Yes

Eetcafé of restaurant?

Wie had ooit gedacht dat de Van Woustraat een lustoord voor lekkerbekken zou worden? Waar vroeger wel wat horeca zat - snackbars, cafés en dergelijke - vind je nu restaurants naar ieders smaak: brasseries, eetcafés, Turkse, Marokkaanse, Thaise, Chinese, Indonesische, Indiase, Surinaamse en Italiaanse gelegenheden en wat niet meer.

Op deze plek, bijna aan het einde van de straat, waar ooit een sigarenhandel zat, was sinds 2008 de Soep Saloon gevestigd.

Het interieur is clean: tegelvloer, schilderijen aan de muren, verse bloemen op de houten tafels, comfortabele stoelen, niet te opdringerige muziek. Achterin een bar en nog een soort zijvleugel.

Achter klapdeurtjes spant de jonge kok zich in. Zijn partner in crime bedient, wat ze netjes doet, met veel 'heeft het gesmaakt', aanbevelingen van de wijnen (best een aardige kaart) en zoenen van bekenden. Iedereen wordt met 'mag ik uw jas aannemen' opgevangen.

De menukaart is uiterst vriendelijk: voorgerechten, soepen, pasta's, een tussengerecht, hoofdgerechten, nagerechten en kaas. Van elk niet veel, maar aardig is dat je vrijwel alles in een kleine of grote portie kunt bestellen.

We bestellen dus allemaal kleine porties: om te beginnen de zuurkoolsoep met kwartel (€5,50). Niet slecht, maar wel wat erg vezelige, overgare kwartel en wat veel room in de soep.

De bouillabaisse heeft meer van een tomatennage, een bodempje tomatensoep dus, met goede vis, een gamba en vooral veel kokkels. De bijgeleverde rouille is voldoende scherp (€6,50) en dan is er nog een groot brok halfzachte crouton.

De linguini lijkt eigenlijk wel wat erg veel op de bouillabaisse: dezelfde berg kokkels, net zo'n laagje tomatensoep onderin (hoewel wat kruidiger) en natuurlijk wel die linguini ertussen. Niet slecht, maar wat merkwaardig als je net zo'n 'bouillabaisse' hebt gegeten (€10,50).

De met paddenstoelen gevulde grote ravioli is oké. De kok heeft echt zijn best gedaan. Misschien is hij zelfs in zijn eentje, want we moeten na elke gang buitengewoon lang wachten.

Dat resulteert misschien ook wel in vrijwel hetzelfde groentegarnituur bij vlees en vis, met een enkele variant: bij de heilbot (€13,50) komen witte bonen naast de knolgroenten, die bij de diamanthaas (€12,50, steeds voor een kleine portie) ook weer aanwezig zijn. Wat diamanthaas is, leest u op pagina 30.

Het prima brood is bij de hoofdgerechten weggehaald - wat nog begrijpelijk zou zijn als een ander basisproduct, zoals aardappel zou worden geserveerd, maar dat is niet het geval. De bearnaisesaus is beperkt tot een spoortje op het bord.

De desserts - dat zijn natuurlijk volle porties - komen wat beter tot hun recht. De chocolademousse is met goede chocolade gemaakt en gegarneerd met bloedsinaasappel, wat een mooie combinatie is (€5,50). De broodpudding met boerenjongens en ijs is royaal en lekker (€5,50).

Rest nog te melden dat ze enkele bijzondere dingen hebben, zoals goede theesoorten en - wat vooral aardig is omdat ze zich toch als eetcafé afficheren - bijzonder bier, van de Texelse Bierbrouwerij (Witbier, Skuumkoppe (= donker witbier), Dubbel, Goudkoppe, Amber, Tripel, Bock, Stormbock en Winterbier). Misschien is het een goed idee een speciaal op die bieren afgestemd menu te serveren. Ik suggereer maar wat...

Alles bijeen lijkt het me dat de kok/uitbaters van Yes misschien nog niet helemaal hun top hebben bereikt. Er zal hier en daar nog wat moeten worden bijgeschaafd, maar er is wel een reden te meer om in de Van Woustraat te eten. En drinken...

8+

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden