik alles zelf doen. Van de recepten tot de illustraties. Als het beter kan, waarom doe je het dan niet? Ik heb geen stemmetje in mijn hoofd dat zegt: nu is het genoeg. Dat hoor ik niet, of ik luister niet."

Fearnley-Whittingstall

"Hugh Fearnley-Whittingstall, mijn grote voorbeeld. In Engeland is hij heel beroemd, maar hij heeft in Nederland ook veel kookboeken uitgebracht. Hij is een beetje een activist. Ooit begonnen in de keuken van The River Café, een befaamd Italiaans restaurant in Londen, besloot hij op een dag buiten de stad te gaan wonen en zelfvoorzienend te gaan leven. Al zijn falen en de hele opmaat daarnaartoe is met zo veel humor vastgelegd in de Channel 4-serie River Cottage."

"Ik vind het de mooiste televisie die er ooit is gemaakt en heb mijn programma daarop gestoeld. Zijn honger naar informatie, echt willen weten hoe het zit, dat greep mij enorm."

"En alle mislukkingen komen in beeld. Na het aanleggen van een kippenren ontdekt hij dat de vos alle kippen opeet, waardoor hij ze vervolgens elke avond moet vangen om ze in een hok te zetten. Schitterende televisie."

Gordon Ramsay

"Mijn maag krimpt daarvan in elkaar. Ik heb ook nog nooit in een keuken gewerkt waar zo werd geschreeuwd. Er moet een persoon zijn die de richting aangeeft, anders krijg je gelazer. Maar dat hele kwaaie en kleinerende dat zo'n chef uit spanning botviert op zijn personeel..."

"Ik ben één keer als een soort Ramsay uit mijn dak gegaan tegen mijn team. Ik was een weekend weggeweest en geen enkel bakje in de koelkast was gelabeld. Ik heb toen alles op de grond geflikkerd, zo kwaad was ik."

"Ik heb daar nog altijd spijt van. Het ligt namelijk altijd aan jezelf. Ook al zaten zij fout, ik had gewoon veel te hard gewerkt, waardoor ik het niet kon opbrengen het normaal te zeggen."

Cassette Chinees

"Dat is in onze familie echt een woord, ­alleen heb ik geen idee waar het vandaan komt. Het is Chinees eten dat je haalt bij een 'chin.ind.rest.' met namen als De Lange Muur of De Rode Draak."

"Witte plastic bakjes bami en nasi met zo'n lelijke vierkante plak ham en een ei erop. Heerlijk als je moe bent. Sambal bij en vierkante surfplanken kroepoek. Dat. Ik ben bijna teleurgesteld als het dan mooie Chinees is. Die plak ham is trouwens verdwenen. Waar is die gebleven?"

Chickslovefood

"Oh god, die arme meisjes. Ik wil ze niet doormidden zagen, maar ik vind dat lastige boekjes. Ik schrijf elke week voor Libelle en daar heb je ook de in zes-weken-weer-in-je-bikini-passennummers."

"Ik doe daar niet aan mee. Je moet mij bellen voor een goed geroosterde kip, niet om beloftes te doen op het gebied van afvallen. Ik heb geen diëtiek gestudeerd, dus uitspraken doen op basis van wat je op internet leest is een beetje klok en klepel."

"Daarom heb ik moeite met boeken van foodbloggerachtige meisjes. Zij zeggen allemaal dingen die talloze volgelingen lezen, maar waarvan ik denk: waar baseer je dat op? Als je onzekere meisjes gekke eetgewoontes gaat aanleren, kan dat grote gevolgen hebben. Ik zou dat zelf niet durven doen."

Oof

"Ik ben al zo lang met hem, dat we echt met elkaar zijn vergroeid. Twintig jaar, maar daarvoor waren we ook al goede vrienden. Ik kan me een leven zonder hem helemaal niet voorstellen."

"Officieel heet hij trouwens Oliver, maar als klein kindje kon hij dat niet uitspreken en werd het Oof. Zijn moeder vond dat zo leuk dat ze het zo heeft gelaten. Alleen zijn oma noemt hem nog wel eens Oliver. En ik. Als ik streng ben."

Kinderen

"Sommige kinderen vind ik leuk, andere niet, maar dat heb ik ook met volwassenen. Zelf heb ik ze nooit gewild. Nou, even op mijn eenentwintigste, maar dat is in een jaar weer overgewaaid."

"Kinderen van vrienden vind ik leuk, maar ik zie ook hoeveel werk het is en wat een overgave en devotie het vraagt. Ik wil daar niet alles voor inleveren. Er zijn genoeg mensen met kinderen, dus dan is het ook goed als een paar ze niet hebben, toch?"

Ik vertrek

"Mijn lievelingsprogramma! Die met de biodanzacamping heb ik denk ik wel drie keer gezien. Ik vind het altijd zo wonderlijk dat mensen zich daarvoor opgeven. Al gaat het ook weleens goed. Vind ik altijd jammer."

"Zo'n Daniëlle en Freek die een piekfijn huis in Italië nemen en van die geslaagde kinderen die al Italiaans spreken. Dan denk ik: zap. Beetje vals, maar je kijkt stiekem toch omdat je hoopt dat ze een kat in de zak hebben gekocht."

Seinfeld

"Ik heb ooit lange tijd therapie gehad en kreeg toen een cd voor thuis waar ik dan rustig van moest worden voor het slapengaan. Niets voor mij, want het was een tikkie te new age, maar het werkte op zich wel. Als je elke dag naar hetzelfde luistert, word je namelijk rustig in je hoofd."

"Nu werk ik op mijn iPod alle series Seinfeld af en begin dan weer opnieuw. Ik vind alle grappen nog steeds leuk, ook al doe ik dit al meer dan tien jaar. Seinfeld is mijn slaaptherapie."

Marie

"Ze is bijna twaalf, maar heeft beloofd dat ze het eeuwige leven heeft. Ik moet er niet aan denken dat ze doodgaat. Voor haar had ik een andere hond: Beatrix. Ik woonde toen vlak bij de paleistuinen in Den Haag en het leek me leuk tijdens het uitlaten keihard die naam te roepen."

"Toen zij overleed was ik doodongelukkig. Ik merkte dat ik me nog steeds door het huis bewoog alsof ze er nog was. Als een soort choreografie waarbij opeens je danspartner ontbreekt."

"Na drie maanden kwam Marie. Als je ze als type mensen moet vergelijken, was Beatrix een beetje een rauw wijf die op de Zeedijk achter een bar staat te schreeuwen en Marie een balletmeisje die bij alles dank u wel en alstublieft zegt."

Michel van Egmond

"Dan gaat het over sport, he? Wat ik chronisch niet beoefen. Ik vind het leven al een sport genoeg. Zou hij aan sport doen? Hij schrijft er dan wel over, maar doet zelf misschien wel niets. Zo kan ik het ook."

Koken met Van Boven, vanaf maandag 19 september, 20.25 uur, NPO 2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden