Plus

Woorden zijn overbodig in het eigenzinnige The Assassin

The Assassin, een negende eeuws verhaal over een vrouwelijke huurmoordenaar in het noorden van China, staat bol van krachtige beeldtaal.

De vrouwelijke Assasin Beeld -

Met The Assassin geeft de Taiwanese filmmaker Hou Hsiao-hsien een eigenzinnige draai aan het zogeheten wuxiagenre. De wuxiatraditie is ontstaan in oude Chinese volksverhalen, maar het begrip wordt in het Westen vooral geassocieerd met krijgskunstfilms, die vanaf de jaren zestig ook buiten de landsgrenzen furore maakten.

In klassiekers als Come Drink With Me en A Touch of Zen, beide van grootmeester King Hu, maken sterke heldinnen de dienst uit en worden de virtuoze, zwierig gestileerde zwaardgevechten vaak aan bovennatuurlijke elementen gekoppeld. Hu werd geroemd, maar het duurde tot Ang Lee's viervoudige Oscarwinnaar Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000) voor de wuxiafilm ook buiten cinefiele kringen internationale waardering kreeg.

The Assasin

Regie Hou Hsiao-hsien
Met Shu Qi, Chang Chen, Zhou Yun
Te zien in Eye, Filmhallen, The Movies, Rialto

Vier bij drie
Lee's toegankelijke en sprookjesachtige benadering staat haaks op die van Hou Hsiao-Hsien, die een uit de negende eeuw stammend verhaal over een vrouwelijke beroepsdoder tot een fragmentarische en raadselachtige film bewerkt. Hou opent zijn film met een lange zwart-wit proloog, en gebruikt het academy beeldformaat, dat door de drie bij vier verhouding tegenwoordig vooral met ouderwetse beeldbuistelevisies wordt geassocieerd. Het hoge formaat wordt slechts zeer incidenteel door een breder kader onderbroken, en geeft de film een onmiskenbare verwantschap met de schilderkunst.

De proloog toont hoe de door Shu Qi vertolkte moordenares snel, sierlijk en met dodelijke precisie een corrupte regent omlegt: een enkele uithaal met haar korte zwaard is genoeg om de man op zijn paard ineen te laten zakken. In gangbare wuxia komt daar doorgaans veel kunst en vliegwerk aan te pas, dat met behulp van montage, perspectiefwisselingen en close ups extra wordt benadrukt. Maar Hou blijft een realist, die de handeling bij voorkeur van enige afstand zonder opsmuk registreert. Die benadering geeft het handjevol actiescènes een volstrekt eigen en urgent karakter.

Filmposter Beeld -

Wanneer de heldin na de eerste klus bij een tweede faalt, omdat haar doelwit met zijn zoontje speelt, krijgt de vrouw een wrede marsorder van haar bazin, die haar opdraagt om haar eigen neef in de opstandige provincie Weibo uit te schakelen. De intrige rond het geweten en gevoel van een beroepsdoder grijpt terug op het verhaal uit de negende eeuw, maar sluit ook aan op het stramien van talloze oosterse en westerse huurmoordfilms uit de twintigste eeuw.

Krachtige beeldtaal
Of dat voor Hou een reden was om plotdetails rond de klus, de politieke intriges en de onderlinge verhoudingen tot een minimum te beperken valt te betwijfelen, maar het verschaft hem wel de vrijheid om zich helemaal op de zwijgzame vrouw en de verbeelding van haar gevoelens te concentreren. De rest blijft abstract en doet ook niet ter zake, al kan dat kijkers die een helder verhaal willen volgen van de film vervreemden.

Regisseur Hou Hsiao-hsien Beeld -

Wat Hou biedt, in weldadige overvloed, is schoonheid, sfeer en het vermogen om gevoel en gemoed zonder woorden uit te drukken. Hij gebruikt daarbij niet alleen een sublieme kostumering en vormgeving, maar ook een reeks adembenemende Noord-Chinese landschappen. Wanneer de bazin van de moordenares op een bergtop langzaam door een opkomende wolk wordt verzwolgen schieten woorden niet alleen tekort; de krachtige beeldtaal maakt ze over­bodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden