Review

'Yab Yum voelt te vaak als een dinnershow zonder diner' **

Er bestaat een acrobatische versie van Het zwanenmeer. Op het moment suprême draait de Chinese zwanenprinses - op eigen kracht - een pirouetje op het hoofd van haar geliefde prins. Is het spectaculair? Zeker! Maar met het originele ballet heeft het natuurlijk weinig meer te maken. Een zelfde gevoel bekroop je gisteren bij de wereldpremière van de musical Yab Yum. Het circus van de nacht.

Premiere van Yab Yum - het Circus van de Nacht in theater Carre. In de musical beleeft men de heftige liefde tussen de levensgevaarlijke topcrimineel Kees en het Yab Yum meisje Angel. Beeld ANP

Er wordt in gezongen, er wordt in gedanst, de voorstelling is bij vlagen erg amusant, maar musical dekt eigenlijk de lading niet. Yab Yum is een 'vrije theaterversie' van de memoires van Theo Heuft, de oprichter van Yab Yum, drie decennia één van de chicste bordelen ter wereld, totdat criminelen Heuft dwongen zijn droompaleis te verkopen.

'Zowel te veel als te weinig'
Girls, glamour en gangsters. Yab Yum heeft het allemaal. En met een producent als Henk van der Meyden verwacht je een groots spektakel. Maar de voorstelling doet zowel te veel als te weinig. De wil is er. Vooral Annick Boer als sympathieke prostituee Angel en Richard Groenendijk als homoseksuele bartender doen hun best, maar moeten opboksen tegen het romantische cliché van gekneusde hoertjes met gouden hartjes, weinig inspirerende liedjes en Bas Muijs als schreeuwerige gangster/bullebak Kees.

De hoofdrolspelers hoeven overigens niet of nauwelijks te dansen. Dat werk is uitbesteed aan een professioneel danskoppel. Voorbeeld: Angel en Kees krijgen ruzie en lopen weg, de dansers komen op en 'ruziën' door. Alsof een fanatieke censuurambtenaar alle heftige confrontaties heeft weggeknipt en heeft vervangen door dansduetjes. Ter vervanging van de zwoele seksscènes hebben de makers iets soortgelijks bedacht: sensuele acrobatische acts. Ze behoren tot de meer vermakelijke onderdelen van de avond, met als hoogtepunt de trapezeact van Anastasiya Nasridinova en Sergii Maliutin, waarin de man moet steunen op de vrouw.

Acts te klein voor een circus
Daarin is ook nog enigszins de moraal van het verhaal te herkennen: mannen komen en gaan, maar de dames staan samen sterk, als 'scheve huizen die leunen op elkaar'. 'Doe of het een circus is,' zingt Groenendijk, wanneer eigenaar Theo (Rutger le Poole) door Kees steeds meer onder druk wordt gezet. Maar daarvoor zijn de acts juist weer niet groot genoeg. Yab Yum voelt te vaak als een dinnershow. Zonder het diner.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden