Wijn: Na de Pinardpenarie

Mijn eerste kennismaking met wijn was Pinard van Albert Heijn, het rood, het wit en de rosé van de studentenfeestjes in het begin van de jaren zeventig. Als ik toen had geweten wat het betekende, had ik het waarschijnlijk niet zo schielijk tot mij genomen. Pinard was het jargon voor bocht, het was de wijn die de Franse soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven kregen als vervanging van het water dat helemaal niet te drinken was. Zelfs kanonnenvoer kent dus een bijpassende wijn.

Overigens was Appie welbeschouwd zijn tijd flink vooruit. Niet eens zozeer door wijn in de supermarkt te verkopen, maar veel meer door het in kartonnen literpakken te stoppen in plaats van in flessen. Tegenwoordig is dat nu juist weer een vorm van verpakken waar wijnproducenten die modern willen zijn, goede sier mee proberen te maken. Maar goed.

Niet uit het veld geslagen door de Pinard
penarie besloot ik maar eens een echte fles te kopen. Het werd een Château du Bousquet van wijlen supermarkt Simon de Wit. Dat het hier een piepklein 'châteautje' betrof uit Côtes de Bourg, was mij onbekend en het nieuws dat 1973 een vrij dun jaar was in het zuidwesten van Frankrijk, had mij evenmin bereikt. Weliswaar was deze vijf keer duurder dan een literpak Pinard, maar het etiket zag er indrukwekkend uit. Er stond een gravure op van het domein van de kasteelheer. De man had daar met rode stempelinkt 'mis en bouteille au château' op aangebracht. En bovendien had hij met sierlijke krulletters vier toverwoorden gekalligrafeerd: Grand Vin de Bordeaux. Er ging een wereld voor me open. Een piepkleintje, dat wel. Dat kwam overigens niet doordat ik een fundamentalistische aanhanger van de oudewereldwijnendoctrine was. Toentertijd waren er hier simpelweg nog geen wijnen uit Argentinië, Australië of Chili te koop. En de winkel die Zuid-Afrikaanse verkocht, kreeg geregeld een steen door de ruit of een actiegroep binnen vanwege de apartheid.

Enfin, nadat ik de 'du Bousquet' soldaat had gemaakt, ben ik jaren binnen de grenzen van de appellation contrôlée gebleven. Dronk ik geen Bordeaux in Nederland, dan was het wel op mijn vakantiebestemming. Vele zomers bivakkeerde ik op de gemeentecamping van St.-Emilion met De grote wijnen van Bordeaux onder mijn luchtbedhoofdkussen, Hubrecht Duijkers standaardwerk dat de volgende dag als reisgids diende.

Een Bourgognedrinker was ik in die beginjaren niet. Veel te onoverzichtelijk. Geen handige lijst met grand cru classé, maar een enorme hoeveelheid domaines met versnipperde wijngaardjes. En door een aaneenschakeling van teleurstellende ervaringen - mede veroorzaakt door mijn beperkte budget - meende ik dat de pinot noir rood en chardonnay wit uit deze contreien niet mijn smaak waren. Totdat ik op een goede dag een fles Rully van Les vignerons réunis à Buxy in handen gedrukt kreeg: een lekkere witte uit de Côte Chalonnaise en met een sympathiek prijskaartje. Het bleek de opmaat te zijn naar een ontdekkingstocht die mij in de jaren daarna van de Bordeaux naar de Bourgogne leidde.

Inmiddels ben ik er achtergekomen dat mijn wijnkelder er nu zelfs door gedomineerd wordt. Voor de wijnen van de verzamelde wijnboeren uit Buxy heb ik altijd een zwak gehouden, en niet louter uit nostalgische overwegingen. Vanwege de Wijnalmanak kreeg ik een witte Bourgogne 2007 op de proeftafel, uit de kleine lettertjes kon ik opmaken dat ook deze tot de verzamelde werken van de Buxyboeren behoorde. En al kost deze blanc niet meer dan een euro of vijf, hij is sappig, rins, zuiver en heeft heerlijke zuren. Twee Wijnalmanaksterren vielen hem dan ook ten deel.

De rode is trouwens eveneens aanbevelenswaardig. Licht, elegant, verfrissend en puur. Beide een mooi begin van een Bourgogneverzameling voor dagelijks gebruik. (HAROLD HAMERSMA)

Coop, Deen, Dekamarkt, Jumbo (alleen rood) Plus, Spar, Vomar, Jan Linders

Filmpjes van Harold Hamersma zijn te zien op www.parool.tv

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden