Background

Wilting: 'Anderen schuld geven doe ik niet'

Klaas Wilting, de diender die bekende Nederlander werd. Foto Sander Nieuwenhuys

AMSTERDAM - Hij is geen strategisch denker wellicht, maar Klaas Wilting (66), ooit het gezicht van de Amsterdamse politie, is wel gedreven. Heel gedreven. 'En hij liegt nooit.' Hij was veertien toen hij in Amsterdam kwam, in Witte de Withstraat. Klaas Wilting (1943) werd geboren in het Drentse Schoonoord, waar zijn vader een boerderij had. Een groot gereformeerd gezin, tien kinderen. Een vetpot was het niet, dus toen vader in Amsterdam aan de slag kon als tramconducteur, greep hij die kans.

Klaas ging in 1964 naar de politie en werkte zich met avondstudie op tot brigadier. Wapenfeiten: de ontruiming van het Maagdenhuis in 1969 en een pak rammel voor een stenengooiende betoger. Daar ging een hele achtervolging aan vooraf, de klappen kwamen ver van de plaats delict. Zoals Jan Nagel, een tijdje politieke vriend van Wilting, vaststelt: ''Als hij zich ergens mee bemoeit, doet hij dat ook met hart en ziel. Hij gaat er helemaal tegenaan.''

In 1980 werd hij politievoorlichter. Voordien was de journalist die wat meer wilde weten aangewezen op (journalist Peter R. De Vries) 'een of andere adjudant met rugklachten'.

Wilting hield de zaken graag in eigen hand. En hij was nooit te beroerd op de vreemdste uren en op de meest afgelegen oorden cameraploegen te ontvangen. Altijd in touw, geen voicemailbericht bleef onbeantwoord.

De echte misdaadverslaggevers waardeerden hem wel. Hij loog nooit. Het korps en de bijbehorende cultuur waren aan zijn hart gebakken. Parool-verslaggever Paul Vugts. ''Ik moest een keer even op hem wachten en uit verveling zette ik zijn pet op. Dat zag Klaas en hij werd oprecht kwaad. Niet omdat het zíjn pet was, maar omdat het een inspecteurspet was. En ik was helemaal geen inspecteur.''

Wilting wilde ook graag positief nieuws over de politie kwijt, dus als een agent in zijn vrije tijd ouden van dagen hielp oversteken, wees hij de pers daar op. 'Pro-actieve communicatiestrategie' zou commissaris Joop van Riessen dat later noemen maar dat is geen woord uit Klaas' vocabulaire.

Wilting leerde leven met journalisten, maar liefst had hij die pagina's zelf volgeschreven. ''Ik leg wel rechtstreeks aan het publiek uit waarom,'' was zijn stelling.

Wilting was niet van het scherm te slaan. Meestal tot zijn grote genoegen, maar na de dood van Hans Kok in een politiecel werden portretten van hem verspreid met het woord moordenaar daarop. Hij en zijn gezin kregen beveiliging, zoals hij die ook kreeg na een ontvoeringspoging. Amsterdammers wisten veelal niet beter of Klaas was hoofdcommissaris.

Hij werd een bekende Nederlander. Hij draafde op in Sterrenslag, de Nationale Nieuwsquiz, Te land, ter zee en in de lucht, Zo vader zo zoon, Bananasplit en Triviant. Het is maar een greep. Dat hij twintig jaar niet had geschaatst, weerhield hem niet van deelname aan Sterren dansen op het ijs. Een probleem ontstond toen hij het eerste exemplaar accepteerde van de memoires van een fietsendief. Hij moest zich terughoudender opstellen.

Was het allemaal ijdelheid en behoefte aan aandacht? De schijn was tegen hem, maar niet uit te sluiten is dat hij het gewoon leuk vond. ''Al die artiesten, fantastisch! Ik word op feesten uitgenodigd waar een ander alleen maar van kan dromen,'' zei hij tegen de regionale pers.

In 2000 ging hij met pensioen en åwerd hij actief in zijn woonplaats, Almere. Hij maakte voor Omroep Flevoland programma's met bekende Nederlanders. Gerard Hillegie van die omroep: ''Wij profiteerden van zijn enorme netwerk en zijn programma was bovengemiddeld populair.'' Hij haalde Jan Peter Balkenende en Emile Ratelband, Marijke Helwegen, Vivian Boelen en Jantje Smit voor de camera. Niet op de lijst van genodigden: Adri van der Heijden en Hedy d'Ancona. Wilting verhoudt zich tot de grachtengordel als een vis tot een fiets. Nu beperkt hij zijn televisiewerk tot de presentatie van Bureau Flevoland, de regionale variant van Opsporing Verzocht.

Hij zette zich in voor sportclub Omniworld en mede door hem lukte het de club betaald voetbal gaan spelen. En hij ging de politiek in. Laatstelijk met Jan Nagel en Peter R. de Vries in de PRDV. In die groepering verzette hij zich tegen stopzetting van subsidie aan confessionele scholen - die gereformeerde achtergrond, vermoedt Nagel. Dat het niks werd met de partij, zal Wilting niet erg verdroten hebben, in politiek Den Haag heerst een 'afzeiksfeertje'. Zijn eerste stappen zette hij ook op initiatief van Nagel. Die polste hem voor het lijsttrekkerschap van Leefbaar Nederland na het vertrek van Pim Fortuyn. Dat kwam er niet van, maar Klaas deed wel mee.

Nagel: ''Hij kan een boodschap helder overbrengen en hij heeft charisma.'' Lovend is hij over Wilting: ''Loyaal, betrouwbaar en recht door zee en hij heeft geen dubbele agenda's.''

Het is wel de vraag of hij dat is of dat hij dat speelt. In een televisieprogramma van Dirk-Jan Bijker gaf hij grif toe dat hij een rol speelt. Maar het volk beviel die rol wel. Nagel: ''We peilden destijds hoe de bevolking in Almere zou denken over Klaas als burgemeester. Hij bleek de populairste kandidaat te zijn.''

Zou het burgemeesterschap iets voor hem zijn? PvdA-gedeputeerde John Bos, na enige afwegingen: ''Te veel procedures voor Klaas.'' En strategisch denken? ''Dat zou ik hem niet al eerste toedichten. Hij zet zich nu op zijn manier in voor een vreedzame samenleving. En dat vind ik leuk van hem.''

En nu houdt de directeur van Klaas Wilting BV - in advies, training en begeleiding - zich op uurbasis bezig met de advisering en soms de woordvoering van Dirk Scheringa en Hans van Goor van DSB. Natuurlijk was hij zich destijds rotgeschrokken van die koopsompolissen, maar hem werd al snel duidelijk dat andere banken niet anders optraden. Hij is geen specialist, als dat gewoonte is, wat zal hij dan zeuren. En aan de integriteit van zijn opdrachtgevers twijfelt hij nog geen moment. Hij wil wel eens praten over de rare dingen die gebeurd zijn, 'als de wolken zijn opgetrokken'.

Vugts: ''Dat had Klaas wel vaker. Maar wij willen het liefst praten als de bliksem inslaat.''

DSB
''Velen hebben over mij een mening. In elke mening zal wel een grond van waarheid zitten. Daar zeur ik niet over, dan had ik buiten de publiciteit moeten blijven. De intensiteit en gedrevenheid waarmee ik dingen doe, is in de loop der jaren niet verminderd. Ook nu op mijn 66ste is het nog steeds hetzelfde. Gelukkig maar.

Nu naar DSB Bank. Het kan en mag natuurlijk nooit een excuus zijn om verkeerd handelen goed te praten wanneer anderen hetzelfde doen. Ik doe dat ook niet. Toen het mij duidelijk werd dat zaken niet goed waren, ging het wat mij betreft om het oplossen van klachten. Daarom liet ik niet na elke keer te roepen: 'Als je als klant klachten hebt, meld je je bij DSB. Je krijgt een voorstel en ben je daar niet gelukkig mee, ga dan naar het Klachtenfonds Financiële Dienstverlening.'

Door krachten van buitenaf hadden wij geen grip meer op de situatie. Het vertrouwen was weg, terecht en begrijpelijk. Dat het mij (DSB) niet gelukt is dat terug te winnen, daar baal ik van. Anderen daarvan de schuld geven is niet mijn stijl.'' (PAUL ARNOLDUSSEN)

Foto Sander Nieuwenhuys

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden