Plus

Wordt Joycelin B. ooit weer buurtmoeder Tante Joyce?

Tante Joyce, de buurtmoeder van Oost, zat vijf jaar voor moord in de cel, maar begin dit jaar kwam ze vrij, nadat de Hoge Raad had geoordeeld dat de zaak opnieuw moet behandeld. Vanaf woensdag wordt definitief vastgesteld of Joyce B. in de Pretoriusstraat een moord heeft gepleegd.

Advocaat Serge Weening: Misschien komen we er wel nooit achter wat zich in de woning heeft afgespeeld Beeld anp
Advocaat Serge Weening: Misschien komen we er wel nooit achter wat zich in de woning heeft afgespeeldBeeld anp

Joyce B. is geen normaal mens. Haar advocaten, de Maastrichtse Serge Weening en Ivo van den Bergh, hebben het al zo vaak gezegd. Een normaal mens doet immers geen boodschappen kort na het zien van een hevige, dodelijke vechtpartij in het eigen huis.

Toch is dat wat volgens de advocaten is gebeurd: de bejaarde B., die door rechtbank én gerechtshof tot lange celstraffen werd veroordeeld voor de dood van haar neef Robert Soekhar, is onschuldig. Ze is geen dader, maar getuige.

Zover gaat de Hoge Raad zeker niet, maar het hoogste rechtsorgaan besloot begin dit jaar wel dat de zaak opnieuw moet worden behandeld. De zaak begint woensdag.

Op 13 maart 2011 vinden agenten in het huis van Joyce B. in de Pretoriusstraat in Oost een opgerold vloerkleed, waaruit de voeten van een overleden man steken. Zijn hoofd is in een vuilniszak gewikkeld, om zijn nek zit een elektriciteitssnoer. 'De pols voelde koud aan en was stijf,' noteren de verbalisanten.

Joyce en haar jongens
De agenten kennen Joyce B. wel, want iedereen in de buurt kent haar. Ze is inderdaad niet 'normaal': al meer dan dertig jaar vangt ze junks en zwervers op in haar piepkleine woning. Elke dag aan het eind van de middag maakt ze een rondje langs de bakker, viswinkel en slager om overtollig eten op te halen, waarmee ze voor 'haar jongens' kookte. "De armen gegeven is de goden geleend," zei Joyce altijd. Het levert haar in 2006 een nominatie op voor Amsterdammer van het Jaar.

Zo verloopt het merkwaardige leven van B., tot het lijk in haar woning wordt gevonden. Het blijkt het lichaam van de 54-jarige Robert Soekhar, een neef van haar. Na sectie blijkt dat hij in het uur voor zijn dood met 'een scherprandig voorwerp, zoals een bijl of kapmes' meerdere keren op zijn hoofd is geslagen. Daarna is hij, terwijl hij zwaargewond was, gewurgd.

Slipper
Haar zaak wordt er niet beter op als op het opgerolde vloerkleed een bloedige afdruk van B.'s slipper wordt gevonden: ze moet in het huis zijn geweest tijdens of na de dood van Soekhar, concludeert de politie. Ze wordt aangehouden.

Aanvankelijk worden B. én de door haar beschuldigde Duncan R. tot lange gevangenisstraffen veroordeeld, omdat ze de moord samen zouden hebben gepleegd, maar in hoger beroep wordt R. vrijgesproken. Volgens het Hof is B. verantwoordelijk voor de dood van Soekhar, met wie zij een zakelijk conflict had over een stuk grond in Suriname. Ze krijgt tien jaar cel voor doodslag.

Het leven in de gevangenis valt haar zwaar. Als eerste gedetineerde in Nederland dient ze een euthanasieverzoek in omdat de gevangenschap haar ondragelijk lijden bezorgt. Ze lijdt aan 'detentiedementie,' zoals ze het zelf noemt. Haar verzoek om levensbeëindiging wordt afgewezen.

De cassatie bij de Hoge Raad heeft wel succes: begin dit jaar oordeelt de hoogste rechter dat te gemakkelijk voorbij is gegaan aan de door haar advocaten opgeworpen theorie dat B. getuige was van het geweld en dat ze daarna in grote angst haar vaste rondje boodschappen door de buurt maakte. Ze kocht vis en ondergoed op de markt en liet haar sporen achter toen ze thuis keek of de kust veilig was.

Bijna onmogelijk
Haar raadsman Serge Weening is benieuwd hoe het OM de zaak zal aanpakken. "Misschien komen we er wel nooit achter wat zich in de woning heeft afgespeeld, maar het is in elk geval bijna onmogelijk geworden om een constructie te bedenken waarin B. als dader wordt aangemerkt."

B. hoopt dat de nieuwe rechtszaak haar gerechtigheid zal brengen. Ze is in de gevangenis psychisch achteruitgegaan, ondanks de extra zorg die de bewaarders aan de bejaarde vrouw gaven. Joyce B. is nog altijd zeer religieus en verlangt terug naar haar dagen als Tante Joyce, die respect kreeg omdat ze mensen hielp. Ze beschouwt zichzelf nog altijd als de moeder van de buurt, al heeft ze er geen huis meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden