Plus

Wisselvallig Pitch gooit op NDSM iets te veel in de mix

Een locatieverandering en terug van twee dagen naar een: dergelijke maatregelen doen bij een festival weinig goeds vermoeden, maar Pitch verklaart de veranderingen uit capaciteitsgebrek en de wens 'om het exclusief te houden'.

Amsterdammer Nambyar, voorheen bekend als Jesse Nambiar van Valerius, stond dit jaar voor het eerst op PitchBeeld Ilyas Gün

Toch blijkt de NDSM-werf een uitstekend alternatief voor Pitch, dat de afgelopen jaren steeds werd gehouden bij de Westergasfabriek.

Veel perfecter dan de industriële habitat NDSM met zijn zieltogende hijskranen, afgedankte tramstellen en een vaalgekleurde collectie containers kan een festivallocatie niet zijn.

Het uiteindelijke resultaat is wisselvalliger. Pitch richt zich naar eigen zeggen op de meer vooruitstrevende dance-acts, maar in de praktijk heeft deze zevende editie meer weg van een mengelmoes. Bij vlagen een verdomd charmante mengelmoes, dat zeker.

Aangename verrassing
Zo is de Nigeriaanse afro­beatlegende Orlando Julius een meer dan aangename verrassing en een vroeg hoogtepunt: deze afropopzanger uit de jaren zestig zet met de Londense band The Heliocentrics het meest magnetische optreden van het hele festival neer.

Niet dat je plichtmatig ontroerd staat te kijken naar een bejaarde Nigeriaan die voor de lol meedoet: nee, dit zijn opwindende, slangachtige jazzjams ergens in de lijn van Mulatu Astatke, vol langgerekte saxsolo's en wilde, exotische ontsporingen.

Het publiek wordt om de oren geslagen met ronkend koperwerk en een in fleurig katoen gehulde danseres/zangeres die alles naar een ander niveau tilt. 'Aanstekelijk' is een eufemisme.

Niet alles is zo indrukwekkend. De set van Jurreau Vandal and Full Crate begint omineus genoeg in een turkoois knipperende lichtkooi, maar verzandt in een pulserend duistere set die te zwaar leunt op remixen van Snap! en Justin Timberlake.

Miniclubs
Veel aanwezige meisjes met rommelige knot en pilotenzonnebril van de H&M vonden het vast 'chill' en dat was het ook, maar zijn beatcollectie moet nodig worden uitgebreid.

De collectie containers op NDSM hoeft niet te groeien. Het is een genot te zien hoe slim Pitch ze gebruikt.

Op een paar plekken zijn een soort miniclubs ingericht als De Omroep en de Kauw: eenvoudigweg containers vol planten en discolichten waar je kunt dansen. De sfeer dampt het roestige metaal uit, en verwekt meteen een idee voor een volgend festival: zet vijftig containers neer met alle muziekstijlen die je kunt bedenken, gooi er een paar eettenten tussendoor, en je hebt een heerlijk festival waar iedereen op zijn eigen eilandje zit. Gewoon, zoals de hele wereld tegenwoordig, eigenlijk.

Vreemd
Andere keuzes op Pitch voelen vreemd. De Britse 'post-dubstep' (braakpauze) van Mount Kimbie was in de kleine bovenzaal van Paradiso vast aangeslagen: op een festival als dit slaat het hartstikke dood.

Na een hypnotiserend bedoelde, maar epilepsie aanwakkerende opener barst het los in een set die onnodig experimenteel is voor de willekeurige Pitchbezoeker: een vleug geüpdatete Krautrock hier, een knipoog naar een vergeten Cure-instrumentaaltje daar. Het applaus blijkt navenant: dit is te weird voor het nog relatief nuchtere tijdstip van zeven uur.

Dan slaat de veel toegankelijker, funky house van dj Funkiness in de PIP-tent terecht veel beter aan. Die gooit een soort geüpdatete Blue Note Trip vol clavinetten en 'take me higher'-vocalen de zaal in die geweldig werkt, maar waarvan je je wel afvraagt wat dit te maken heeft met de beloofde 'future of dance'.

Strandtent
Toegegeven: het publiek gaat los, maar in een goed geëquipeerde strandtent in Bloemendaal had dit ook niet misstaan.

Misschien lag de verlossing uiteindelijk gewoon bij brein van De Jeugd van Tegenwoordig Bas Bron, alias Fatima Yamaha. Maar zijn set werd dan weer geplaagd door geluidsproblemen, die de sjeu er enigszins uit haalden.

Wat niet wegneemt dat zijn onbeschaamd op eightiessentiment leunende set iets losmaakte: het was die liefde voor de analoge synthesizerbas die hier - soms dus iets te hard - de boxen uit knalde.

Daarmee was hij, met de onweerstaanbare Orlando Julius, toch het voorzichtige hoogtepunt van een wisselvallig maar interessant nieuw Pitchhoofdstuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden