Column

Woody Allen

THEOOR HOLMAN

Gisteren, op tweede kerstdag, had ik bij mij thuis een Woody Allenfestival georganiseerd. Zo lang mogelijk op de bank zitten of liggen en proberen zo veel mogelijk Woody Allenfilms te bekijken. We hebben er zeven (van de pakweg 43) gehaald.

Ik had ze eigenlijk best alle zeven in een bioscoop willen zien. Vroeger kon dat: ik herinner me Charley Chaplin- en Laurel en Hardymarathons. (Kriterion? Cinetol? De Uitkijk?) Een hele nacht kijken - geweldig. Ik wou dat zoiets weer werd georganiseerd. Een Woody Allenweekend, of 24 uur maffiafilms, of - wat ik zelf graag zou doen - een Billy Wilderweek met lezingen (van Martin Koolhoven en mezelf) en documentairemateriaal over hem. Wie gaat zoiets nu eens organiseren?

Wat doen trouwens zeven Woody Allen-films met je?

Je bewondering stijgt.

Opeens merkte ik dat al zijn films handelen over moraal. Doe je iets verkeerds dan voel je je schuldig, maar als je nou domweg schuldig voelt, terwijl je niets verkeerds hebt gedaan, wat heb je dan nog aan je ?moraal? Moraal bestaat niet.

Zijn laatste drie films: Vicky Cristina Barcelona, Whatever works en You will meet a tall dark stranger zijn misschien niet zo goed als Annie Hall of Zelig, maar zijn nog steeds steengoed. Goedbeschouwd zijn het weer amorele films - en daarom hou ik zo van ze.

Allen wordt steeds amoreler.

(Waarom worden zijn toneelstukken hier nooit eens opgevoerd?)
Allen is twintig jaar ouder dan ik, en was me ook altijd voor.

Met Bob Dylan en Andy Warhol hoort hij tot mijn grote helden.

Tien jaar geleden stond ik voor zijn huis in New York : 5th Avenue 930 - geen idee of hij daar nog woont. Uiteraard ging ik 's avonds naar Michael's Pub waar Allen op maandag klarinet zou spelen (119 West 56th Street, tussen 6th en 7th Avenue) maar toen ik er kwam, speelde hij niet.

Wel ben ik toen die avond nog naar cafe Wha? gegaan in Mac Dougalstreet, vlak bij 4th Street waar Woody Allen ooit optrad als stand-upcomedian, nadat - in het voorprogramma - Bob Dylan was opgetreden.

Woody noch Bob waren er, maar de geesten van Konigsberg en Zimmerman waren toch nog aanwezig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden