Plus

Wopke Hoekstra: 'Tijd is er niet om te vermorsen'

Pasen is voor minister Wopke Hoekstra een tijd van bezinning. De belofte van het CDA over de ziekte van zijn kind en de toekomst van zijn partij.

Wopke Hoekstra: 'Herstel van vertrouwen is een van de belangrijke opdrachten van het kabinet.' Beeld Bart Maat/ANP

Op Goede Vrijdag is ­Wopke Hoekstra (42) met zijn vrouw bij de Matthäus-Passion in Leiden geweest. "Wir setzen uns mit Tränen nieder, zoals de tekst luidt," zegt Hoekstra.

"Naar de Matthäus gaan is ook altijd een beetje back to ­memory lane, want ik liep vanuit mijn huis langs de kerk naar de universiteit. Daarna aten we bij Elco Brinkman thuis." De 70-jarige senaatsfractievoorzitter was ooit kroonprins van Ruud Lubbers. Tot het ministerschap van Hoekstra was Brinkman zijn mentor.

Wat betekent Pasen voor u?
"Ik kom uit een vrijzinnig protestantse familie en ben naar de zondagsschool gegaan. Thuis ging het meer om normen en waarden dan om de theologie. Mijn ouders waren totaal niet dogmatisch, dat ben ik zelf ook niet."

"Pasen is natuurlijk wel de essentie van het christendom, veel meer dan kerst. Daar gaan voor een deel de gesprekken met de kinderen over, die er op school ook mee bezig zijn. Het lijdensverhaal en de wederopstanding vormen uiteindelijk het verhaal."

De remonstrantse kerk, waar u lid van bent, zegt dezer dagen in een spotje: 'De weder­opstanding, nepnieuws of verdieping?'
"Mijn oudste twee kinderen vragen hoe dat kan, de wederopstanding, maar het is ook een vraag voor grote mensen. Ik ben daar tegen mijn kinderen duidelijk in: het is bij alles verstandig te bedenken wat je er zelf van vindt. En niet alleen hier, maar ook breder."

Hoe bepalend was het voor u dat uw moeder op jonge leeftijd stierf?
"Dat was absoluut een moment van doffe ellende, dat is vormend. Ik was 20 jaar toen mijn moeder aan slokdarmkanker stierf. We waren al wel een hecht gezin, maar het is ook een moment dat je je meer realiseert dat familie heel belangrijk is. Voor mezelf is veel scherper gemarkeerd: tijd is er niet om te vermorsen. Je kunt tijd en energie maar één keer uitgeven."

"Ik heb al heel lang de houding dat ik daardoor scherp nadenk aan wat en aan wie ik mijn tijd wil besteden. Voor een deel bracht me dat ook tot de keuze voor de politiek: ik ben ook echt heel gemotiveerd iets voor het land te doen. Het besef dat het opeens afgelopen kan zijn, heel veel eerder dan je verwacht en heel veel eerder dan je misschien redelijk vindt. Dat is toen heel duidelijk ingedaald. "

U was in 2016 net auteur van het CDA-verkiezingsprogramma en dan komt er heftig nieuws binnen.
"Mijn jongste zoon was net 1 jaar oud, toen bleek dat hij een levertumor had. Dat komt één op de miljoen keer voor, er zijn maar een paar kinderen per jaar die dat in Nederland krijgen. Kinderen horen niet ziek te worden, jonge mensen ook niet, maar kinderen is natuurlijk helemaal... en die horen zeker geen kanker te krijgen."

"Natuurlijk is dat rampzalig nieuws, en de vraag is dan vervolgens ook: hoe gaan we er alles aan doen om te zorgen dat hij beter wordt? Je bent een buitenstaander, of een bijstander, want de artsen en de verpleegkundigen, die moeten het doen. Die hebben het in het Prinses Máxima Centrum in Utrecht en het UMCG in Groningen echt voortreffelijk gedaan."

Hoe ging u ermee om?
"Ik heb toen wel gedacht: het allerbelangrijkste moet ook het allerbelangrijkste zijn. Ik heb al mijn werk neergelegd. Iedereen vond dat volstrekt normaal. Ik had het overigens ook gedaan als ze dat niet hadden gevonden."

"Mijn vrouw en ik hebben gezegd: dit is buiten­gewoon naar, maar zo liggen nu de kaarten. Dus wij moeten alles doen om te zorgen dat we er zijn voor hem en de andere kinderen. Zelf optimistisch blijven en zorgen dat we stabiliteit bieden aan de rest. Gelukkig gaat het nu heel goed met hem, maar de vlag kan pas uit over anderhalf jaar. Het blijft spannend."

U hebt vier kinderen, uw vrouw is huisarts en u bent minister. Hoe doen jullie dat?
"Hoe zorg ik dat er tijd is voor de kinderen? Dat is door toch vrij rücksichtslos tijd te maken in de agenda. Twee keer in de week breng ik de kinderen naar school. Hoe laat het ook is geworden, op zaterdagochtend ben ik bij het voetballen of hockey. Elk weekend ga ik met mijn vrouw een avond op stap. Bij zwemdiploma's en judobanduitreikingen ben ik er."

"Veel Nederlandse gezinnen zullen dit herkennen als je allebei werkt: wat je ook doet, het is altijd passen en meten. Bij de familie Hoekstra is dat niet anders. Ik vind het een feest om met onze vier kinderen aan de gang te gaan en ik vind het belangrijk om het zo te doen. Het is echt én-én. Het is een enorm voorrecht om dit te mogen doen voor het land. Maar het moet wel in combinatie."

Een van uw kinderen is fan van een andere minister. U hebt om een handtekening moeten vragen.
"Ik ben door mijn dochter op pad gestuurd voor de handtekening van Carola Schouten. De onderhandelaars in de formatie waren allemaal mannen, op één na: dat was Carola. Daarom werd zij door haar met meer aandacht gevolgd. Dus ik heb op een gegeven moment een tekening van Carola door mijn dochter meegenomen naar de ministerraad. En ik kreeg in ruil haar handtekening."

Hoe kwam u bij het CDA terecht?
"Wat mij zo aanspreekt in die partij is dat het CDA van de dubbele verantwoordelijkheid is. Het begint ermee dat mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven. Mensen die daartoe in staat zijn, nodig je ook uit voor het bredere belang, voor de samenleving. Of dat de voetbalclub is, de voedselbank of iets in de politiek. Wat voor mij cruciaal is dat we de samenleving bij elkaar houden."

Beschouwt u het ministerschap als een vorm van maatschappelijke diensttijd, of zou u het langer willen doen?
"Nee, ik vind het werkelijk een voorrecht om het te doen. Ik doe het omdat het echt een plek is waar ik wat nuttigs kan betekenen. Zorgen voor degelijke financiën op de korte, maar vooral ook lange termijn. En zorgen voor het herstel van vertrouwen, dat vind ik een van de belangrijke opdrachten van het kabinet. De juiste balans vinden tussen investeren en op de schatkist letten."

"Voor hoe lang, dat is aan anderen om te bepalen. Ik denk überhaupt vooral aan het hier en nu. Laten we eerst maar eens hier de sores oplossen."

U bent samen met vicepremier Hugo de Jonge beoogd toekomstig leider van het CDA.
"Weet je, ik ben heel content hoe het met het CDA gaat. We gaan met Sybrand Buma en het CDA een heel mooie toekomst tegemoet."

Verwacht u dat het CDA weer de grootste partij kan worden?
"Zeker. We moeten doorgaan op de weg die we zijn ingeslagen. Ik denk dat de partij de afgelopen vier, vijf jaar bezig is geweest met zorgen voor stabiliteit. Vervolgens voor een nieuwe agenda. Er zit een heel gemotiveerde Tweede Kamerfractie, en een dito groep mensen in het nieuwe kabinet. Ik vind dat Buma het echt uitstekend doet. Mijn doel is te zorgen dat ik de komende drie, vier jaar een goede minister van Financiën ben."

CV

Wopke Bastiaan Hoekstra is geboren in 1975 in Bennekom. Hij studeerde rechten in Leiden, waar hij in het collegejaar 1997-1998 praeses (voorzitter) was van de Leidse Studenten Vereniging Minerva.

2002 tot 2005 leiding­gevende functies bij Shell in Rotterdam, Hamburg en Berlijn
2006-2017 partner bij adviesbureau McKinsey
2011-2017 Eerste Kamerlid voor het CDA
2017-nu CDA-minister van Financiën

Wopke Hoekstra woont met zijn vrouw en hun vier kinderen in Bussum.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden